லூத் (அலை)
6:86   وَاِسْمٰعِيْلَ~وَالْيَسَعَ~وَيُوْنُسَ~وَلُوْطًا‌~ؕ~وَكُلًّا~فَضَّلْنَا~عَلَى~الْعٰلَمِيْنَۙ‏
6:86. இன்னும் இஸ்மாயீல், அல்யஸவு, யூனுஸ், லூத் - இவர்கள் யாவரையும் உலகத்திலுள்ள அனைவரிலும் மேன்மையாக்கினோம்.
7:80   وَلُوْطًا~اِذْ~قَالَ~لِقَوْمِهٖۤ~اَتَاْتُوْنَ~الْفَاحِشَةَ~مَا~سَبَقَكُمْ~بِهَا~مِنْ~اَحَدٍ~مِّنَ~الْعٰلَمِيْنَ‏
7:80. மேலும் லூத்தை (அவர் சமூகத்தாரிடையே நபியாக அனுப்பினோம்;) அவர் தம் சமூகத்தாரிடம் கூறினார்: உலகத்தில் எவருமே உங்களுக்கு முன் செய்திராத மானக்கேடான ஒரு செயலைச் செய்யவா முனைந்தீர்கள்?”
11:70   فَلَمَّا~رَاٰۤ~اَيْدِيَهُمْ~لَا~تَصِلُ~اِلَيْهِ~نَـكِرَهُمْ~وَاَوْجَسَ~مِنْهُمْ~خِيْفَةً‌ ~ؕ~قَالُوْا~لَا~تَخَفْ~اِنَّاۤ~اُرْسِلْنَاۤ~اِلٰى~قَوْمِ~لُوْطٍ~ؕ‏
11:70. ஆனால், அவர்களுடைய கைகள் அதன் (உணவின்) பக்கம் செல்லாததைக் கண்டு, அவர் அவர்களைப் பற்றி ஐயப்பட்டார், அவர்கள் மீது அவருக்குப் பயமும் ஏற்பட்டுவிட்டது; (ஆனால்) அவர்களோ (அவரைப் பார்த்து) “பயப்படாதீர்! நிச்சயமாக நாங்கள் லூத்துடைய சமூகத்தார்பால் அனுப்பப்பட்டிருக்கிறோம்” என்று கூறினார்கள்.
11:74   فَلَمَّا~ذَهَبَ~عَنْ~اِبْرٰهِيْمَ~الرَّوْعُ~وَجَآءَتْهُ~الْبُشْرٰى~يُجَادِلُــنَا~فِىْ~قَوْمِ~لُوْطٍؕ‏
11:74. (இது கேட்டு) இப்ராஹீமை விட்டுப் பயம் நீங்கி, நன்மாராயம் அவருக்கு வந்ததும் லூத்துடைய சமூகத்தாரைப் பற்றி நம்மிடம் வாதிடலானார்.
11:77   وَلَمَّا~جَآءَتْ~رُسُلُـنَا~لُوْطًا~سِىْٓءَ~بِهِمْ~وَضَاقَ~بِهِمْ~ذَرْعًا~وَّقَالَ~هٰذَا~يَوْمٌ~عَصِيْبٌ‏
11:77. நம் தூதர்கள் (வானவர்கள்) லூத்திடம் வந்தபோது, (தம்) மக்களுக்கு அவர் பெரிதும் விசனமடைந்தார்; (அதன் காரணமாக) உள்ளம் சுருங்கியவராக; இது நெருக்கடி மிக்க நாளாகும்” என்று கூறினார்.
11:81   قَالُوْا~يٰلُوْطُ~اِنَّا~رُسُلُ~رَبِّكَ~لَنْ~يَّصِلُوْۤا~اِلَيْكَ‌~فَاَسْرِ~بِاَهْلِكَ~بِقِطْعٍ~مِّنَ~الَّيْلِ~وَلَا~يَلْتَفِتْ~مِنْكُمْ~اَحَدٌ~اِلَّا~امْرَاَتَكَ‌ؕ~اِنَّهٗ~مُصِيْبُهَا~مَاۤ~اَصَابَهُمْ‌ؕ~اِنَّ~مَوْعِدَهُمُ~الصُّبْحُ‌ؕ~اَلَيْسَ~الصُّبْحُ~بِقَرِيْبٍ‏
11:81. (விருந்தினராக வந்த வானவர்கள்) கூறினார்கள்: “மெய்யாகவே நாம் உம்முடைய இறைவனின் தூதர்களாகவே இருக்கின்றோம்; நிச்சயமாக அவர்கள் உம்மை வந்தடைய முடியாது; எனவே இரவின் ஒரு பகுதி இருக்கும்போதே உம் குடும்பத்துடன் (இவ்வூரை விட்டுச்) சென்றுவிடும்! உம்முடைய மனைவியைத் தவிர, உங்களில் யாரும் திரும்பியும் பார்க்க வேண்டாம். நிச்சயமாக அவர்களுக்கு வரக்கூடிய ஆபத்து அவளையும் பிடித்துக் கொள்ளும். (வேதனை வர) அவர்களுக்கு நிச்சயமாக வாக்களிக்கப்பட்ட நேரம் விடியற்காலையாகும்; விடியற்காலை சமீபித்து விடவில்லையா?”
11:89   وَيٰقَوْمِ~لَا~يَجْرِمَنَّكُمْ~شِقَاقِىْۤ~اَنْ~يُّصِيْبَكُمْ~مِّثْلُ~مَاۤ~اَصَابَ~قَوْمَ~نُوْحٍ~اَوْ~قَوْمَ~هُوْدٍ~اَوْ~قَوْمَ~صٰلِحٍ‌ؕ~وَمَا~قَوْمُ~لُوْطٍ~مِّنْكُمْ~بِبَعِيْدٍ‏
11:89. “என் சமூகத்தவர்களே! என்னுடன் நீங்கள் பகைமை கொண்டிருப்பது நூஹ்வுடைய சமூகத்தவரையும், ஹூதுடைய சமூகத்தவரையும், ஸாலிஹு சமூகத்தவரையும் பிடித்துக் கொண்டது போன்ற (வேதனை) உங்களையும் பிடித்துக் கொள்ளும்படிச் செய்து விட வேண்டாம் - லூத்துடைய சமூகத்தவர்கள் உங்களுக்குத் தொலைவில் இல்லை!
15:59   اِلَّاۤ~اٰلَ~لُوْطٍؕ~اِنَّا~لَمُنَجُّوْهُمْ~اَجْمَعِيْنَۙ‏
15:59. “லூத்தின் கிளையாரைத் தவிர, அவர்களனைவரையும் நிச்சயமாக நாம் காப்பாற்றுவோம்.
15:61   فَلَمَّا~جَآءَ~اٰلَ~لُوْطِ~ۨالْمُرْسَلُوْنَۙ‏
15:61. (இறுதியில்) அத்தூதர்கள் லூத்துடைய கிளையாரிடம் வந்த போது.
21:71   وَنَجَّيْنٰهُ~وَلُوْطًا~اِلَى~الْاَرْضِ~الَّتِىْ~بٰرَكْنَا~فِيْهَا~لِلْعٰلَمِيْنَ‏
21:71. இன்னும், நாம் அவரையும் (அவருடைய சகோதரர் மகன்) லூத்தையும் அகிலத்தாருக்கெல்லாம் பரக்கத்தான - பாக்கியமுள்ள - பூமியாக நாம் ஆக்கியுள்ள (பைத்துல் முகத்தஸில்) ஈடேற்றம் பெறச் செய்தோம்.
21:72   وَوَهَبْنَا~لَهٗۤ~اِسْحٰقَ~ؕ~وَيَعْقُوْبَ~نَافِلَةً‌ ~ؕ~وَكُلًّا~جَعَلْنَا~صٰلِحِيْنَ‏
21:72. இன்னும் நாம் அவருக்கு இஸ்ஹாக்கையும், மேலதிகமாக யஃகூபையும் அளித்தோம்; இவர்கள் ஒவ்வொருவரையும் (ஸாலிஹான) நல்லடியார்களாக்கினோம்.
21:73   وَجَعَلْنٰهُمْ~اَٮِٕمَّةً~يَّهْدُوْنَ~بِاَمْرِنَا~وَاَوْحَيْنَاۤ~اِلَيْهِمْ~فِعْلَ~الْخَيْرٰتِ~وَاِقَامَ~الصَّلٰوةِ~وَاِيْتَآءَ~الزَّكٰوةِ‌ۚ~وَكَانُوْا~لَـنَا~عٰبِدِيْنَ~ۙ‌ۚ‏
21:73. இன்னும் நம் கட்டளையைக் கொண்டு (மக்களுக்கு) நேர்வழி காட்டும் இமாம்களாக - தலைவர்களாக - நாம் அவர்களை ஆக்கினோம்; மேலும், நன்மையுடைய செயல்களை புரியுமாறும், தொழுகையைக் கடைப்பிடிக்குமாறும், ஜகாத்தை கொடுத்து வருமாறும், நாம் அவர்களுக்கு வஹீ மூலம் அறிவித்தோம் - அவர்கள் நம்மையே வணங்குபவர்களாக இருந்தனர்.
21:74   وَلُوْطًا~اٰتَيْنٰهُ~حُكْمًا~وَّعِلْمًا~وَّنَجَّيْنٰهُ~مِنَ~الْقَرْيَةِ~الَّتِىْ~كَانَتْ~تَّعْمَلُ~الْخَبٰٓٮِٕثَ‌ؕ~اِنَّهُمْ~كَانُوْا~قَوْمَ~سَوْءٍ~فٰسِقِيْنَۙ‏
21:74. இன்னும், லூத்தையும் (நபியாக்கி) - நாம் அவருக்கு ஞானத்தையும், கல்வியையும் கொடுத்தோம்; அறுவறுப்பான செயல்களைச் செய்து கொண்டிருந்(தவர்களின்) ஊரை விட்டும் அவரை நாம் காப்பாற்றினோம்; நிச்சயமாக அவர்கள் மிகவும் கெட்ட சமூகத்தினராகவும், பெரும் பாவிகளாகவும் இருந்தனர்.
22:43   وَقَوْمُ~اِبْرٰهِيْمَ~وَقَوْمُ~لُوْطٍ~ۙ‏
22:43. (இவ்வாறே) இப்ராஹீமுடைய சமூகத்தினரும் லூத்துடைய சமூகத்தினரும் (பொய்ப்பிக்கவே முற்பட்டார்கள்).
26:160   كَذَّبَتْ~قَوْمُ~لُوْطٍ~اۨلْمُرْسَلِيْنَ‌~ۖ~‌ۚ‏
26:160. லூத்துடைய சமூகத்தாரும் (இறை) தூதர்களைப் பொய்ப்பித்தனர்.
26:161   اِذْ~قَالَ~لَهُمْ~اَخُوْهُمْ~لُوْطٌ~اَلَا~تَتَّقُوْنَ‌ۚ‏
26:161. அவர்களிடம் அவர்களுடைய சகோதரர் லூத்: “நீங்கள் (இறைவனை) அஞ்ச மாட்டீர்களா?” என்று கூறியபோது,
26:167   قَالُوْا~لَٮِٕنْ~لَّمْ~تَنْتَهِ~يٰلُوْطُ~لَـتَكُوْنَنَّ~مِنَ~الْمُخْرَجِيْنَ‏
26:167. அதற்கவர்கள்; “லூத்தே (இப்பேச்சையெல்லாம் விட்டு) நீர் விலகிக் கொள்ளாவிட்டால், நிச்சயமாக நீர் (இங்கிருந்து) வெளியேற்றப்படுவீர்” எனக் கூறினர்.
27:54   وَلُوْطًا~اِذْ~قَالَ~لِقَوْمِهٖۤ~اَتَاْتُوْنَ~الْـفَاحِشَةَ~وَاَنْـتُمْ~تُبْصِرُوْنَ‏
27:54. லூத்தையும் (நினைவு கூர்வீராக!) அவர் தம் சமூகத்தாரிடம்; “நீங்கள் பார்த்துக் கொண்டே மானக்கேடான செயலைச் செய்கின்றீர்களா?” என்று கூறினார்.
27:56   فَمَا~كَانَ~جَوَابَ~قَوْمِهٖۤ~اِلَّاۤ~اَنْ~قَالُـوْۤا~اَخْرِجُوْۤا~اٰلَ~لُوْطٍ~مِّنْ~قَرْيَتِكُمْ‌ۚ~اِنَّهُمْ~اُنَاسٌ~يَّتَطَهَّرُوْنَ‏
27:56. அதற்கவருடைய சமுதாயத்தவர் (தம் இனத்தாரிடம்) “லூத்துடைய குடும்பத்தாரை உங்கள் ஊரைவிட்டு நீங்கள் வெளியேற்றி விடுங்கள். நிச்சயமாக அவர்கள் மிகவும் பரிசுத்தமான மனிதர்களே!” என்று (பரிகாசமாகக்) கூறினார்களே தவிர வேறொரு பதிலும் அவர்களிடமில்லை.
29:26   فَاٰمَنَ~لَهٗ~لُوْطٌ‌ۘ~وَقَالَ~اِنِّىْ~مُهَاجِرٌ~اِلٰى~رَبِّىْ~ؕ~اِنَّهٗ~هُوَ~الْعَزِيْزُ~الْحَكِيْمُ‏
29:26. (இதன் பின்னரும்) லூத் (மட்டுமே) அவர் மீது ஈமான் கொண்டார்; (அவரிடம் இப்ராஹீம்): “நிச்சயமாக நான் என் இறைவனை நாடி (இவ்வூரை விட்டு) ஹிஜ்ரத் செய்கிறேன்; நிச்சயமாக அவன் (யாவரையும்) மிகைத்தவன்; ஞானம் மிக்கவன்” என்று கூறினார்.
29:28   وَلُوْطًا~اِذْ~قَالَ~لِقَوْمِهٖۤ~اِنَّكُمْ~لَـتَاْتُوْنَ~الْفَاحِشَةَ~مَا~سَبَـقَكُمْ~بِهَا~مِنْ~اَحَدٍ~مِّنَ~الْعٰلَمِيْنَ‏
29:28. மேலும், லூத்தை (அவர் சமூகத்தாரிடையே நபியாக அனுப்பி வைத்தோம்); அவர் தம் சமூகத்தாரிடம் கூறினார்: “நிச்சயமாக நீங்கள் உலகத்தாரில் எவருமே உங்களுக்கு முன் செய்திராத மானக்கேடான ஒரு செயலை செய்ய முனைந்து விட்டீர்கள்.
29:32   قَالَ~اِنَّ~فِيْهَا~لُوْطًا~‌ؕ~قَالُوْا~نَحْنُ~اَعْلَمُ~بِمَنْ~فِيْهَا‌~لَـنُـنَجِّيَـنَّهٗ~وَاَهْلَهٗۤ~اِلَّا~امْرَاَتَهٗ~كَانَتْ~مِنَ~الْغٰبِرِيْنَ‏
29:32. “நிச்சயமாக அவ்வூரில் லூத்தும் இருக்கிறாரே” என்று (இப்ராஹீம்) கூறினார்; (அதற்கு) அவர்கள் அதில் இருப்பவர்கள் யார் என்பதை நாங்கள் நன்கறிவோம்; எனவே நாங்கள் அவரையும்; அவருடைய மனைவியைத் தவிர, அவர் குடும்பத்தாரையும் நிச்சயமாகக் காப்பாற்றுவோம்; அவள் (அழிந்து போவோரில் ஒருத்தியாக) தங்கி விடுவாள் என்று சொன்னார்கள்.
29:33   وَلَمَّاۤ~اَنْ~جَآءَتْ~رُسُلُـنَا~لُوْطًا~سِىْٓءَ~بِهِمْ~وَضَاقَ~بِهِمْ~ذَرْعًا~وَّقَالُوْا~لَا~تَخَفْ~وَلَا~تَحْزَنْ‌~اِنَّا~مُنَجُّوْكَ~وَاَهْلَكَ~اِلَّا~امْرَاَتَكَ~كَانَتْ~مِنَ~الْغٰبِرِيْنَ‏
29:33. இன்னும் நம் தூதர்கள் லூத்திடம் வந்த போது அவர்களின் காரணமாக அவர் கவலை கொண்டார். மேலும் அவர்களால் (வருகையால்) சங்கடப்பட்டார்; அவர்கள் “நீர் பயப்படவேண்டாம், கவலையும் படவேண்டாம்” என்று கூறினார்கள். நிச்சயமாக நாம் உம்மையும் உன் மனைவியைத் தவிர உம் குடும்பத்தினரையும் காப்பாற்றுவோம்; அவள் (உம்மனைவி அழிந்து போவோரில் ஒருத்தியாக) பின் தங்கி விடுவாள்.
38:13   وَثَمُوْدُ~وَقَوْمُ~لُوْطٍ~وَّاَصْحٰبُ~لْئَیْكَةِ‌~ؕ~اُولٰٓٮِٕكَ~الْاَحْزَابُ‏
38:13. (இவ்வாறு) “ஸமூது”ம் லூத்துடைய சமூகத்தவரும், (மத்யன்) தோப்பு வாசிகளும் (பொய்யாக்கினார்கள்); இவர்கள் (எல்லோரும் முன் தலைமுறைகளில் முறியடிக்கப்பட்ட) கூட்டத்தினர் ஆவார்கள்.
50:13   وَعَادٌ~وَّفِرْعَوْنُ~وَاِخْوَانُ~لُوْطٍۙ‏
50:13. “ஆது” (சமூகத்தாரும்) ஃபிர்அவ்னும் லூத்தின் சகோதரர்களும் (மறுத்தனர்).
54:33   كَذَّبَتْ~قَوْمُ~لُوْطٍ~ۢ~بِالنُّذُرِ‏
54:33. லூத்துடைய சமூகத்தாரும் (நம்முடைய) எச்சரிக்கைகளைப் பொய்ப்பித்தனர்.
54:34   اِنَّاۤ~اَرْسَلْنَا~عَلَيْهِمْ~حَاصِبًا~اِلَّاۤ~اٰلَ~لُوْطٍ‌ؕ~نَّجَّيْنٰهُمْ~بِسَحَرٍۙ‏
54:34. லூத்துடைய குடும்பத்தாரைத் தவிர, மற்றவர்கள் மீது, நாம் நிச்சயமாக கல்மாரியை அனுப்பினோம்; விடியற்காலையில் நாம் அவர் குடும்பத்தார்களை பாதுகாத்துக் கொண்டோம்.
66:10   ضَرَبَ~اللّٰهُ~مَثَلًا~لِّـلَّذِيْنَ~كَفَرُوا~امْرَاَتَ~نُوْحٍ~وَّ~امْرَاَتَ~لُوْطٍ‌~ؕ~كَانَـتَا~تَحْتَ~عَبْدَيْنِ~مِنْ~عِبَادِنَا~صَالِحَـيْنِ~فَخَانَتٰهُمَا~فَلَمْ~يُغْنِيَا~عَنْهُمَا~مِنَ~اللّٰهِ~شَيْــٴًــا~وَّقِيْلَ~ادْخُلَا~النَّارَ~مَعَ~الدّٰخِلِيْنَ‏
66:10. நிராகரிப்பவர்களுக்கு, நூஹுடைய மனைவியையும் லூத்துடைய மனைவியையும் அல்லாஹ் உதாரணமாக்கி வைக்கிறான்; இவ்விருவரும் ஸாலிஹான நம் நல்லடியார்களில், இரு நல்லடியார்களின் மனைவிகளாகவே இருந்தனர்; எனினும் இவ்விருவரும் தம் கணவர்களை மோசம் செய்தனர்; எனவே, அவ்விருவரும் (தம் மனைவியரான) அவ்விருவரைவிட்டும் அல்லாஹ்விலிருந்து (வேதனையைத்) தடுக்க இயலவில்லை; இன்னும், “நீங்களிருவரும் (நரக) நெருப்பில் நுழைபவர்களுடனே நுழையுங்கள்” என்று (இவ்விருவருக்கும்) கூறப்பட்டது.