சாட்சிகள்
2:282   يٰۤـاَيُّهَا~الَّذِيْنَ~اٰمَنُوْۤا~اِذَا~تَدَايَنْتُمْ~بِدَيْنٍ~اِلٰٓى~اَجَلٍ~مُّسَمًّى~فَاكْتُبُوْهُ ‌ؕ~وَلْيَكْتُب~بَّيْنَكُمْ~كَاتِبٌۢ~بِالْعَدْلِ‌~وَلَا~يَاْبَ~كَاتِبٌ~اَنْ~يَّكْتُبَ~كَمَا~عَلَّمَهُ~اللّٰهُ‌~فَلْيَكْتُبْ~‌ۚوَلْيُمْلِلِ~الَّذِىْ~عَلَيْهِ~الْحَـقُّ~وَلْيَتَّقِ~اللّٰهَ~رَبَّهٗ~وَلَا~يَبْخَسْ~مِنْهُ~شَيْئًا ‌ؕ~فَاِنْ~كَانَ~الَّذِىْ~عَلَيْهِ~الْحَـقُّ~سَفِيْهًا~اَوْ~ضَعِيْفًا~اَوْ~لَا~يَسْتَطِيْعُ~اَنْ~يُّمِلَّ~هُوَ~فَلْيُمْلِلْ~وَلِيُّهٗ~بِالْعَدْلِ‌ؕ~وَاسْتَشْهِدُوْا~شَهِيْدَيْنِ~مِنْ~رِّجَالِكُمْ‌ۚ~فَاِنْ~لَّمْ~يَكُوْنَا~رَجُلَيْنِ~فَرَجُلٌ~وَّامْرَاَتٰنِ~مِمَّنْ~تَرْضَوْنَ~مِنَ~الشُّهَدَآءِ~اَنْ~تَضِلَّ~اِحْدٰٮهُمَا~فَتُذَكِّرَ~اِحْدٰٮهُمَا~الْاُخْرٰى‌ؕ~وَ~لَا~يَاْبَ~الشُّهَدَآءُ~اِذَا~مَا~دُعُوْا ‌ؕ~وَلَا~تَسْــٴَــمُوْۤا~اَنْ~تَكْتُبُوْهُ~صَغِيْرًا~اَوْ~كَبِيْرًا~اِلٰٓى~اَجَلِهٖ‌ؕ~ذٰ~لِكُمْ~اَقْسَطُ~عِنْدَ~اللّٰهِ~وَاَقْوَمُ~لِلشَّهَادَةِ~وَاَدْنٰۤى~اَلَّا~تَرْتَابُوْٓا~اِلَّاۤ~اَنْ~تَكُوْنَ~تِجَارَةً~حَاضِرَةً~تُدِيْرُوْنَهَا~بَيْنَكُمْ~فَلَيْسَ~عَلَيْكُمْ~جُنَاحٌ~اَلَّا~تَكْتُبُوْهَا ‌ؕ~وَاَشْهِدُوْۤا~اِذَا~تَبَايَعْتُمْ~وَلَا~يُضَآرَّ~كَاتِبٌ~وَّلَا~شَهِيْدٌ  ؕ~وَاِنْ~تَفْعَلُوْا~فَاِنَّهٗ~فُسُوْقٌ~ۢ~بِكُمْ~ؕ~وَ~اتَّقُوا~اللّٰهَ‌~ؕ~وَيُعَلِّمُكُمُ~اللّٰهُ‌~ؕ~وَاللّٰهُ~بِكُلِّ~شَىْءٍ~عَلِيْمٌ‏
2:282. ஈமான் கொண்டோரே! ஒரு குறித்த தவனையின் மீது உங்களுக்குள் கடன் கொடுக்கல் வாங்கல் செய்து கொண்டால், அதை எழுதி வைத்துக் கொள்ளுங்கள்; எழுதுபவன் உங்களிடையே நீதியுடன் எழுதட்டும்; எழுதுபவன் எழுதுவதற்கு மறுக்கக்கூடாது; (நீதமாக எழுதுமாறு) அல்லாஹ் அவனுக்குக் கற்றுக் கொடுத்தபடி அவன் எழுதட்டும். இன்னும் யார் மீது கடன் (திருப்பிக் கொடுக்க வேண்டிய) பொறுப்பு இருக்கிறதோ அவனே (பத்திரத்தின்) வாசகத்தைச் சொல்லட்டும்; அவன் தன் ரப்பான (அல்லாஹ்வை) அஞ்சிக் கொள்ளட்டும்; மேலும், அ(வன் வாங்கிய)தில் எதையும் குறைத்து விடக் கூடாது; இன்னும், யார் மீது கடன் (திருப்பிக் கொடுக்க வேண்டிய) பொறுப்பு இருக்கிறதோ அவன் அறிவு குறைந்தவனாகவோ, அல்லது (பால்யம், முதுமை போன்ற காரணங்களால்) பலஹீனனாகவோ, அல்லது வாசகத்தைக் கூற இயலாதவனாகவோ இருப்பின் அவனுடைய வலீ(நிர்வாகி) நீதமாக வாசகங்களைச் சொல்லட்டும்; தவிர, (நீங்கள் சாட்சியாக ஏற்கக் கூடிய) உங்கள் ஆண்களில் இருவரை சாட்சியாக்கிக் கொள்ளுங்கள்; ஆண்கள் இருவர் கிடைக்காவிட்டால், சாட்சியங்களில் நீங்கள் பொருந்தக்கூடியவர்களிலிருந்து ஆடவர் ஒருவரையும், பெண்கள் இருவரையும் சாட்சிகளாக எடுத்துக் கொள்ளுங்கள்; (பெண்கள் இருவர்) ஏனென்றால் அவ்விருவரில் ஒருத்தி தவறினால், இருவரில் மற்றவள் நினைவூட்டும் பொருட்டேயாகும்; அன்றியும், (சாட்சியம் கூற) சாட்சிகள் அழைக்கப்பட்டால் அவர்கள் மறுக்கலாகாது; தவிர, (கொடுக்கல் வாங்கல்) சிறிதோ, பெரிதோ அதை, அதன் கால வரையறையுடன் எழுதுவதில் அலட்சியமாக இராதீர்கள்; இதுவே அல்லாஹ்வின் முன்னிலையில் மிகவும் நீதமானதாகவும், சாட்சியத்திற்கு உறுதி உண்டாக்குவதாகவும், இன்னும் இது உங்களுக்கு சந்தேகங்கள் ஏற்படாமல் இருக்க சிறந்த வழியாகவும் இருக்கும்; எனினும் உங்களிடையே சுற்றி வரும் ரொக்க வியாபாரமாக இருப்பின், அதை எழுதிக் கொள்ளாவிட்டலும் உங்கள் மீது குற்றமில்லை; ஆனால் (அவ்வாறு ) நீங்கள் வியாபாரம் செய்யும்போதும் சாட்சிகளை வைத்துக் கொள்ளுங்கள் - அன்றியும் எழுதுபவனையோ, சாட்சியையோ (உங்களுக்கு சாதகமாக இருப்பதற்காகவோ, வேறு காரணத்திற்காகவோ) துன்புறுத்தப்படக் கூடாது; நீங்கள் அப்படிச் செய்வீர்களாயின் அது உங்கள் மீது நிச்சயமாகப் பாவமாகும்; அல்லாஹ்வுக்கு அஞ்சிக் கொள்ளுங்கள்; ஏனெனில் அல்லாஹ் தான் உங்களுக்கு (நேரிய இவ்விதிமுறைகளைக்) கற்றுக் கொடுக்கின்றான். தவிர,அல்லாஹ்வே எல்லாப் பொருட்களையும் பற்றி நன்கறிபவன்.
4:6   وَابْتَلُوا~الْيَتٰمٰى~حَتّٰىۤ~اِذَا~بَلَغُوا~النِّكَاحَ‌~ۚ~فَاِنْ~اٰنَسْتُمْ~مِّنْهُمْ~رُشْدًا~فَادْفَعُوْۤا~اِلَيْهِمْ~اَمْوَالَهُمْ‌ۚ~وَلَا~تَاْكُلُوْهَاۤ~اِسْرَافًا~وَّبِدَارًا~اَنْ~يَّكْبَرُوْا‌~ؕ~وَمَنْ~كَانَ~غَنِيًّا~فَلْيَسْتَعْفِفْ‌~ۚ~وَمَنْ~كَانَ~فَقِيْرًا~فَلْيَاْكُلْ~بِالْمَعْرُوْفِ‌~ؕ~فَاِذَا~دَفَعْتُمْ~اِلَيْهِمْ~اَمْوَالَهُمْ~فَاَشْهِدُوْا~عَلَيْهِمْ‌~ؕ~وَكَفٰى~بِاللّٰهِ~حَسِيْبًا‏
4:6. அநாதைகளை அவர்கள் திருமண வயது அடையும் வரை (அவர்கள் முன்னேற்றம் கருதி) சோதித்துக் கொண்டிருங்கள் - (அவர்கள் மணப் பருவத்தை அடைந்ததும்) அவர்கள் (தங்கள் சொத்தை நிர்வகிக்கும் ஆற்றல்) அறிவை பெற்றுவிட்டதாக நீங்கள் அறிந்தால் அவர்களிடம் அவர்கள் சொத்தை ஒப்படைத்து விடுங்கள்; அவர்கள் பெரியவர்களாகி (தம் பொருள்களைத் திரும்பப் பெற்று) விடுவார்கள் என்று அவர்கள் சொத்தை அவசர அவசரமாகவும், வீண் விரையமாகவும் சாப்பிடாதீர்கள். இன்னும் (அவ்வநாதைகளின் பொறுப்பேற்றுக் கொண்டவர்) செல்வந்தராக இருந்தால் (அச்சொத்திலிருந்து ஊதியம் பெறுவதைத்) தவிர்த்துக் கொள்ளட்டும் - ஆனால், அவர் ஏழையாக இருந்தால் நியாயமான அளவு சாப்பிட்டுக் கொள்ளவும்; மேலும் அவர்களுடைய பொருட்களை அவர்களிடம் ஒப்படைக்கும்போது அவர்கள் மீது சாட்சிகளை ஏற்படுத்திக் கொள்ளுங்கள் - (உண்மையாகக்) கணக்கெடுப்பதில் அல்லாஹ்வே போதுமானவன்.
4:15   وَالّٰتِىْ~يَاْتِيْنَ~الْفَاحِشَةَ~مِنْ~نِّسَآٮِٕكُمْ~فَاسْتَشْهِدُوْا~عَلَيْهِنَّ~اَرْبَعَةً~مِّنْكُمْ‌~ۚ~فَاِنْ~شَهِدُوْا~فَاَمْسِكُوْهُنَّ~فِى~الْبُيُوْتِ~حَتّٰى~يَتَوَفّٰٮهُنَّ~الْمَوْتُ~اَوْ~يَجْعَلَ~اللّٰهُ~لَهُنَّ~سَبِيْلًا‏
4:15. உங்கள் பெண்களில் எவளேனும் மானக்கேடான செயல் செய்துவிட்(டதாகக் குற்றம் சுமத்தப்பட்)டால், அதை நிரூபிக்க உங்களிலிருந்து நான்கு பேர்களை அழையுங்கள்; அவர்கள் அதை (மெய்ப்படுத்தி) சாட்சி கூறிவிட்டால், (அப்பெண்களை) மரணம் கைப்பற்றும் வரையில் அல்லது அவர்களுக்கு அல்லாஹ் ஒரு வழியை உண்டாக்கும் வரையில் அவர்களை வீடுகளில் தடுத்து வையுங்கள்.
5:8   يٰۤـاَيُّهَا~الَّذِيْنَ~اٰمَنُوْا~كُوْنُوْا~قَوَّا~امِيْنَ~لِلّٰهِ~شُهَدَآءَ~بِالْقِسْطِ‌~وَلَا~يَجْرِمَنَّكُمْ~شَنَاٰنُ~قَوْمٍ~عَلٰٓى~اَ~لَّا~تَعْدِلُوْا‌~ؕ~اِعْدِلُوْا~هُوَ~اَقْرَبُ~لِلتَّقْوٰى‌~وَاتَّقُوا~اللّٰهَ‌~ؕ~اِنَّ~اللّٰهَ~خَبِيْرٌۢ~بِمَا~تَعْمَلُوْنَ‏
5:8. முஃமின்களே! நியாயத்தை நிலை நாட்டுவதற்காக அல்லாஹ்வுக்கு நீங்கள் உறுதியான சாட்சியாக இருங்கள், எந்த ஒரு கூட்டத்தார் மீதும் நீங்கள் கொண்டுள்ள வெறுப்பு நீதி செய்யாமலிருக்க உங்களைத் தூண்ட வேண்டாம். நீதி செய்யுங்கள்; இதுவே (தக்வாவுக்கு) - பயபக்திக்கு மிக நெருக்கமாகும்; அல்லாஹ்வுக்கு அஞ்சுங்கள்; நிச்சயமாக அல்லாஹ் நீங்கள் செய்பவற்றை(யெல்லாம் நன்கு) அறிந்தவனாக இருக்கின்றான்.
5:107   فَاِنْ~عُثِرَ~عَلٰٓى~اَنَّهُمَا~اسْتَحَقَّاۤ~اِثْمًا~فَاٰخَرٰنِ~يَقُوْمٰنِ~مَقَامَهُمَا~مِنَ~الَّذِيْنَ~اسْتَحَقَّ~عَلَيْهِمُ~الْاَوْلَيٰنِ~فَيُقْسِمٰنِ~بِاللّٰهِ~لَشَهَادَتُنَاۤ~اَحَقُّ~مِنْ~شَهَادَتِهِمَا~وَ~مَا~اعْتَدَيْنَاۤ‌~‌ۖ~~اِنَّاۤ‌~اِذًا~لَّمِنَ~الظّٰلِمِيْنَ‏
5:107. நிச்சயமாக அவ்விருவரும் பாவத்திற்குரியவர்களாகி விட்டார்கள் என்று கண்டு கொள்ளப்பட்டால், அப்போது உடைமை கிடைக்க வேண்டும் எனக் கோருவோருக்கு நெருங்கிய உறவினர் இருவர் (மோசம் செய்துவிட்ட) அவ்விருவரின் இடத்தில் நின்று: “அவ்விருவரின் சாட்சியத்தைவிட எங்களின் சாட்சியம் மிக உண்மையானது; நாங்கள் வரம்பு மீறவில்லை; (அப்படி மீறியிருந்தால்) நாங்கள் அநியாயக் காரர்களாகி விடுவோம்” என்று அல்லாஹ்வின் மீது சத்தியம் செய்து கூற வேண்டும்.
5:108   ذٰ~لِكَ~اَدْنٰٓى~اَنْ~يَّاْتُوْا~بِالشَّهَادَةِ~عَلٰى~وَجْهِهَاۤ~اَوْ~يَخَافُوْۤا~اَنْ~تُرَدَّ~اَيْمَانٌۢ~بَعْدَ~اَيْمَانِهِمْ‌ؕ~وَاتَّقُوا~اللّٰهَ~وَاسْمَعُوْا‌~ؕ~وَاللّٰهُ~لَا~يَهْدِى~الْقَوْمَ~الْفٰسِقِيْنَ‏
5:108. இ(வ்வாறு செய்வ)து அவர்களுடைய சாட்சியத்தை முறைப்படி, கொண்டு வருவதற்கும், அல்லது (அவர்களும் பொய்ச் சத்தியம் செய்திருந்தால்) அது மற்றவர்களின் சத்தியத்திற்குப் பின்னர் மறுக்கப்பட்டுவிடும் என்பதை அவர்கள் பயப்படுவதற்கும் இது சுலபமான வழியாகும்; மேலும், அல்லாஹ்வுக்கு அஞ்சி நடந்து (அவன் கட்டளைகளை) கவனமாய்க் கேளுங்கள் - ஏனென்றால் அல்லாஹ் பாவம் செய்யும் மக்களுக்கு நேர்வழி காட்டமாட்டான்.
24:4   وَالَّذِيْنَ~يَرْمُوْنَ~الْمُحْصَنٰتِ~ثُمَّ~لَمْ~يَاْتُوْا~بِاَرْبَعَةِ~شُهَدَآءَ~فَاجْلِدُوْهُمْ~ثَمٰنِيْنَ~جَلْدَةً~وَّلَا~تَقْبَلُوْا~لَهُمْ~شَهَادَةً~اَبَدًا‌~ۚ~وَاُولٰٓٮِٕكَ~هُمُ~الْفٰسِقُوْنَ~ۙ‏
24:4. எவர்கள் கற்புள்ள பெண்கள் மீது அவதூறு கூறி (அதை நிரூபிக்க) நான்கு சாட்சிகளைக் கொண்டு வரவில்லையோ, அவர்களை நீங்கள் எண்பது கசையடி அடியுங்கள்; பின்னர் அவர்களது சாட்சியத்தை எக்காலத்திலும் ஏற்றுக் கொள்ளாதீர்கள் - நிச்சயமாக அவர்கள்தான் தீயவர்கள்.
24:5   اِلَّا~الَّذِيْنَ~تَابُوْا~مِنْۢ~بَعْدِ~ذٰلِكَ~وَاَصْلَحُوْا‌ۚ~فَاِنَّ~اللّٰهَ~غَفُوْرٌ~رَّحِيْمٌ‏
24:5. எனினும் (இவர்களில்) எவர் இதற்குப் பின்னர் தவ்பா செய்து கொண்டு (தங்களைத்) திருத்திக் கொள்கிறார்களோ - நிச்சயமாக அல்லாஹ் மன்னிப்பவனாகவும், கிருபை செய்பவனாகவும் இருக்கின்றான்.
24:6   وَالَّذِيْنَ~يَرْمُوْنَ~اَزْوَاجَهُمْ~وَلَمْ~يَكُنْ~لَّهُمْ~شُهَدَآءُ~اِلَّاۤ~اَنْفُسُهُمْ~فَشَهَادَةُ~اَحَدِهِمْ~اَرْبَعُ~شَهٰدٰتٍۭ~بِاللّٰهِ‌ۙ~اِنَّهٗ~لَمِنَ~الصّٰدِقِيْنَ‏
24:6. எவர்கள் தம் மனைவிமார்களை அவதூறு கூறி (அதை நிரூபிக்கத்) தங்களையன்றி அவர்களிடம் வேறு சாட்சிகள் இல்லாமலிருந்தால் அவன், நிச்சயமாக தாம் உண்மையே கூறுவதாக அல்லாஹ்வின்மீது நான்கு முறை சத்தியம் செய்து கூறி:
24:13   لَوْلَا~جَآءُوْ~عَلَيْهِ~بِاَرْبَعَةِ~شُهَدَآءَ‌~ۚ~فَاِذْ~لَمْ~يَاْتُوْا~بِالشُّهَدَآءِ~فَاُولٰٓٮِٕكَ~عِنْدَ~اللّٰهِ~هُمُ~الْـكٰذِبُوْنَ‏
24:13. அ(ப்பழி சுமத்திய)வர்கள் அதற்கு நான்கு சாட்சிகளைக் கொண்டு வர வேண்டாமா, எனவே அவர்கள் சாட்சிகளைக் கொண்டு வரவில்லையெனில், அவர்கள் தாம் அல்லாஹ்விடத்தில் பொய்யர்களாக இருக்கிறார்கள்.
25:72   وَالَّذِيْنَ~لَا~يَشْهَدُوْنَ~الزُّوْرَۙ~وَ~اِذَا~مَرُّوْا~بِاللَّغْوِ~مَرُّوْا~كِرَامًا‏
25:72. அன்றியும், அவர்கள் பொய் சாட்சி சொல்லமாட்டார்கள்; மேலும், அவர்கள் வீணான காரிய(ம் நடக்கும் இட)த்தின் பக்கம் செல்வார்களாயின் கண்ணியமானவராக (ஒதுங்கிச்) சென்றுவிடுவார்கள்.
65:2   فَاِذَا~بَلَغْنَ~اَجَلَهُنَّ~فَاَمْسِكُوْهُنَّ~بِمَعْرُوْفٍ~اَوْ~فَارِقُوْهُنَّ~بِمَعْرُوْفٍ~وَّاَشْهِدُوْا~ذَوَىْ~عَدْلٍ~مِّنْكُمْ~وَاَقِيْمُوا~الشَّهَادَةَ~لِلّٰهِ‌~ؕ~ذٰ~لِكُمْ~يُوْعَظُ~بِهٖ~مَنْ~كَانَ~يُؤْمِنُ~بِاللّٰهِ~وَالْيَوْمِ~الْاٰخِرِ‌ ۙ~وَمَنْ~يَّـتَّـقِ~اللّٰهَ~يَجْعَلْ~لَّهٗ~مَخْرَجًا~ۙ‏
65:2. ஆகவே, அவர்கள் தங்கள் (இத்தாவின்) தவணையை நெருங்கினால், அப்பொழுது முறைப்படி (மனைவியராக) அவர்களை நிறுத்தி வைத்துக் கொள்ளுங்கள்; அல்லது முறைப்படி அவர்களைப் பிரித்து (விட்டு) விடுங்கள்; அன்றியும், உங்களில் நியாயமுடைய இருவரைச் சாட்சியாக வைத்துக் கொள்ளுங்கள்; மேலும், சாட்சியத்தை அல்லாஹ்வுக்காக (நேர்மையாக) நிலைப்படுத்துங்கள்; அல்லாஹ்வையும், மறுமை நாளையும் விசுவாசம் கொண்டிருப்போருக்கு இந்த நற்போதனை செய்யப்படுகிறது - தவிர, எவர் அல்லாஹ்வுக்கு அஞ்சி நடக்கின்றாரோ, அவருக்கு அவன் (தக்க ஒரு) வழியை உண்டாக்குவான்.