மூஸா (அலை)
2:51   وَاِذْ~وٰعَدْنَا~مُوْسٰٓى~اَرْبَعِيْنَ~لَيْلَةً~ثُمَّ~اتَّخَذْتُمُ~الْعِجْلَ~مِنْۢ~بَعْدِهٖ~وَاَنْـتُمْ~ظٰلِمُوْنَ‏
2:51. மேலும் நாம் மூஸாவுக்கு(வேதம் அருள) நாற்பது இரவுகளை வாக்களித்தோம்; (அதற்காக அவர் சென்ற) பின்னர் காளைக்கன்(று ஒன்)றைக் (கடவுளாக) எடுத்துக் கொண்டீர்கள்; (அதனால்) நீங்கள் அக்கிரமக்காரர்களாகி விட்டீர்கள்.
2:53   وَاِذْ~اٰتَيْنَا~مُوْسَى~الْكِتٰبَ~وَالْفُرْقَانَ~لَعَلَّكُمْ~تَهْتَدُوْنَ‏
2:53. இன்னும், நீங்கள் நேர்வழி பெறும்பொருட்டு நாம் மூஸாவுக்கு வேதத்தையும் (நன்மை தீமைகளைப் பிரித்து அறிவிக்கக்கூடிய) ஃபுர்க்கானையும் அளித்தோம் (என்பதையும் நினைவு கூறுங்கள்).
2:54   وَاِذْ~قَالَ~مُوْسٰى~لِقَوْمِهٖ~يٰقَوْمِ~اِنَّكُمْ~ظَلَمْتُمْ~اَنْفُسَکُمْ~بِاتِّخَاذِكُمُ~الْعِجْلَ~فَتُوْبُوْآ~اِلٰى~بَارِٮِٕكُمْ~فَاقْتُلُوْٓا~اَنْفُسَكُمْؕ~ذٰ~لِكُمْ~خَيْرٌ~لَّـكُمْ~عِنْدَ~بَارِٮِٕكُمْؕ~فَتَابَ~عَلَيْكُمْ‌ؕ~اِنَّهٗ~هُوَ~التَّوَّابُ~الرَّحِيْمُ‏
2:54. மூஸா தம் சமூகத்தாரை நோக்கி; “என் சமூகத்தாரே! நீங்கள் காளைக் கன்றை(வணக்கத்திற்காக) எடுத்துக் கொண்டதன் மூலம் உங்களுக்கு நீங்களே அக்கிரமம் செய்து கொண்டீர்கள்; ஆகவே, உங்களைப் படைத்தவனிடம் பாவமன்னிப்புக் கோருங்கள்; உங்களை நீங்களே மாய்த்துக் கொள்ளுங்கள்; அதுவே உங்களைப் படைத்தவனிடம், உங்களுக்கு நற்பலன் அளிப்பதாகும்” எனக் கூறினார். (அவ்வாறே நீங்கள் செய்ததனால்) அவன் உங்களை மன்னித்தான் (என்பதையும் நினைவு கூறுங்கள்.) நிச்சயமாக, அவன் தவ்பாவை ஏற்(று மன்னிப்)பவனாகவும், பெருங் கருணையுடையோனாகவும் இருக்கிறான்.
2:55   وَاِذْ~قُلْتُمْ~يٰمُوْسٰى~لَنْ~نُّؤْمِنَ~لَـكَ~حَتّٰى~نَرَى~اللّٰهَ~جَهْرَةً~فَاَخَذَتْكُمُ~الصّٰعِقَةُ~وَاَنْتُمْ~تَنْظُرُوْنَ‏
2:55. இன்னும் (இதையும் நினைவு கூறுங்கள்) நீங்கள், “மூஸாவே! நாங்கள் அல்லாஹ்வை கண்கூடாக காணும் வரை உம்மீது நம்பிக்கை கொள்ள மாட்டோம்” என்று கூறினீர்கள்; அப்பொழுது, நீங்கள் பார்த்துக்கொண்டிருக்கும்போதே உங்களை ஓர் இடி முழக்கம் பற்றிக்கொண்டது.
2:60   وَاِذِ~اسْتَسْقَىٰ~مُوْسٰى~لِقَوْمِهٖ~فَقُلْنَا~اضْرِب~بِّعَصَاكَ~الْحَجَرَ‌ؕ~فَانْفَجَرَتْ~مِنْهُ~اثْنَتَا~عَشْرَةَ~عَيْنًا‌ؕ~قَدْ~عَلِمَ~کُلُّ~اُنَاسٍ~مَّشْرَبَهُمْ‌ؕ~کُلُوْا~وَاشْرَبُوْا~مِنْ~رِّزْقِ~اللّٰهِ~وَلَا~تَعْثَوْا~فِىْ~الْاَرْضِ~مُفْسِدِيْنَ‏
2:60. மூஸா தம் சமூகத்தாருக்காகத் தண்ணீர் வேண்டிப் பிரார்த்தித்த போது, “உமது கைத்தடியால் அப்பாறையில் அடிப்பீராக!” என நாம் கூறினோம்; அதிலிருந்து பன்னிரண்டு நீர் ஊற்றுக்கள் பொங்கியெழுந்தன. ஒவ்வொரு கூட்டத்தினரும் அவரவர் குடி நீர்த்துறையை நன்கு அறிந்து கொண்டனர்; “அல்லாஹ் அருளிய ஆகாரத்திலிருந்து உண்ணுங்கள், பருகுங்கள்; பூமியில் குழப்பஞ்செய்து கொண்டு திரியாதீர்கள்” (என நாம் கூறினோம்) என்பதையும் நினைவு கூறுங்கள்.
2:61   وَاِذْ~قُلْتُمْ~يٰمُوْسٰى~لَنْ~نَّصْبِرَ~عَلٰى~طَعَامٍ~وَّاحِدٍ~فَادْعُ~لَنَا~رَبَّكَ~يُخْرِجْ~لَنَا~مِمَّا~تُنْۢبِتُ~الْاَرْضُ~مِنْۢ~بَقْلِهَا~وَقِثَّـآٮِٕهَا~وَفُوْمِهَا~وَعَدَسِهَا~وَ~بَصَلِهَا‌ؕ~قَالَ~اَتَسْتَبْدِلُوْنَ~الَّذِىْ~هُوَ~اَدْنٰى~بِالَّذِىْ~هُوَ~خَيْرٌ‌ؕ~اِهْبِطُوْا~مِصْرًا~فَاِنَّ~لَـکُمْ~مَّا~سَاَلْتُمْ‌ؕ~وَضُرِبَتْ~عَلَيْهِمُ~الذِّلَّةُ~وَالْمَسْکَنَةُ~وَبَآءُوْ~بِغَضَبٍ~مِّنَ~اللّٰهِ‌ؕ~ذٰلِكَ~بِاَنَّهُمْ~كَانُوْا~يَكْفُرُوْنَ~بِاٰيٰتِ~اللّٰهِ~وَيَقْتُلُوْنَ~النَّبِيّٖنَ~بِغَيْرِ~الْحَـقِّ‌ؕ~ذٰلِكَ~بِمَا~عَصَوا~وَّڪَانُوْا~يَعْتَدُوْنَ‏
2:61. இன்னும், “மூஸாவே! ஒரே விதமான உணவை நாங்கள் சகிக்க மாட்டோம். ஆதலால், பூமி விளைவிக்கும் அதன் கீரையையும், அதன் வெள்ளரிக்காயையும், அதன் கோதுமையையும், அதன் பருப்பையும், அதன் வெங்காயத்தையும் எங்களுக்கு வெளிப்படுத்தித்தருமாறு உன் இறைவனிடம் எங்களுக்காகக் கேளும்” என்று நீங்கள் கூற, “நல்லதாக எது இருக்கிறதோ, அதற்கு பதிலாக மிகத்தாழ்வானதை நீங்கள் மாற்றிக் கொள்(ள நாடு)கிறீர்களா? நீங்கள் ஏதேனும் ஒரு பட்டணத்தில் இறங்கி விடுங்கள்; அங்கு நீங்கள் கேட்பது நிச்சயமாக உங்களுக்குக் கிடைக்கும்” என்று அவர் கூறினார். வறுமையும் இழிவும் அவர்கள் மீது சாட்டப்பட்டு விட்டன; மேலும் அல்லாஹ்வின் கோபத்திற்கும் அவர்கள் ஆளானார்கள்; இது ஏனென்றால் திடமாகவே அவர்கள் அல்லாஹ்வின் வசனங்களை நிராகரித்தும், அநியாயமாக அவர்கள் நபிமார்களைக் கொலை செய்து வந்ததும்தான். இந்த நிலை அவர்கள் (அல்லாஹ்வுக்குப் பணியாது) மாறு செய்து வந்ததும், (அல்லாஹ் விதித்த) வரம்புகளை மீறிக்கொண்டேயிருந்ததினாலும் ஏற்பட்டது.
2:67   وَاِذْ~قَالَ~مُوْسٰى~لِقَوْمِهٖۤ~اِنَّ~اللّٰهَ~يَاْمُرُكُمْ~اَنْ~تَذْبَحُوْا~بَقَرَةً ‌~ؕ~قَالُوْآ~اَتَتَّخِذُنَا~هُزُوًْا ‌ؕ~قَالَ~اَعُوْذُ~بِاللّٰهِ~اَنْ~اَكُوْنَ~مِنَ~الْجٰـهِلِيْنَ‏
2:67. இன்னும் (இதையும் நினைவு கூறுங்கள்) மூஸா தம் சமூகத்தாரிடம், “நீங்கள் ஒரு பசுமாட்டை அறுக்க வேண்டும் என்று நிச்சயமாக அல்லாஹ் உங்களுக்குக் கட்டளையிடுகிறான்” என்று சொன்னபோது, அவர்கள் “(மூஸாவே!) எங்களை பரிகாசத்திற்கு ஆளாக்குகின்றீரா?” என்று கூறினர்; (அப்பொழுது) அவர், “(அப்படிப் பரிகசிக்கும்) அறிவீனர்களில் ஒருவனாக நான் ஆகிவிடாமல் அல்லாஹ்விடம் பாதுகாப்புத் தேடுகிறேன்” என்று கூறினார்.
2:78   وَ~مِنْهُمْ~اُمِّيُّوْنَ~لَا~يَعْلَمُوْنَ~الْكِتٰبَ~اِلَّاۤ~اَمَانِىَّ~وَاِنْ~هُمْ~اِلَّا~يَظُنُّوْنَ‏
2:78. மேலும் அவர்களில் எழுத்தறிவில்லாதோரும் இருக்கின்றனர்; கட்டுக் கதைகளை(அறிந்து வைத்திருக்கிறார்களே) தவிர வேதத்தை அறிந்து வைத்திருக்கவில்லை. மேலும் அவர்கள் (ஆதாரமற்ற) கற்பனை செய்வோர்களாக அன்றி வேறில்லை.
2:92   وَلَقَدْ~جَآءَکُمْ~مُّوْسٰى~بِالْبَيِّنٰتِ~ثُمَّ~اتَّخَذْتُمُ~الْعِجْلَ~مِنْۢ~بَعْدِهٖ~وَاَنْـتُمْ~ظٰلِمُوْنَ‏
2:92. நிச்சயமாக மூஸா உங்களிடம் தெளிவான அத்தாட்சிகளைத் கொண்டு வந்தார்; (அப்படியிருந்தும்) அதன்பின் காளை மாட்டை (இணை வைத்து) வணங்கினீர்கள்; (இப்படிச் செய்து) நீங்கள் அக்கிரமக்காரர்களாகி விட்டீர்கள்.
2:108   اَمْ~تُرِيْدُوْنَ~اَنْ~تَسْــٴَــلُوْا~رَسُوْلَـكُمْ~كَمَا~سُٮِٕلَ~مُوْسٰى~مِنْ~قَبْلُ‌ؕ~وَمَنْ~يَّتَبَدَّلِ~الْکُفْرَ~بِالْاِيْمَانِ~فَقَدْ~ضَلَّ~سَوَآءَ~السَّبِيْلِ‏
2:108. இதற்கு முன்னர் மூஸாவிடம் கேள்விகள் கேட்கப்பட்ட மாதிரி நீங்களும் உங்கள் ரஸூலிடம் கேட்க விரும்புகிறீர்களா? எவனொருவன் ஈமானை “குஃப்ரினால்” மாற்றுகிறானோ அவன் நிச்சயமாக நேர் வழியினின்றும் தவறிவிட்டான்.
2:136   قُوْلُوْٓا~اٰمَنَّا~بِاللّٰهِ~وَمَآ~اُنْزِلَ~اِلَيْنَا~وَمَآ~اُنْزِلَ~اِلٰٓى~اِبْرٰهٖمَ~وَاِسْمٰعِيْلَ~وَاِسْحٰقَ~وَيَعْقُوْبَ~وَ~الْاَسْبَاطِ~وَمَآ~اُوْتِىَ~مُوْسٰى~وَعِيْسٰى~وَمَآ~اُوْتِىَ~النَّبِيُّوْنَ~مِنْ~رَّبِّهِمْ‌ۚ~لَا~نُفَرِّقُ~بَيْنَ~اَحَدٍ~مِّنْهُمْ~وَنَحْنُ~لَهٗ~مُسْلِمُوْنَ‏
2:136. (முஃமின்களே!)“நாங்கள் அல்லாஹ்வையும், எங்களுக்கு இறக்கப்பட்ட(வேதத்)தையும் இப்ராஹீம், இஸ்மாயீல், இஸ்ஹாக், யஃகூப் இன்னும் அவர் சந்ததியினருக்கு இறக்கப்பட்டதையும்; மூஸாவுக்கும், ஈஸாவுக்கும் கொடுக்கப்பட்டதையும் இன்னும் மற்ற நபிமார்களுக்கும் அவர்களின் இறைவனிடமிருந்து கொடுக்கப்பட்டதையும் நம்புகிறோம்; அவர்களில் நின்றும் ஒருவருக்கிடையேயும் நாங்கள் வேறுபாடு காட்ட மாட்டோம்; இன்னும் நாங்கள் அவனுக்கே முற்றிலும் வழிபடுகிறோம்” என்று கூறுவீர்களாக.
2:246   اَلَمْ~تَرَ~اِلَى~الْمَلَاِ~مِنْۢ~بَنِىْٓ~اِسْرَآءِيْلَ~مِنْۢ~بَعْدِ~مُوْسٰى‌ۘ~اِذْ~قَالُوْا~لِنَبِىٍّ~لَّهُمُ~ابْعَثْ~لَنَا~مَلِکًا~نُّقَاتِلْ~فِىْ~سَبِيْلِ~اللّٰهِ‌ؕ~قَالَ~هَلْ~عَسَيْتُمْ~اِنْ~کُتِبَ~عَلَيْکُمُ~الْقِتَالُ~اَلَّا~تُقَاتِلُوْا ؕ~قَالُوْا~وَمَا~لَنَآ~اَلَّا~نُقَاتِلَ~فِىْ~سَبِيْلِ~اللّٰهِ~وَقَدْ~اُخْرِجْنَا~مِنْ~دِيَارِنَا~وَاَبْنَآٮِٕنَا ‌ؕ~فَلَمَّا~کُتِبَ~عَلَيْهِمُ~الْقِتَالُ~تَوَلَّوْا~اِلَّا~قَلِيْلًا~مِّنْهُمْ‌ؕ~وَاللّٰهُ~عَلِيْمٌۢ~بِالظّٰلِمِيْنَ‏
2:246. (நபியே!) மூஸாவுக்குப்பின் இஸ்ரவேல் மக்களின் தலைவர்களை நீர் கவனித்தீரா? அவர்கள் தம் நபியிடம்: “நாங்கள் அல்லாஹ்வின் பாதையில் போரிடுவதற்காக ஓர் அரசனை ஏற்ப்படுத்துங்கள்” என்று கூறிய பொழுது அவர், “போர் செய்தல் உங்கள் மீது கடமையாக்கப் பட்டால், நீங்கள் போரிடாமல் இருந்துவிடுவீர்களா?” என்று கேட்டார்; அதற்கவர்கள்: “எங்கள் மக்களையும், எங்கள் வீடுகளையும்விட்டு நாங்கள் வெளியேற்றப்பட்டபின், அல்லாஹ்வின் பாதையில் நாங்கள் போரிடாமல் இருக்க எங்களுக்கு என்ன வந்தது?” எனக் கூறினார்கள்; எனினும் போரிடுமாறு அவர்களுக்குக் கட்டளையிடப்பட்ட பொழுதோ அவர்களில் ஒரு சிலரைத் தவிர மற்றறெல்லோரும் புறமுதுகுக் காட்டித் திரும்பிவிட்டனர் - (இவ்வாறு ) அக்கிரமம் செய்வோரை அல்லாஹ் நன்கறிவான்.
2:248   وَقَالَ~لَهُمْ~نَبِيُّهُمْ~اِنَّ~اٰيَةَ~مُلْکِهٖۤ~اَنْ~يَّاْتِيَکُمُ~التَّابُوْتُ~فِيْهِ~سَکِيْنَةٌ~مِّنْ~رَّبِّکُمْ~وَبَقِيَّةٌ~مِّمَّا~تَرَكَ~اٰلُ~مُوْسٰى~وَاٰلُ~هٰرُوْنَ~تَحْمِلُهُ~الْمَلٰٓٮِٕكَةُ‌~ؕ~اِنَّ~فِىْ~ذٰلِكَ~لَاٰيَةً~لَّـکُمْ~اِنْ~كُنْتُمْ~مُّؤْمِنِيْنَ‏
2:248. இன்னும், அவர்களுடைய நபி அவர்களிடம், “நிச்சயமாக அவருடைய அரசதிகாரத்திற்கு அடையாளமாக உங்களிடம் ஒரு தாபூத் (பேழை) வரும்; அதில் உங்களுக்கு, உங்கள் இறைவனிடம் இருந்து ஆறுதல் (கொடுக்கக் கூடியவை) இருக்கும்; இன்னும், மூஸாவின் சந்ததியினரும்; ஹாரூனின் சந்ததியினரும் விட்டுச் சென்றவற்றின் மீதம் உள்ளவையும் இருக்கும்; அதை மலக்குகள் (வானவர்கள்) சுமந்து வருவார்கள்; நீங்கள் முஃமின்களாக இருப்பின் நிச்சயமாக இதில் உங்களுக்கு அத்தாட்சி இருக்கின்றது“ என்று கூறினார்.
3:84   قُلْ~اٰمَنَّا~بِاللّٰهِ~وَمَاۤ~اُنْزِلَ~عَلَيْنَا~وَمَاۤ~اُنْزِلَ~عَلٰٓى~اِبْرٰهِيْمَ~وَ~اِسْمٰعِيْلَ~وَاِسْحٰقَ~وَيَعْقُوْبَ~وَالْاَسْبَاطِ~وَمَاۤ~اُوْتِىَ~مُوْسٰى~وَ~عِيْسٰى~وَالنَّبِيُّوْنَ~مِنْ~رَّبِّهِمْ~لَا~نُفَرِّقُ~بَيْنَ~اَحَدٍ~مِّنْهُمْ~وَنَحْنُ~لَهٗ~مُسْلِمُوْنَ‏
3:84. “அல்லாஹ்வையும், எங்கள் மீது அருளப்பட்ட (வேதத்)தையும், இன்னும் இப்ராஹீம், இஸ்மாயீல், இஸ்ஹாக், யஃகூப், அவர்களின் சந்ததியர் ஆகியோர் மீது அருள் செய்யப்பட்டவற்றையும், இன்னும் மூஸா, ஈஸா இன்னும் மற்ற நபிமார்களுக்கு அவர்களுடைய இறைவனிடமிருந்து அருளப்பட்டவற்றையும் நாங்கள் விசுவாசங் கொள்கிறோம். அவர்களில் எவரொருவரையும் பிரித்து வேற்றுமை பாராட்டமாட்டோம்; நாங்கள் அவனுக்கே (முற்றிலும் சரணடையும்) முஸ்லிம்கள் ஆவோம்” என்று (நபியே!) நீர் கூறுவீராக.
4:153   يَسْأَلُكَ~اَهْلُ~الْـكِتٰبِ~اَنْ~تُنَزِّلَ~عَلَيْهِمْ~كِتٰبًا~مِّنَ~السَّمَآءِ‌~فَقَدْ~سَاَ~لُوْا~مُوْسٰٓى~اَكْبَرَ~مِنْ~ذٰ~لِكَ~فَقَالُوْۤا~اَرِنَا~اللّٰهَ~جَهْرَةً~فَاَخَذَتْهُمُ~الصّٰعِقَةُ~بِظُلْمِهِمْ‌‌~ۚ~ثُمَّ~اتَّخَذُوا~الْعِجْلَ~مِنْۢ~بَعْدِ~مَا~جَآءَتْهُمُ~الْبَيِّنٰتُ~فَعَفَوْنَا~عَنْ~ذٰ~لِكَ‌‌‌‌~ۚ~وَاٰتَيْنَا~مُوْسٰى~سُلْطٰنًا~مُّبِيْنًا‏
4:153. (நபியே!) வேதமுடையவர்கள் தங்கள் மீது ஒரு வேதத்தை வானத்திலிருந்து நீர் இறக்கி வைக்க வேண்டுமென்று உம்மிடம் கேட்கின்றனர்; அவர்கள் மூஸாவிடம் இதைவிடப் பெரியது ஒன்றைக் கேட்டு: “எங்களுக்கு அல்லாஹ்வைப் பகிரங்கமாகக் காட்டுங்கள்” எனக் கூறினர்; ஆகவே அவர்களுடைய அக்கிரமத்திற்காக அவர்களை இடி தாக்கியது; அப்பால் அவர்களுக்குத் தெளிவான ஆதாரங்கள் வந்த பின்னும் அவர்கள் காளைக் கன்றை வணங்கினார்கள்; அதையும் நாம் மன்னித்தோம்; இன்னும், நாம் மூஸாவுக்குத் தெளிவான ஆதாரத்தையும் கொடுத்தோம்.
4:164   وَرُسُلًا~قَدْ~قَصَصْنٰهُمْ~عَلَيْكَ~مِنْ~قَبْلُ~وَرُسُلًا~لَّمْ~نَقْصُصْهُمْ~عَلَيْكَ‌~ؕ~وَكَلَّمَ~اللّٰهُ~مُوْسٰى~تَكْلِيْمًا~‌ۚ‏
4:164. (இவர்களைப் போன்றே வேறு) தூதர்கள் சிலரையும் (நாம் அனுப்பி) அவர்களுடைய சரித்திரங்களையும் உமக்கு நாம் முன்னர் கூறியுள்ளோம்; இன்னும் (வேறு) தூதர்கள் (பலரையும் நாம் அனுப்பினோம்; ஆனால்) அவர்களின் சரித்திரங்களை உமக்குக் கூறவில்லை; இன்னும் மூஸாவுடன் அல்லாஹ் பேசியும் இருக்கின்றான்.
5:20   وَاِذْ~قَالَ~مُوْسٰى~لِقَوْمِهٖ~يٰقَوْمِ~اذْكُرُوْا~نِعْمَةَ~اللّٰهِ~عَلَيْكُمْ~اِذْ~جَعَلَ~فِيْكُمْ~اَنْۢـبِيَآءَ~وَجَعَلَـكُمْ~مُّلُوْكًا ~ۖ~~وَّاٰتٰٮكُمْ~مَّا~لَمْ~يُؤْتِ~اَحَدًا~مِّنَ~الْعٰلَمِيْنَ‏
5:20. அன்றி, மூஸா தம் சமூகத்தாரை நோக்கி, “என் சமூகத்தோரே! அல்லாஹ் உங்கள் மீது புரிந்திருக்கும் அருட்கொடையை நினைத்துப் பாருங்கள்; அவன் உங்களிடையே நபிமார்களை உண்டாக்கி, உங்களை அரசர்களாகவும் ஆக்கினான்; உலக மக்களில் வேறு யாருக்கும் கொடுக்காததை உங்களுக்குக் கொடுத்தான்” என்று அவர் கூறியதை (நபியே! இவர்களுக்கு) நினைவு கூறும்.
5:21   يٰقَوْمِ~ادْخُلُوا~الْاَرْضَ~الْمُقَدَّسَةَ~الَّتِىْ~كَتَبَ~اللّٰهُ~لَـكُمْ~وَلَا~تَرْتَدُّوْا~عَلٰٓى~اَدْبَارِكُمْ~فَتَـنْقَلِبُوْا~خٰسِرِيْنَ‏
5:21. (தவிர, அவர்) “என் சமூகத்தோரே! உங்களுக்காக அல்லாஹ் விதித்துள்ள புண்ணிய பூமியில் நுழையுங்கள்; இன்னும் நீங்கள் புறமுதுகு காட்டி திரும்பி விடாதீர்கள்; (அப்படிச் செய்தால்) நீங்கள் நஷ்ட மடைந்தவர்களாகவே திரும்புவீர்கள்” என்றும் கூறினார்.
5:22   قَالُوْا~يٰمُوْسٰٓى~اِنَّ~فِيْهَا~قَوْمًا~جَبَّارِيْنَ~‌ۖ~~وَاِنَّا~لَنْ~نَّدْخُلَهَا~حَتّٰى~يَخْرُجُوْا~مِنْهَا‌~ۚ~فَاِنْ~يَّخْرُجُوْا~مِنْهَا~فَاِنَّا~دَاخِلُوْنَ‏
5:22. அதற்கு அவர்கள், “மூஸாவே! மெய்யாகவே, அ(ந்த இடத்)தில் மிகவும் பலசாலிகளான கூட்டத்தார் இருக்கின்றார்கள்; எனவே அவர்கள் அதைவிட்டு வெளியேறாத வரையில் நாங்கள் அதில் நுழையவே மாட்டோம். அவர்கள் அதைவிட்டு வெளியேறிவிடின், நிச்சயமாக நாங்கள் பிரவேசிப்போம்” எனக் கூறினார்கள்.
5:23   قَالَ~رَجُلٰنِ~مِنَ~الَّذِيْنَ~يَخَافُوْنَ~اَنْعَمَ~اللّٰهُ~عَلَيْهِمَا~ادْخُلُوْا~عَلَيْهِمُ~الْبَابَ‌ۚ~فَاِذَا~دَخَلْتُمُوْهُ~فَاِنَّكُمْ~غٰلِبُوْنَ‌~ ‌ۚ~وَعَلَى~اللّٰهِ~فَتَوَكَّلُوْۤا~اِنْ~كُنْتُمْ~مُّؤْمِنِيْنَ‏
5:23. (அல்லாஹ்வை) பயந்து கொண்டிருந்தோரிடையே இருந்த இரண்டு மனிதர்கள் மீது அல்லாஹ் தன் அருட்கொடையைப் பொழிந்தான்; அவர்கள், (மற்றவர்களை நோக்கி:) “அவர்களை எதிர்த்து வாயில் வரை நுழையுங்கள். அது வரை நீங்கள் நுழைந்து விட்டால், நிச்சயமாக நீங்களே வெற்றியாளர்கள் ஆவீர்கள், நீங்கள் முஃமின்களாக இருந்தால், அல்லாஹ்வின் மீதே நம்பிக்கை வையுங்கள்” என்று கூறினர்.
5:24   قَالُوْا~يٰمُوْسٰٓى~اِنَّا~لَنْ~نَّدْخُلَهَاۤ~اَبَدًا~مَّا~دَامُوْا~فِيْهَا‌~فَاذْهَبْ~اَنْتَ~وَرَبُّكَ~فَقَاتِلَاۤ~اِنَّا~هٰهُنَا~قَاعِدُوْنَ‏
5:24. அதற்கவர்கள், “மூஸாவே! அவர்கள் அதற்குள் இருக்கும் வரை நாங்கள் ஒரு போதும் அதில் நுழையவே மாட்டோம்; நீரும், உம்முடைய இறைவனும் இருவருமே சென்று போர் செய்யுங்கள். நிச்சயமாக நாங்கள் இங்கேயே உட்கார்ந்து கொண்டிருக்கிறோம்” என்று கூறினார்கள்.
6:84   وَوَهَبْنَا~لَهٗۤ~اِسْحٰقَ~وَيَعْقُوْبَ‌ؕ~كُلًّا~هَدَيْنَا~‌ۚ~وَنُوْحًا~هَدَيْنَا~مِنْ~قَبْلُ‌~وَمِنْ~ذُرِّيَّتِهٖ~دَاوٗدَ~وَسُلَيْمٰنَ~وَاَيُّوْبَ~وَيُوْسُفَ~وَمُوْسٰى~وَ~هٰرُوْنَ‌ؕ~وَكَذٰلِكَ~نَجْزِى~الْمُحْسِنِيْنَۙ‏
6:84. நாம் அவருக்கு இஸ்ஹாக்கையும், யஃகூபையும் (சந்ததியாகக்) கொடுத்தருளினோம், இவர்கள் அனைவரையும் நாம் நேர்வழியில் செலுத்தினோம்; இதற்கு முன்னர் நாம் நூஹையும் அவருடைய சந்ததியிலிருந்து தாவூது, ஸுலைமான், அய்யூப், யூஸுஃப், மூஸா, ஹாரூன் ஆகியோரையும் நேர்வழியில் செலுத்தினோம்; இப்படியே நாம் நன்மை புரிவோருக்கு நற்கூலி வழங்குகிறோம்.
6:91   وَمَا~قَدَرُوا~اللّٰهَ~حَقَّ~قَدْرِهٖۤ~اِذْ~قَالُوْا~مَاۤ~اَنْزَلَ~اللّٰهُ~عَلٰى~بَشَرٍ~مِّنْ~شَىْءٍ~ؕ~قُلْ~مَنْ~اَنْزَلَ~الْـكِتٰبَ~الَّذِىْ~جَآءَ~بِهٖ~مُوْسٰى~نُوْرًا~وَّ~هُدًى~لِّلنَّاسِ‌~تَجْعَلُوْنَهٗ~قَرَاطِيْسَ~تُبْدُوْنَهَا~وَتُخْفُوْنَ~كَثِيْرًا‌~ۚ~وَعُلِّمْتُمْ~مَّا~لَمْ~تَعْلَمُوْۤا~اَنْتُمْ~وَلَاۤ~اٰبَآؤُكُمْ‌ؕ~قُلِ~اللّٰهُ‌ۙ~ثُمَّ~ذَرْهُمْ~فِىْ~خَوْضِهِمْ~يَلْعَبُوْنَ‏
6:91. இவர்கள் அல்லாஹ்வை மதிக்க வேண்டிய முறையில் மதிக்கவில்லை; ஏனெனில் அவர்கள், “அல்லாஹ் எந்த ஒரு மனிதர் மீதும் எ(ந்த வேதத்)தையும் இறக்கவில்லை” என்று கூறுகின்றனர்; அவர்களிடத்தில் நீர் கூறும்: “பிரகாசமானதாகவும், மனிதர்களுக்கு வழிகாட்டியாகவும் மூஸா கொண்டுவந்தாரே அந்த வேதத்தை இறக்கியவன் யார்? அதனை நீங்கள் தனித்தனி ஏடுகளாக ஆக்கி, அவற்றில் சிலவற்றை வெளிப்படுத்துகிறீர்கள்; பெரும்பாலானவற்றை மறைத்தும் விடுகிறீர்கள்; (அவ்வேதத்தின் மூலமாகவே) நீங்களும் உங்கள் மூதாதையர்களும் அறியாமல் இருந்தவைகளையெல்லாம் கற்றுக்கொடுக்கப்பட்டீர்கள்.” (நபியே! மேலும்) நீர் கூறுவீராக: “அல்லாஹ்தான் (அதை இறக்கிவைத்தான்)” பின்பு அவர்களைத் தம் வீணான (தர்க்கத்)தில் விளையாடிக்கொண்டிருக்குமாறு விட்டுவிடுவீராக.
6:154   ثُمَّ~اٰتَيْنَا~مُوْسَى~الْـكِتٰبَ~تَمَامًا~عَلَى~الَّذِىْۤ~اَحْسَنَ~وَتَفْصِيْلاً~لِّـكُلِّ~شَىْءٍ~وَّهُدًى~وَرَحْمَةً~لَّعَلَّهُمْ~بِلِقَآءِ~رَبِّهِمْ~يُؤْمِنُوْنَ‏
6:154. நன்மை செய்பவர்களின் மீது (நமது அருளைப்) பூர்த்தியாக்கும் பொருட்டு பின்னர் மூஸாவுக்கு நாம் ஒரு வேதத்தைக் கொடுத்தோம் - அதில் ஒவ்வொரு விஷயமும் தெளிவாக விவரிக்கப்பட்டுள்ளது; அது நேர் வழியாகவும் அருளாகவும் இருக்கிறது. அவர்கள் தங்கள் இறைவனை சந்திப்போம் என்று உறுதி கொள்ளும் பொருட்டே (அதைக் கொடுத்தோம்).  
7:103   ثُمَّ~بَعَثْنَا~مِنْۢ~بَعْدِهِمْ~مُّوْسٰى~بِاٰيٰتِنَاۤ~اِلٰى~فِرْعَوْنَ~وَمَلَا۟ئِهٖ~فَظَلَمُوْا~بِهَا‌~ۚ~فَانْظُرْ~كَيْفَ~كَانَ~عَاقِبَةُ~الْمُفْسِدِيْنَ‏
7:103. அவர்களுக்குப் பிறகு, மூஸாவை நம் அத்தாட்சிகளுடன் ஃபிர்அவ்னிடத்திலும் அவனுடைய தலைவர்களிடத்திலும் நாம் அனுப்பிவைத்தோம்; அப்போது அவர்கள் அவற்றை (நிராகரித்து) அநியாயம் செய்து விட்டார்கள்; இத்தகைய குழப்பக்காரர்களின் முடிவு எப்படியிருந்தது என்பதை கவனிப்பீராக!
7:104   وَ~قَالَ~مُوْسٰى~يٰفِرْعَوْنُ~اِنِّىْ~رَسُوْلٌ~مِّنْ~رَّبِّ~الْعٰلَمِيْنَۙ‏
7:104. “ஃபிர்அவ்னே! நிச்சயமாக நான் அகிலங்களின் இறைவனால் அனுப்பப்பட்ட தூதன் ஆவேன்” என்று மூஸா கூறினார்.
7:115   قَالُوْا~يٰمُوْسٰٓى~اِمَّاۤ~اَنْ~تُلْقِىَ~وَاِمَّاۤ~اَنْ~نَّكُوْنَ~نَحْنُ~الْمُلْقِيْنَ‏
7:115. “மூஸாவே! முதலில் நீர் எறிகிறீரா? அல்லது நாங்கள் எறியட்டுமா?” என்று (சூனியக்காரர்கள்) கேட்டனர்.
7:117   وَاَوْحَيْنَاۤ~اِلٰى~مُوْسٰٓى~اَنْ~اَلْقِ~عَصَاكَ‌~ۚ~فَاِذَا~هِىَ~تَلْقَفُ~مَا~يَاْفِكُوْنَ~‌ۚ‏
7:117. அப்பொழுது நாம் “மூஸாவே! (இப்பொழுது) நீர் உம் கைத்தடியை எறியும்” என அவருக்கு வஹீ அறிவித்தோம்; அவ்வாறு அவர் எறியவே (அது பெரிய பாம்பாகி) அவர்கள் (சூனியத்தால்) கற்பனை செய்த யாவற்றையும் விழுங்கி விட்டது.
7:122   رَبِّ~مُوْسٰى~وَهٰرُوْنَ‏
7:122. “அவனே மூஸாவுக்கும் ஹாரூனுக்கும் இறைவனாவான்” என்று கூறினார்கள்.
7:127   وَقَالَ~الْمَلَاُ~مِنْ~قَوْمِ~فِرْعَوْنَ~اَتَذَرُ~مُوْسٰى~وَقَوْمَهٗ~لِيُفْسِدُوْا~فِى~الْاَرْضِ~وَيَذَرَكَ~وَاٰلِهَتَكَ‌~ؕ~قَالَ~سَنُقَتِّلُ~اَبْنَآءَهُمْ~وَنَسْتَحْىٖ~نِسَآءَهُمْ‌~ۚ~وَاِنَّا~فَوْقَهُمْ~قَاهِرُوْنَ‏
7:127. அதற்கு, ஃபிர்அவ்னின் சமூகத் தலைவர்கள் (அவனை நோக்கி) “மூஸாவும் அவருடைய சமூகத்தாரும் பூமியில் குழப்பம் உண்டாக்கி, உம்மையும் உம் தெய்வங்களையும் புறக்கணித்து விடும்படி நீர் அவர்களை விட்டு வைப்பீரா?” என்று கேட்டார்கள். அதற்கு அவன், “(அவ்வாறன்று!) நாம் அவர்களுடைய ஆண் மக்களை வெட்டிக் கொன்றுவிட்டு, (அவர்களைச் சிறுமைப் படுத்துவதற்காக) அவர்களுடைய பெண் மக்களை மட்டும் உயிருடன் வாழவிடுவோம் - நிச்சயமாக நாம் அவர்கள் மீது பூரண ஆதிக்கம் பெற்றுள்ளோம்” என்று கூறினான்.
7:128   قَالَ~مُوْسٰى~لِقَوْمِهِ~اسْتَعِيْنُوْا~بِاللّٰهِ~وَاصْبِرُوْا‌~ۚ~اِنَّ~الْاَرْضَ~لِلّٰهِ~ۙ~يُوْرِثُهَا~مَنْ~يَّشَآءُ~مِنْ~عِبَادِهٖ‌~ؕ~وَالْعَاقِبَةُ~لِلْمُتَّقِيْنَ‏
7:128. மூஸா தம் சமூகத்தாரிடம்: “அல்லாஹ்விடம் உதவி தேடுங்கள்; இன்னும் பொறுமையாகவும் இருங்கள்; நிச்சயமாக (இந்த) பூமி அல்லாஹ்வுக்கே சொந்தம் - தன் அடியார்களில், தான் நாடியவர்களுக்கு அவன் அதை உரியதாக்கி விடுகின்றான் - இறுதி வெற்றி, பயபக்தியுடையவர்களுக்கே கிடைக்கும்” என்று கூறினார்.
7:131   فَاِذَا~جَآءَتْهُمُ~الْحَسَنَةُ~قَالُوْا~لَـنَا~هٰذِهٖ‌~ۚ~وَاِنْ~تُصِبْهُمْ~سَيِّئَةٌ~يَّطَّيَّرُوْا~بِمُوْسٰى~وَمَنْ~مَّعَهٗ‌~ؕ~اَلَاۤ~اِنَّمَا~طٰٓٮِٕرُهُمْ~عِنْدَ~اللّٰهِ~وَلٰـكِنَّ~اَكْثَرَهُمْ~لَا~يَعْلَمُوْنَ‏
7:131. அவர்களுக்கு ஒரு நன்மை வருமானால், “அது நமக்கு (உரிமையாக) வரவேண்டியது தான்” என்று கூறினார்கள்; ஆனால் அவர்களுக்கு ஒரு கெடுதி ஏற்படுமானால், அது மூஸாவினாலும், அவருடனிருப்பவர்களாலும் வந்த பீடையென்பார்கள்; அறிந்து கொள்ளுங்கள்: அவர்களுடைய இந்த துர்பாக்கியமெல்லாம் அல்லாஹ்விடமிருந்தே வந்துள்ளது - எனினும் அவர்களில் பெரும்பாலோர் இதனை அறிந்து கொள்வதில்லை.
7:134   وَلَـمَّا~وَقَعَ~عَلَيْهِمُ~الرِّجْزُ~قَالُوْا~يٰمُوْسَى~ادْعُ~لَـنَا~رَبَّكَ~بِمَا~عَهِدَ~عِنْدَكَ‌ۚ~لَٮِٕنْ~كَشَفْتَ~عَنَّا~الرِّجْزَ~لَـنُؤْمِنَنَّ~لَكَ~وَلَـنُرْسِلَنَّ~مَعَكَ~بَنِىْۤ~اِسْرَآءِيْلَ‌ۚ‏
7:134. தங்கள் மீது வேதனை ஏற்பட்ட போதெல்லாம் அவர்கள் “மூஸாவே! உம் இறைவன் உமக்கு அளித்திருக்கும் வாக்குறுதியின்படி எங்களுக்காகப் பிரார்த்தனை செய்வீராக! எங்களை விட்டும் இவ் வேதனையை நீர் நீக்கி விட்டால், நிச்சயமாக நாங்கள் உம்மீது நம்பிக்கை கொண்டு இஸ்ரவேலர்களை உம்முடன் மேலும் நிச்சயமாக அனுப்பி விடுகிறோம்” என்று கூறினார்கள்.
7:138   وَجَاوَزْنَا~بِبَنِىْۤ~اِسْرَاۤءِيْلَ~الْبَحْرَ~فَاَ~تَوْا~عَلٰى~قَوْمٍ~يَّعْكُفُوْنَ~عَلٰٓى~اَصْنَامٍ~لَّهُمْ‌~ۚ~قَالُوْا~يٰمُوْسَى~اجْعَلْ~لَّـنَاۤ~اِلٰهًا~كَمَا~لَهُمْ~اٰلِهَةٌ‌ ~ؕ~قَالَ~اِنَّكُمْ~قَوْمٌ~تَجْهَلُوْنَ‏
7:138. நாம் இஸ்ராயீலின் சந்ததியினரைக் கடலைக்கடந்து (அழைத்துச்) சென்றபோது, தங்களுக்குரிய விக்கிரகங்களை ஆராதனை செய்து கொண்டிருந்த ஒரு கூட்டத்தார் அருகே (அவர்கள்) சென்றார்கள். உடனே அவர்கள், “மூஸாவே! அவர்களிடமிருக்கும் கடவுள்களைப் போல் நமக்கும் நீங்கள் ஒரு கடவுளை ஆக்கித்தருவீர்களாக!” என்று வேண்டினர்; “நிச்சயமாக நீங்கள் ஓர் அறிவில்லாத கூட்டத்தாராக இருக்கின்றீர்கள்” என்று மூஸா (அவர்களிடம்) கூறினார்.
7:142   وَوٰعَدْنَا~مُوْسٰى~ثَلٰثِيْنَ~لَيْلَةً~وَّاَتْمَمْنٰهَا~بِعَشْرٍ~فَتَمَّ~مِيْقَاتُ~رَبِّهٖۤ~اَرْبَعِيْنَ~لَيْلَةً~‌~ۚ~وَقَالَ~مُوْسٰى~لِاَخِيْهِ~هٰرُوْنَ~اخْلُفْنِىْ~فِىْ~قَوْمِىْ~وَاَصْلِحْ~وَلَا~تَتَّبِعْ~سَبِيْلَ~الْمُفْسِدِيْنَ‏
7:142. மூஸாவுக்கு நாம் முப்பது இரவுகளை வாக்களித்தோம்; பின்னர், மேலும் அதை பத்து (இரவுகளைக்) கொண்டு பூர்த்தியாக்கினோம்; இவ்வாறாக அவருடைய இறைவன் (வாக்களித்த) காலக்கெடு நாற்பது இரவுகளாக முழுமை பெற்றது. அப்போது மூஸா தம் சகோதரர் ஹாரூனை நோக்கி, “நீங்கள் என்னுடைய சமூகத்தாருக்கு, என் கலீஃபாவாக இருந்து, (அவர்களைத்) திருத்துவீர்களாக! குழப்பமுண்டாக்குபவரின் வழியைப் பின் பற்றாதிருப்பீர்களாக!” என்று கூறினார்.
7:143   وَلَمَّا~جَآءَ~مُوْسٰى~لِمِيْقَاتِنَا~وَكَلَّمَهٗ~رَبُّهٗ~ۙ~قَالَ~رَبِّ~اَرِنِىْۤ~اَنْظُرْ~اِلَيْكَ‌~ؕ~قَالَ~لَنْ~تَرٰٮنِىْ~وَلٰـكِنِ~انْظُرْ~اِلَى~الْجَـبَلِ~فَاِنِ~اسْتَقَرَّ~مَكَانَهٗ~فَسَوْفَ~تَرٰٮنِىْ‌~ۚ~فَلَمَّا~تَجَلّٰى~رَبُّهٗ~لِلْجَبَلِ~جَعَلَهٗ~دَكًّا~وَّخَرَّ~مُوْسٰى~صَعِقًا‌~ۚ~فَلَمَّاۤ~اَفَاقَ~قَالَ~سُبْحٰنَكَ~تُبْتُ~اِلَيْكَ~وَاَنَا~اَوَّلُ~الْمُؤْمِنِيْنَ‏
7:143. நாம் குறித்த காலத்தில் (குறிப்பிட்ட இடத்தில்) மூஸா வந்த போது, அவருடைய இறைவன் அவருடன் பேசினான்; அப்போது மூஸா: “என் இறைவனே! நான் உன்னைப் பார்க்க வேண்டும்; எனக்கு உன்னைக் காண்பிப்பாயாக! என்று வேண்டினார். அதற்கு அவன், “மூஸாவே! நீர் என்னை ஒருக்காலும் பார்க்க முடியாது, எனினும் நீர் இந்த மலையைப் பார்த்துக் கொண்டிரும். அது தன் இடத்தில் நிலைத்திருந்தால், அப்போது நீர் என்னைப் பார்ப்பீர்!” என்று கூறினான். ஆகவே அவருடைய இறைவன் அம்மலை மீது தன்னுடைய பேரொளியைத் தோற்றுவித்த போது, அவன் அம்மலையை நொறுக்கித் தூளாக்கி விட்டான்; அப்போது மூஸா மூர்ச்சையாகிக் கீழே விழுந்து விட்டார். அவர் தெளிவடைந்ததும், “(இறைவா!) நீ மிகவும் பரிசுத்தமானவன்; நான் உன்னிடம் மன்னிப்பு கோருகிறேன். ஈமான் கொண்டவர்களில் நான் முதன்மையானவனாக இருக்கிறேன்” என்று கூறினார்.
7:144   قَالَ~يٰمُوْسٰٓى~اِنِّى~اصْطَفَيْتُكَ~عَلَى~النَّاسِ~بِرِسٰلٰتِىْ~وَ~بِكَلَامِىْ~‌ۖ~~فَخُذْ~مَاۤ~اٰتَيْتُكَ~وَكُنْ~مِّنَ~الشّٰكِرِيْنَ‏
7:144. அதற்கு அவன், “மூஸாவே! நிச்சயமாக நான் உம்மை என் தூதுவத்தைக் கொண்டும் (உம்முடன் நேரில்) நான் பேசியதைக் கொண்டும், (உம்மை) மனிதர்களிலிருந்து (மேலானவராக இக்காலை) தேர்ந்து எடுத்துள்ளேன் - ஆகவே நான் உமக்குக் கொடுத்ததை (உறுதியாகப்) பிடித்துக் கொள்ளும்; (எனக்கு) நன்றி செலுத்துபவர்களில் (ஒருவராகவும்) இருப்பீராக” என்று கூறினான்.
7:148   وَاتَّخَذَ~قَوْمُ~مُوْسٰى~مِنْۢ~بَعْدِهٖ~مِنْ~حُلِيِّهِمْ~عِجْلًا~جَسَدًا~لَّهٗ~خُوَارٌ‌~ؕ~اَلَمْ~يَرَوْا~اَنَّهٗ~لَا~يُكَلِّمُهُمْ~وَلَا~يَهْدِيْهِمْ~سَبِيْلًا~ۘ~اِتَّخَذُوْهُ~وَكَانُوْا~ظٰلِمِيْنَ‏
7:148. மூஸாவின் சமூகத்தார் அவர் (சென்ற) பின் தங்கள் நகைகளைக் கொண்டு ஒரு காளைக் கன்றின் சிலையை(ச் செய்து அதைத் தெய்வமாக) ஆக்கிக் கொண்டார்கள்; அதற்கு (மாட்டின் சப்தத்தைப் போல் வெறும்) சப்தமிருந்தது; நிச்சயமாக அது அவர்களிடம் பேசவும் மாட்டாது, இன்னும் அவர்களுக்கு (நேர்) வழி காட்டவும் செய்யாது என்பதை அவர்கள் கவனித்திருக்க வேண்டாமா, அவர்கள் அதனையே (தெய்வமாக) ஆக்கிக் கொண்டார்கள் - இன்னும் அவர்கள் (தமக்குத் தாமே) அநியாயம் செய்து கொண்டார்கள்.
7:150   وَلَمَّا~رَجَعَ~مُوْسٰٓى~اِلٰى~قَوْمِهٖ~غَضْبَانَ~اَسِفًا~ۙ~قَالَ~بِئْسَمَا~خَلَفْتُمُوْنِىْ~مِنْۢ~بَعْدِىْ~ۚ~اَعَجِلْتُمْ~اَمْرَ~رَبِّكُمْ‌~ۚ~وَاَلْقَى~الْاَلْوَاحَ~وَاَخَذَ~بِرَاْسِ~اَخِيْهِ~يَجُرُّهٗۤ~اِلَيْهِ‌ؕ~قَالَ~ابْنَ~اُمَّ~اِنَّ~الْـقَوْمَ~اسْتَضْعَفُوْنِىْ~وَكَادُوْا~يَقْتُلُوْنَنِىْ~‌ۖ~~فَلَا~تُشْمِتْ~بِىَ~الْاَعْدَآءَ~وَ~لَا~تَجْعَلْنِىْ~مَعَ~الْقَوْمِ~الظّٰلِمِيْنَ‏
7:150. (இதனையறிந்த) மூஸா தன் சமூகத்தாரிடம் கோபத்துடன், விசனத்துடன் திரும்பி வந்த போது; (அவர்களை நோக்கி) “நான் இல்லாத சமயத்தில் நீங்கள் செய்த இக்காரியம் மிகவும் கெட்டது; உங்கள் இறைவனுடைய கட்டளை (வேதனை)யைக் (கொண்டு வர) அவசரப்படுகிறீர்களா?” என்று கூறினார்; பின்னர் வேதம் வரையப் (பெற்றிருந்த) பலகைகளை எறிந்து விட்டு, தம் சகோதரர் (ஹாரூன்) உடைய தலை(முடி)யைப் பிடித்துத் தம் பக்கம் இழுத்தார். அப்போது (ஹாரூன்) “என் தாயின் மகனே! இந்த மக்கள் என்னை பலஹீனப்படுத்தி என்னை கொலை செய்யவும் முற்பட்டனர். ஆகவே (என்னுடைய) “பகைவர்களுக்கு என்மூலம் மகிழ்ச்சியை ஏற்படுத்தி விடாதீர்” இன்னும் என்னை அநியாயக் காரக் கூட்டத்தாருடன் சேர்த்துவிடாதீர்” என்று கூறினார்.
7:154   وَلَـمَّا~سَكَتَ~عَنْ~مُّوْسَى~الْغَضَبُ~اَخَذَ~الْاَلْوَاحَ~‌ۖ~~وَفِىْ~نُسْخَتِهَا~هُدًى~وَّرَحْمَةٌ~لِّـلَّذِيْنَ~هُمْ~لِرَبِّهِمْ~يَرْهَبُوْنَ‏
7:154. மூஸாவை விட்டும் கோபம் தணிந்த போது, (அவர் எறிந்த விட்ட) பலகைகளை எடுத்துக் கொண்டார் - அவற்றில் வரையப்பெற்ற குறிப்புகளில் தம் இறைவனுக்குப் பயப்படுபவர்களுக்கு நேர் வழியும், (இறை) கிருபையும் இருந்தன.
7:155   وَاخْتَارَ~مُوْسٰى~قَوْمَهٗ~سَبْعِيْنَ~رَجُلًا~لِّمِيْقَاتِنَا‌~ۚ~فَلَمَّاۤ~اَخَذَتْهُمُ~الرَّجْفَةُ~قَالَ~رَبِّ~لَوْ~شِئْتَ~اَهْلَـكْتَهُمْ~مِّنْ~قَبْلُ~وَاِيَّاىَ‌~ؕ~اَ~تُهْلِكُنَا~بِمَا~فَعَلَ~السُّفَهَآءُ~مِنَّا~ۚ~اِنْ~هِىَ~اِلَّا~فِتْنَـتُكَ~ؕ~تُضِلُّ~بِهَا~مَنْ~تَشَآءُ~وَتَهْدِىْ~مَنْ~تَشَآءُ~‌ؕ~اَنْتَ~وَلِيُّنَا~فَاغْفِرْ~لَـنَا~وَارْحَمْنَا‌~وَاَنْتَ~خَيْرُ~الْغَافِرِيْنَ‏
7:155. இன்னும் மூஸா நாம் குறிப்பிட்ட நேரத்தில் (தூர் மலையில்) நம்மைச் சந்திப்பதற்காக, தம் சமூகத்தாரிலிருந்து எழுபது ஆண்களைத் தேர்ந்தெடுத்தார்; அவர்களைப் பூகம்பம் பற்றிக்கொண்டபோது, அவர், “என் இறைவனே! நீ கருதியிருந்தால், இதற்கு முன்னரே அவர்களையும் என்னையும் நீ அழித்திருக்கலாமே! எங்களிலுள்ள அறிவிலிகள் செய்த (குற்றத்)திற்காக, எங்கள் யாவரையும் நீ அழித்துவிடுகிறாயா? இது உன்னுடைய சோதனையேயன்றி வேறில்லை; இதைக்கொண்டு நீ நாடியவர்களை வழிதவற விடுகிறாய்; இன்னும் நீ நாடியவர்களை நேர் வழியில் நடத்துகிறாய். நீ தான் எங்களுடைய பாதுகாவலன். ஆகவே எங்களுக்கு மன்னிப்பு அளிப்பாயாக! எங்களுக்கு கிருபை செய்வாயாக. மன்னிப்பவர்களிலெல்லாம் நீ தான் மிக்க மேன்மையானவன்” என்று பிரார்த்தித்தார்.
7:159   وَ~مِنْ~قَوْمِ~مُوْسٰٓى~اُمَّةٌ~يَّهْدُوْنَ~بِالْحَـقِّ~وَبِهٖ~يَعْدِلُوْنَ‏
7:159. உண்மையைக் கொண்டு நேர்வழி பெற்று அதன் மூலம் நீதியும் செலுத்துகின்றவர்களும் மூஸாவின் சமுதாயத்தில் உள்ளனர்.
7:160   وَقَطَّعْنٰهُمُ~اثْنَتَىْ~عَشْرَةَ~اَسْبَاطًا~اُمَمًا‌~ؕ~وَاَوْحَيْنَاۤ~اِلٰى~مُوْسٰٓى~اِذِ~اسْتَسْقٰٮهُ~قَوْمُهٗۤ~اَنِ~اضْرِبْ~بِّعَصَاكَ~الْحَجَرَ‌~ۚ~فَاْنۢبَجَسَتْ~مِنْهُ~اثْنَتَا~عَشْرَةَ~عَيْنًا‌~ؕ~قَدْ~عَلِمَ~كُلُّ~اُنَاسٍ~مَّشْرَبَهُمْ‌ؕ~وَظَلَّلْنَا~عَلَيْهِمُ~الْغَمَامَ~وَاَنْزَلْنَا~عَلَيْهِمُ~الْمَنَّ~وَالسَّلْوٰىؕ~كُلُوْا~مِنْ~طَيِّبٰتِ~مَا~رَزَقْنٰكُمْ‌ؕ~وَ~مَا~ظَلَمُوْنَا~وَلٰـكِنْ~كَانُوْۤا~اَنْفُسَهُمْ~يَظْلِمُوْنَ‏
7:160. மூஸாவின் கூட்டத்தாரைத் (தனித்தனியாகப்) பன்னிரண்டு கூட்டங்களாக பிரித்தோம்; மூஸாவிடம் அவர்கள் குடி தண்ணீர் கேட்டபோது, நாம் அவருக்கு: “உம்முடைய கைத்தடியால் அக்கல்லை அடிப்பீராக!” என்று வஹீ அறிவித்தோம், (அவர் அவ்வாறு அடித்ததும்) அதிலிருந்து பன்னிரண்டு ஊற்றுக்கள் பொங்கி வந்தன; அவர்களில் ஒவ்வொரு வகுப்பாரும் தாம்(நீர்) அருந்தும் ஊற்றைக் குறிப்பறிந்து கொண்டார்கள்; மேலும், அவர்கள் மீது மேகம் நிழலிடும்படிச் செய்தோம், அவர்களுக்கு மன்னு. ஸல்வாவையும் (மேலான உணவாக) இறக்கிவைத்து : “நாம் உங்களுக்கு அளித்துள்ள தூயவற்றிலிருந்து புசியுங்கள்” (என்று சொன்னோம்; அவ்வாறு இருந்தும் அவர்கள் அல்லாஹ்வுக்கு மாறு செய்தார்கள்), அவர்கள் நமக்கு ஒன்றும் தீங்கிழைக்கவில்லை; தங்களுக்குத் தாமே தீங்கிழைத்துக் கொண்டார்கள்.
10:75   ثُمَّ~بَعَثْنَا~مِنْۢ~بَعْدِهِمْ~مُّوْسٰى~وَهٰرُوْنَ~اِلٰى~فِرْعَوْنَ~وَمَلَاِ۫~ٮِٕهٖ~بِاٰيٰتِنَا~فَاسْتَكْبَرُوْا~وَكَانُوْا~قَوْمًا~مُّجْرِمِيْنَ‏
10:75. இதன் பின்னர் மூஸாவையும், ஹாரூனையும் ஃபிர்அவ்னிடமும், அவன் தலைவர்களிடமும் நம்முடைய அத்தாட்சிகளுடன் அனுப்பினோம்; ஆனால் இவர்களும் ஆணவம் கொண்டு குற்றவாளிகளான மக்களாகவே ஆனார்கள்.
10:77   قَالَ~مُوْسٰٓى~اَتَقُوْلُوْنَ~لِلْحَقِّ~لَمَّا~جَآءَكُمْ‌~ؕ~اَسِحْرٌ~هٰذَا~ؕ~وَلَا~يُفْلِحُ~السَّاحِرُوْنَ‏
10:77. அதற்கு மூஸா: “உங்களிடம் சத்தியமே வந்த போது, அதைப்பற்றியா நீங்கள் இவ்வாறு கூறுகிறீர்கள்? இதுவா சூனியம்? சூனியக்காரர்கள் வெற்றி பெறவே மாட்டார்கள்” என்று கூறினார்.
10:80   فَلَمَّا~جَآءَ~السَّحَرَةُ~قَالَ~لَهُمْ~مُّوْسٰۤى~اَلْقُوْا~مَاۤ~اَنْتُمْ~مُّلْقُوْنَ‏
10:80. அதன்படி, சூனியக்காரர்கள் வந்ததும், “நீங்கள் (சூனியம் செய்ய) எறிய விரும்புவதை எறியுங்கள்” என்று மூஸா அவர்களிடம் கூறினார்.
10:81   فَلَمَّاۤ~اَلْقَوْا~قَالَ~مُوْسٰى~مَا~جِئْتُمْ~بِهِۙ~السِّحْرُ‌ؕ~اِنَّ~اللّٰهَ~سَيُبْطِلُهٗ~ؕ~اِنَّ~اللّٰهَ~لَا~يُصْلِحُ~عَمَلَ~الْمُفْسِدِيْنَ‏
10:81. அவர்கள் (எறியக் கூடிய கைத்தடிகளை) எறிந்தபோது, மூஸா: “நீங்கள் கொண்டு வந்தவை (அனைத்தும்) சூனியமே; நிச்சயமாக அல்லாஹ் விரைவிலேயே இவற்றை அழித்துவிடுவான் - அல்லாஹ் விஷமிகளின் செயலை நிச்சயமாக சீர்படச் செய்யமாட்டான்” என்று கூறினார்.
10:83   فَمَاۤ~اٰمَنَ~لِمُوْسٰٓى~اِلَّا~ذُرِّيَّةٌ~مِّنْ~قَوْمِهٖ~عَلٰى~خَوْفٍ~مِّنْ~فِرْعَوْنَ~وَمَلَا۟~ٮِٕهِمْ~اَنْ~يَّفْتِنَهُمْ‌~ؕ~وَاِنَّ~فِرْعَوْنَ~لَعَالٍ~فِى~الْاَرْضِ‌~ۚ~وَاِنَّهٗ~لَمِنَ~الْمُسْرِفِيْنَ‏
10:83. ஃபிர்அவ்னும், அவனுடைய பிரமுகர்களும் தங்களைத் துன்புறுத்துவார்களே என்ற பயத்தின் காரணமாக, மூஸாவின் மீது அவருடைய சமூகத்தாரின் சந்ததியினர் சிலரைத் தவிர (வேறு) ஈமான் கொள்ளவில்லை, ஏனெனில், நிச்சயமாக ஃபிர்அவ்ன் அந்த பூமியில் வலிமை மிக்கவனாக இருந்தான்; வரம்பு மீறிக் (கொடுமை செய்பவனாகவும்) இருந்தான்.
10:84   وَقَالَ~مُوْسٰى~يٰقَوْمِ~اِنْ~كُنْتُمْ~اٰمَنْتُمْ~بِاللّٰهِ~فَعَلَيْهِ~تَوَكَّلُوْاۤ~اِنْ~كُنْتُمْ~مُّسْلِمِيْنَ‏
10:84. மூஸா (தம் சமூகத்தவரிடம்): “என் சமூகத்தாரே! நீங்கள் அல்லாஹ்வின் மீது ஈமான் கொள்பவர்களாக இருந்து, நீங்கள் மெய்யாகவே அவனை முற்றிலும் வழிபடுபவர்களாகவே (முஸ்லிம்களாக) இருந்தால் அவனையே பூரணமாக நம்பி (உங்கள் காரியங்களை ஒப்படைத்து) விடுங்கள்” என்று கூறினார்.
10:87   وَاَوْحَيْنَاۤ~اِلَىٰ~مُوْسٰى~وَاَخِيْهِ~اَنْ~تَبَوَّاٰ~لِقَوْمِكُمَا~بِمِصْرَ~بُيُوْتًا~وَّاجْعَلُوْا~بُيُوْتَكُمْ~قِبْلَةً~وَّاَقِيْمُوا~الصَّلٰوةَ‌~ؕ~وَبَشِّرِ~الْمُؤْمِنِيْنَ‏
10:87. ஆகவே, மூஸாவுக்கும், அவருடைய சகோதரருக்கும்: “நீங்கள் இருவரும் உங்கள் சமூகத்தாருக்காக பட்டிணத்தில் வீடுகளை அமைத்துக் கொடுங்கள்; உங்களுடைய அவ்வீடுகளையே பள்ளிகளாக (கிப்லாவாக) ஆக்கி அவற்றில் தவறாமல் தொழுகையை நிலைநிறுத்துங்கள் - மேலும், நம்பிக்கை கொண்டவர்களுக்கு நற்செய்திகளும் கூறுவீராக!” என்று வஹீ அறிவித்தோம்.
10:88   ‌وَقَالَ~مُوْسٰى~رَبَّنَاۤ~اِنَّكَ~اٰتَيْتَ~فِرْعَوْنَ~وَمَلَاَهٗ~زِيْنَةً~وَّاَمْوَالًا~فِى~الْحَيٰوةِ~الدُّنْيَا~ۙ~رَبَّنَا~لِيُضِلُّوْا~عَنْ~سَبِيْلِكَ‌ۚ~رَبَّنَا~اطْمِسْ~عَلٰٓى~اَمْوَالِهِمْ~وَاشْدُدْ~عَلٰى~قُلُوْبِهِمْ~فَلَا~يُؤْمِنُوْا~حَتّٰى~يَرَوُا~الْعَذَابَ~الْاَ~لِيْمَ‏
10:88. இன்னும்: “எங்கள் இறைவனே! நிச்சயமாக நீ ஃபிர்அவ்னுக்கும் அவனுடைய பிரமுகர்களுக்கும் அலங்காரத்தையும், இவ்வுலக வாழ்க்கையின் செல்வங்களையும் கொடுத்திருக்கிறாய்; எங்கள் இறைவனே! (அவற்றைக் கொண்டு) அவர்கள் உன் பாதையை விட்டு வழி கெடுக்கிறார்கள்; எங்கள் இறைவனே! அவர்களுடைய செல்வங்களை அழித்து, அவர்களுடைய நெஞ்சங்களையும் கடினமாக்கி விடுவாயாக! நோவினை தரும் வேதனையை அவர்கள் பார்க்காதவரையில், அவர்கள் ஈமான் கொள்ளமாட்டார்கள்” என்று மூஸா கூறினார்.
11:17   اَفَمَنْ~كَانَ~عَلٰى~بَيِّنَةٍ~مِّنْ~رَّبِّهٖ~وَيَتْلُوْهُ~شَاهِدٌ~مِّنْهُ~وَمِنْ~قَبْلِهٖ~كِتٰبُ~مُوْسٰٓى~اِمَامًا~وَّرَحْمَةً‌ ~ؕ~اُولٰٓٮِٕكَ~يُؤْمِنُوْنَ~بِهٖ‌~ؕ~وَمَنْ~يَّكْفُرْ~بِهٖ~مِنَ~الْاَحْزَابِ~فَالنَّارُ~مَوْعِدُهٗ‌~ۚ~فَلَا~تَكُ~فِىْ~مِرْيَةٍ~مِّنْهُ‌~اِنَّهُ~الْحَـقُّ~مِنْ~رَّبِّكَ~وَلٰـكِنَّ~اَكْثَرَ~النَّاسِ~لَا~يُؤْمِنُوْنَ‏
11:17. எவர் தன் இறைவனிடமிருந்து (பெற்ற)தெளிவின் மீது இருக்கிறாரோ மேலும் இறைவனிடமிருந்து ஒரு சாட்சியாளர் எவரிடம் (பக்க பலமாய்) வந்திருக்கிறாரோ மேலும் இதற்கு முன்னால் மூஸாவுடைய வேதம் வழிகாட்டியாகவும் ரஹ்மத்தாகவும் இருக்கிறதோ அவர்கள் தான் இதனை நம்புவார்கள்; ஆனால் (இக்) கூட்டதார்களில் எவர் இதை நிராகரிக்கிறாரோ அவருக்கு வாக்களிக்கப்பட்டுள்ள இடம் நரக நெருப்பேயாகும். ஆதலால் (நபியே!) இதைப் பற்றி நீர் சந்தேகத்திலிருக்க வேண்டாம் - இ(வ்வேதமான)து நிச்சயமாக உம் இறைவனிடமிருந்து வந்த உண்மையாகும் - எனினும் மனிதர்களில் பெரும்பாலோர் நம்பிக்கை கொள்வதில்லை.
11:96   وَلَقَدْ~اَرْسَلْنَا~مُوْسٰى~بِاٰيٰتِنَا~وَسُلْطٰنٍ~مُّبِيْنٍۙ‏
11:96. நிச்சயமாக நாம் மூஸாவை நம் வசனங்களுடன், தெளிவான அத்தாட்சியுடனும், அனுப்பிவைத்தோம்.
11:110   وَلَقَدْ~اٰتَيْنَا~مُوْسَى~الْكِتٰبَ~فَاخْتُلِفَ~فِيْهِ‌~ؕ~وَ~لَوْلَا~كَلِمَةٌ~سَبَقَتْ~مِنْ~رَّبِّكَ~لَـقُضِىَ~بَيْنَهُمْ‌~ؕ~وَاِنَّهُمْ~لَفِىْ~شَكٍّ~مِّنْهُ~مُرِيْبٍ‏
11:110. நிச்சயமாக நாம் மூஸாவுக்கு வேதத்தை கொடுத்தோம். அதில் கருத்து வேறுபாடு கொள்ளப்பட்டது; உமது இறைவனிடமிருந்து முந்தி விட்ட வாக்கு இல்லை என்றால் இவர்கள் மத்தியிலே முடிவு செய்யப்பட்டிருக்கும். நிச்சயமாக இவர்கள் இதை (குர்ஆனை)ப் பற்றி சந்தேகத்திலேயே இருக்கின்றனர்.
14:5   وَلَـقَدْ~اَرْسَلْنَا~مُوْسٰى~بِاٰيٰتِنَاۤ~اَنْ~اَخْرِجْ~قَوْمَكَ~مِنَ~الظُّلُمٰتِ~اِلَى~النُّوْرِ ۙ~وَذَكِّرْهُمْ~بِاَيّٰٮمِ~اللّٰهِ‌ؕ~اِنَّ~فِىْ~ذٰ~لِكَ~لَاٰيٰتٍ~لّـِكُلِّ~صَبَّارٍ~شَكُوْرٍ‏
14:5. நிச்சயமாக, நாம் மூஸாவை நம்முடைய அத்தாட்சிகளை கொண்டு அனுப்பிவைத்து, “நீர் உம்முடைய சமூகத்தினரை இருள்களிலிருந்து, வெளியேற்றிப் பிரகாசத்தின் பால் கொண்டு வாரும், அல்லாஹ்வின் அருட்கொடைகளை அவர்களுக்கு நினைவூட்டுவீராக” என்று கட்டளையிட்டோம்; நிச்சயமாக இதில் பொறுமையுடையோர், நன்றி செலுத்துவோர் எல்லோருக்கும் படிப்பினைகள் இருக்கின்றன.
14:6   وَاِذْ~قَالَ~مُوْسٰى~لِـقَوْمِهِ~اذْكُرُوْا~نِعْمَةَ~اللّٰهِ~عَلَيْكُمْ~اِذْ~اَنْجٰٮكُمْ~مِّنْ~اٰلِ~فِرْعَوْنَ~يَسُوْمُوْنَـكُمْ~سُوْۤءَ~الْعَذَابِ~وَ~يُذَبِّحُوْنَ~اَبْنَآءَكُمْ~وَيَسْتَحْيُوْنَ~نِسَآءَكُمْ‌~ؕ~وَفِىْ~ذٰ~لِكُمْ~بَلَاۤ~ءٌ~مِّنْ~رَّبِّكُمْ~عَظِيْمٌ‏
14:6. மூஸா தம் சமூகத்தாரிடம்: ஃபிர்அவ்னுடைய கூட்டத்தாரிடமிருந்து (அல்லாஹ்) உங்களைக் காப்பாற்றிய போது, அல்லாஹ் உங்களுக்குப் புரிந்த அருள் கொடையை நினைத்துப் பாருங்கள்; அவர்களோ, உங்களைக் கொடிய வேதனையால் துன்புறுத்தியதுடன், உங்களுடைய ஆண் குழந்தைகளை அறுத்(துக் கொலை செய்)தும் உங்கள் பெண்மக்களை (மட்டும்) உயிருடன் விட்டுக் கொண்டும் இருந்தார்கள் - இதில் உங்கள் இறைவனிடமிருந்து உங்களுக்கு மகத்தான சோதனை (ஏற்பட்டு) இருந்தது” என்று கூறினார்.
14:8   وَقَالَ~مُوْسٰٓى~اِنْ~تَكْفُرُوْۤا~اَنْـتُمْ~وَمَنْ~فِى~الْاَرْضِ~جَمِيْعًا~ۙ~فَاِنَّ~اللّٰهَ~لَـغَنِىٌّ~حَمِيْدٌ‏
14:8. மேலும் மூஸா (தம் சமூகத்தாரிடம்) “நீங்களும், பூமியிலுள்ள அனைவரும் சேர்ந்து மாறு செய்த போதிலும், (அவனுக்கு யாதொரு நஷ்டமும் ஏற்படாது;) நிச்சயமாக அல்லாஹ் தேவையற்றோனும், புகழுடையோனுமாக இருக்கின்றான்” என்றும் கூறினார்.
17:2   وَاٰتَيْنَا~مُوْسَى~الْـكِتٰبَ~وَ~جَعَلْنٰهُ~هُدًى~لِّبَنِىْۤ~اِسْرَآءِيْلَ~اَلَّا~تَتَّخِذُوْا~مِنْ~دُوْنِىْ~وَكِيْلًا~ؕ‏
17:2. இன்னும், நாம் மூஸாவுக்கு வேதத்தைக் கொடுத்தோம்; நாம் அதை இஸ்ராயீலின் சந்ததிகளுக்கு வழிகாட்டியாக ஆக்கி, “என்னையன்றி வேறு எவரையும் நீங்கள் பாதுகாவலனாக ஆக்கிக் கொள்ளாதீர்கள் (எனக் கட்டளையிட்டோம்).
17:101   وَلَقَدْ~اٰتَيْنَا~مُوْسٰى~تِسْعَ~اٰيٰتٍۢ~بَيِّنٰتٍ‌~فَسْــٴَــلْ~بَنِىْۤ~اِسْرَاۤءِيْلَ~اِذْ~جَآءَهُمْ~فَقَالَ~لَهٗ~فِرْعَوْنُ~اِنِّىْ~لَاَظُنُّكَ~يٰمُوْسٰى~مَسْحُوْرًا‏
17:101. நிச்சயமாக நாம் மூஸாவுக்குத் தெளிவான ஒன்பது அத்தாட்சிகளை கொடுத்திருந்தோம்; அவர் அவர்களிடம் (அவற்றைக் கொண்டு) வந்தபோது (என்ன நடந்தது என்று) பனீ இஸ்ராயீல்களிடம் (நபியே!) நீர் கேளும். ஃபிர்அவ்ன் அவரை நோக்கி “மூஸாவே! நிச்சயமாக நாம் உம்மை சூனியம் செய்யப்பட்டவராகவே எண்ணுகிறேன்” என்று கூறினான்.
18:60   وَاِذْ~قَالَ~مُوْسٰى~لِفَتٰٮهُ~لَاۤ~اَبْرَحُ~حَتّٰۤى~اَبْلُغَ~مَجْمَعَ~الْبَحْرَيْنِ~اَوْ~اَمْضِىَ~حُقُبًا‏
18:60. இன்னும் மூஸா தம் பணியாளிடம், “இரு கடல்களும் சேரும் இடத்தை அடையும் வரை நீங்காது நடப்பேன்; அல்லது வருடக் கணக்கில் நான் போய்க்கொண்டிருப்பேன்” என்று கூறியதை நீர் நினைவு படுத்துவீராக.
18:66   قَالَ~لَهٗ~مُوْسٰى~هَلْ~اَتَّبِعُكَ~عَلٰٓى~اَنْ~تُعَلِّمَنِ~مِمَّا~عُلِّمْتَ~رُشْدًا‏
18:66. “உங்களுக்குக் கற்றுக் கொடுக்கப்பட்ட நன்மையானவற்றை நீங்கள் எனக்குக் கற்பிக்கும் பொருட்டு, உங்களை நான் பின் தொடரட்டுமா? என்று அவரிடம் மூஸா கேட்டார்.
19:51   وَاذْكُرْ~فِى~الْكِتٰبِ~مُوْسٰٓى‌~اِنَّهٗ~كَانَ~مُخْلَصًا~وَّكَانَ~رَسُوْلًا~نَّبِيًّا‏
19:51. (நபியே!) இவ்வேதத்தில் மூஸாவைப் பற்றியும் நினைவு கூர்வீராக! நிச்சயமாக அவர் மாசில்லாத (தூயவராக) இருந்தார். அவர் ரஸூலாகவும் நபியாகவும் இருந்தார்.
20:9   ‌وَهَلْ~اَتٰٮكَ~حَدِيْثُ~مُوْسٰى‌ۘ‏
20:9. இன்னும் (நபியே!) மூஸாவின் வரலாறு உம்மிடம் வந்ததா?
20:11   فَلَمَّاۤ~اَتٰٮهَا~نُوْدِىَ~يٰمُوْسٰىؕ‏
20:11. அவர் (நெருப்பின்) அருகே வந்த போது “மூஸாவே!” என்று அழைக்கப் பட்டார்.
20:17   وَمَا~تِلْكَ~بِيَمِيْنِكَ~يٰمُوْسٰى‏
20:17. “மூஸாவே! உம்முடைய வலது கையில் இருப்பது என்ன?” (என்றும் அல்லாஹ் கேட்டான்.)
20:19   قَالَ~اَلْقِهَا~يٰمُوْسٰى‏
20:19. அதற்கு (இறைவன்) “மூஸாவே! அதை நீர் கீழே எறியும்” என்றான்.
20:36   قَالَ~قَدْ~اُوْتِيْتَ~سُؤْلَـكَ~يٰمُوْسٰى‏
20:36. “மூஸாவே! நீர் கேட்டவை, நிச்சயமாக உமக்குக் கொடுக்கப்பட்டிருக்கின்றன” என்று (அல்லாஹ்) கூறினான்.
20:40   اِذْ~تَمْشِىْۤ~اُخْتُكَ~فَتَقُوْلُ~هَلْ~اَدُلُّـكُمْ~عَلٰى~مَنْ~يَّكْفُلُهٗ‌~ؕ~فَرَجَعْنٰكَ~اِلٰٓى~اُمِّكَ~كَىْ~تَقَرَّ~عَيْنُهَا~وَلَا~تَحْزَنَ ؕ~وَقَتَلْتَ~نَـفْسًا~فَنَجَّيْنٰكَ~مِنَ~الْغَمِّ~وَفَتَـنّٰكَ~فُتُوْنًا فَلَبِثْتَ~سِنِيْنَ~فِىْۤ~اَهْلِ~مَدْيَنَ ۙ~ثُمَّ~جِئْتَ~عَلٰى~قَدَرٍ~يّٰمُوْسٰى‏
20:40. (பேழை கண்டெடுக்கப்பட்ட பின்) உம் சகோதரி நடந்து வந்து, “இவரை வளர்க்கும் பொறுப்பை ஏற்றுக் கொள்ளக் கூடிய ஒருவரை உங்களுக்கு நான் அறிவிக்கட்டுமா?” என்று கேட்டாள்; ஆகவே நாம் உம் தாயாரிடம், அவருடைய கண் குளிர்ச்சியடையும் பொருட்டும்; அவர் துக்கம் அடையாமல் இருக்கும் பொருட்டும் உம்மை (அவர்பால்) மீட்டினோம்; பின்னர் நீர் ஒரு மனிதனைக் கொன்று விட்டீர்; அப்பொழுதும் நாம் உம்மை அக்கவலையிலிருந்து விடுவித்தோம்; மேலும் உம்மைப் பல சோதனைகளைக் கொண்டு சோதித்தோம். அப்பால் நீர் பல ஆண்டுகளாக மதியன் வாசிகளிடையே தங்கியிருந்தீர்; மூஸாவே! பிறகு நீர் (நம் தூதுக்குரிய) தக்க பருவத்தை அடைந்தீர்.
20:49   قَالَ~فَمَنْ~رَّبُّكُمَا~يٰمُوْسٰى‏
20:49. (இதற்கு ஃபிர்அவ்ன்) “மூஸாவே! உங்களிருவருடைய இறைவன் யார்?” என்று கேட்டான்.
20:57   قَالَ~اَجِئْتَنَا~لِتُخْرِجَنَا~مِنْ~اَرْضِنَا~بِسِحْرِكَ~يٰمُوْسٰى‏
20:57. “மூஸாவே! நீர் உம் சூனியத்தைக் கொண்டு, எங்களை எங்கள் நாட்டை விட்டு வெளியேற்றுவதற்காகவா நம்மிடம் வந்தீர்?” என்று கூறினான்.
20:61   قَالَ~لَهُمْ~مُّوْسٰى~وَيْلَكُمْ~لَا~تَفْتَرُوْا~عَلَى~اللّٰهِ~كَذِبًا~فَيُسْحِتَكُمْ~بِعَذَابٍ‌ۚ~وَقَدْ~خَابَ~مَنِ~افْتَرٰى‏
20:61. (அப்பொழுது) மூஸா சூனியக் காரர்களிடம் “உங்களுக்குக் கேடுதான்! அல்லாஹ்வின் மீது பொய்யை இட்டுக் கட்டாதீர்கள், (அவ்வாறு செய்தால்) அவன் வேதனையினால் உங்களை அழித்து விடுவான்; எவன் பொய்யை இட்டுக் கட்டுகிறானோ, திடனாக அவன் (நற்பேறு கெட்டு) அழிந்து விட்டான்” என்று கூறினார்.
20:65   قَالُوْا~يٰمُوْسٰٓى~اِمَّاۤ~اَنْ~تُلْقِىَ~وَاِمَّاۤ~اَنْ~نَّكُوْنَ~اَوَّلَ~مَنْ~اَلْقٰى‏
20:65. “மூஸாவே! நீர் எறிகின்றீரா? எறிகிறவர்களில் நாங்கள் முதலாவதாக இருக்கட்டுமா?” என்று (சூனியக்காரர்கள்) கேட்டனர்.
20:67   فَاَوْجَسَ~فِىْ~نَفْسِهٖ~خِيْفَةً~مُّوْسٰى‏
20:67. அப்போது, மூஸா தம் மனதில் அச்சம் கொண்டார்.
20:70   فَاُلْقِىَ~السَّحَرَةُ~سُجَّدًا~قَالُوْۤا~اٰمَنَّا~بِرَبِّ~هٰرُوْنَ~وَمُوْسٰى‏
20:70. (மூஸா வெற்றி பெற்றதும்) சூனியக்காரர்கள் ஸுஜூது செய்தவர்களாக வீழ்த்தப்பட்டு - “ஹாரூனுடைய மூஸாவுடைய இறைவன் மீதே நாங்கள் ஈமான் கொள்கிறோம்” என்று கூறினார்கள்.
20:77   وَلَقَدْ~اَوْحَيْنَاۤ~اِلٰى~مُوْسٰٓى ۙ~اَنْ~اَسْرِ~بِعِبَادِىْ~فَاضْرِبْ~لَهُمْ~طَرِيْقًا~فِى~الْبَحْرِ~يَبَسًا~ۙ~لَّا~تَخٰفُ~دَرَكًا~وَّلَا~تَخْشٰى‏
20:77. இன்னும்: “நீர் என் அடியார்களுடன் இரவோடிரவாகப் பயணம் செய்து, அவர்களுக்காக கடலில் உலர்ந்த பாதையை உண்டாக்கிக் கொள்வீராக! (ஃபிர்அவ்ன் உம்மைப்) பிடித்துவிடுவான் என்று பயப்படாமலும், (கடலில் மூழ்கி விடுவோம் என்று) அஞ்சாமலும் இருப்பீராக!” என்று மூஸாவுக்கு நாம் திட்டமாக வஹீ அறிவித்தோம்.
20:83   وَمَاۤ~اَعْجَلَكَ~عَنْ~قَوْمِكَ~يٰمُوْسٰى‏
20:83. “மூஸாவே! உம் சமூகத்தாரை விட்டு உம்மை இவ்வளவு சீக்கிரம் விரைந்து வரச்செய்தது யாது?” (என்று தூர் ஸினாய் மலைக்கு அவர்கள் வந்த போது அல்லாஹ் கேட்டான்.)
20:86   فَرَجَعَ~مُوْسَىٰۤ~اِلٰى~قَوْمِهٖ~غَضْبَانَ~اَسِفًا ~ۙ~قَالَ~يٰقَوْمِ~اَلَمْ~يَعِدْكُمْ~رَبُّكُمْ~وَعْدًا~حَسَنًا ~ۙ~اَفَطَالَ~عَلَيْكُمُ~الْعَهْدُ~اَمْ~اَرَدْتُّمْ~اَنْ~يَّحِلَّ~عَلَيْكُمْ~غَضَبٌ~مِّنْ~رَّبِّكُمْ~فَاَخْلَفْتُمْ~مَّوْعِدِىْ‏
20:86. ஆகவே, மூஸா கோபமும் விசனமும் கொண்டவராய்த் தம் சமூகத்தாரிடம் திரும்பி வந்து: “என்னுடைய சமூகத்தவர்களே! உங்கள் இறைவன் உங்களுக்கு ஓர் அழகிய வாக்குறுதி கொடுக்கவில்லையா? எனவே அந்த வாக்குறுதி(க் காலம்) அதிகமாகி விட்டதா? அல்லது உங்கள் மீது உங்கள் இறைவனுடைய கோபம் இறங்க வேண்டுமென்று விரும்பி நீங்கள் எனக்குக் கொடுத்த வாக்குறுதிக்கு மாறு செய்தீர்களா?” (என்றார்).
20:88   فَاَخْرَجَ~لَهُمْ~عِجْلًا~جَسَدًا~لَّهٗ~خُوَارٌ~فَقَالُوْا~هٰذَاۤ~اِلٰهُكُمْ~وَاِلٰهُ~مُوْسٰى ~فَنَسِىَ‏
20:88. பின்னர் அவன் அவர்களுக்காக ஒரு காளைக்கன்றை (உருவாக்கி) வெளிப்படுத்தினான்; அதற்கு மாட்டின் சப்தமும் இருந்தது. (இதைக் கண்ட) சிலர் “இது தான் உங்களுடைய நாயன்; இன்னும் (இதுவே) மூஸாவின் நாயனுமாகும்; ஆனால் அவர் இதை மறந்து விட்டார்” என்று சொன்னார்கள்.
20:91   قَالُوْا~لَنْ~نَّبْرَحَ~عَلَيْهِ~عٰكِفِيْنَ~حَتّٰى~يَرْجِعَ~اِلَيْنَا~مُوْسٰى‏
20:91. “மூஸா எங்களிடம் திரும்பி வரும் வரையில், நாங்கள் இதன் ஆராதனையை நிறுத்த மாட்டோம்” என்று அவர்கள் கூறினார்கள்.
21:48   وَلَـقَدْ~اٰتَيْنَا~مُوْسٰى~وَهٰرُوْنَ~الْفُرْقَانَ~وَضِيَآءً~وَّذِكْرًا~لِّـلْمُتَّقِيْنَۙ‏
21:48. இன்னும், நாம் மூஸாவுக்கும் ஹாரூனுக்கும் (நன்மை தீமைகளைப்) பிரித்தறிவிக்கும் வேதத்தை நிச்சயமாக நாம் கொடுத்தோம்; (அது) பயபக்தியுடையவர்களுக்கு ஓர் ஒளியாகவும், நினைவூட்டும் நற்போதனையாகவும் இருந்தது.
22:44   وَّاَصْحٰبُ~مَدْيَنَ‌ۚ~وَكُذِّبَ~مُوْسٰى~فَاَمْلَيْتُ~لِلْكٰفِرِيْنَ~ثُمَّ~اَخَذْتُهُمْ‌ۚ~فَكَيْفَ~كَانَ~نَكِيْرِ‏
22:44. (இவ்வாறே) மத்யன் வாசிகளும் (முற்பட்டனர்); இன்னும் மூஸாவையும் பொய்ப்பிக்கவே முற்பட்டனர் -எனினும் நான் காஃபிர்களுக்கு அவகாசம் கொடுத்துப் பின்னர் அவர்களை நான் பிடித்துக் கொண்டேன்; என் தண்டனை எப்படியிருந்தது? (என்பதை கவனிப்பீராக!)
23:45   ثُمَّ~اَرْسَلْنَا~مُوْسٰى~وَاَخَاهُ~هٰرُوْنَ ۙ~بِاٰيٰتِنَا~وَسُلْطٰنٍ~مُّبِيْنٍۙ‏
23:45. பின்னர், நாம் மூஸாவையும், அவருடைய சகோதரர் ஹாரூனையும், நம்முடைய அத்தாட்சிகளுடனும், தெளிவான சான்றுகளுடனும் அனுப்பினோம்-
23:49   وَلَـقَدْ~اٰتَيْنَا~مُوْسَى~الْـكِتٰبَ~لَعَلَّهُمْ~يَهْتَدُوْنَ‏
23:49. (தவிர) அவர்கள் நேர்வழி பெறுவதற்காக நாம் மூஸாவுக்கு நிச்சயமாக வேதத்தையும் கொடுத்தோம்.
25:35   وَلَقَدْ~اٰتَيْنَا~مُوْسَى~الْكِتٰبَ~وَجَعَلْنَا~مَعَهٗۤ~اَخَاهُ~هٰرُوْنَ~وَزِيْرًا‌~ۖ‌~ۚ‏
25:35. மேலும் நிச்சயமாக நாம் மூஸாவுக்கு (தவ்ராத்) வேதத்தைக் கொடுத்தோம் - இன்னும் அவருடன் அவருடைய சகோதரர் ஹாரூனை உதவியாளராகவும் ஏற்படுத்தினோம்.
26:10   وَاِذْ~نَادٰى~رَبُّكَ~مُوْسٰۤى~اَنِ~ائْتِ~الْقَوْمَ~الظّٰلِمِيْنَۙ‏
26:10. உம் இறைவன் மூஸாவிடம் “அநியாயக்கார சமூகத்திடம் செல்க” என்று கூறிய சமயத்தை (நினைவு கூர்வீராக.)
26:43   قَالَ~لَهُمْ~مُّوْسٰۤى~اَلْقُوْا~مَاۤ~اَنْتُمْ~مُّلْقُوْنَ‏
26:43. மூஸா அவர்களை நோக்கி, நீங்கள் எறியக் கூடியதை எறியுங்கள்” என்று கூறினார்.
26:44   فَاَلْقَوْا~حِبَالَهُمْ~وَعِصِيَّهُمْ~وَقَالُوْا~بِعِزَّةِ~فِرْعَوْنَ~اِنَّا~لَـنَحْنُ~الْغٰلِبُوْنَ‏
26:44. ஆகவே, அவர்கள் தங்கள் கயிறுகளையும், தடிகளையும் எறிந்து, ஃபிர்அவ்னுடைய சிறப்பின் மீது ஆணையாக, நாமே வெற்றியடைவோம்” என்று கூறினார்கள்.
26:45   فَاَ~لْقٰى~مُوْسٰى~عَصَاهُ~فَاِذَا~هِىَ~تَلْقَفُ~مَا~يَاْفِكُوْنَ‌~ۖ~‌ۚ‏
26:45. பிறகு மூஸா தம் கைத் தடியைக் கீழே எறிந்தார்; உடன் அது (பெரும் பாம்பாகி) அவர்களுடைய பொய்(ப் பாம்பு)களை விழுங்கி விட்டது.
26:46   فَاُلْقِىَ~السَّحَرَةُ~سٰجِدِيْنَۙ‏
26:46. (இதைப்பார்த்தவுடன்) சூனியக்காரர்கள் ஸஜ்தாவில் விழுந்தனர்.
26:47   قَالُوْۤا~اٰمَنَّا~بِرَبِّ~الْعٰلَمِيْنَۙ‏
26:47. அகிலங்களெல்லாவற்றின் இறைவன் மீது நாங்கள் ஈமான் கொண்டோம்.
26:48   رَبِّ~مُوْسٰى~وَهٰرُوْنَ‏
26:48. “அவனே, மூஸாவுக்கும் ஹாரூனுக்கும் இறைவனாவான்.” என்று கூறினர்.
26:52   وَاَوْحَيْنَاۤ~اِلٰى~مُوْسٰٓى~اَنْ~اَسْرِ~بِعِبَادِىْۤ~اِنَّكُمْ~مُّتَّبَعُوْنَ‏
26:52. மேலும், “நீர் என் அடியார்களை அழைத்துக் கொண்டு, இரவோடு இரவாகச் சென்று விடும்; நிச்சயமாக நீங்கள் பின் தொடரப்படுவீர்கள்” என்று நாம் மூஸாவுக்கு வஹீ அறிவித்தோம்.
26:61   فَلَمَّا~تَرَآءَ~الْجَمْعٰنِ~قَالَ~اَصْحٰبُ~مُوْسٰٓى~اِنَّا~لَمُدْرَكُوْنَ‌ۚ‏
26:61. இவ்விரு கூட்டத்தினரும் ஒருவரையொருவர் கண்டபோது: “நிச்சயமாக நாம் பிடிபட்டோம்” என்று மூஸாவின் தோழர்கள் கூறினர்.
26:63   فَاَوْحَيْنَاۤ~اِلٰى~مُوْسٰٓى~اَنِ~اضْرِبْ~بِّعَصَاكَ~الْبَحْرَ‌ؕ~فَانْفَلَقَ~فَكَانَ~كُلُّ~فِرْقٍ~كَالطَّوْدِ~الْعَظِيْمِ‌ۚ‏
26:63. உம் கைத்தடியினால் இந்தக் கடலை நீர் அடியும்” என்று மூஸாவுக்கு வஹீ அறிவித்தோம். (அவ்வாறு அடித்ததும் கடல்) பிளந்தது; (பிளவுண்ட) ஒவ்வொரு பகுதியும் பெரும் மலை போன்று ஆகிவிட்டது.
26:64   وَاَزْلَـفْنَا~ثَمَّ~الْاٰخَرِيْنَ‌ۚ‏
26:64. (பின் தொடர்ந்து வந்த) மற்றவர்களையும் நாம் நெருங்கச் செய்தோம்.
26:65   وَاَنْجَيْنَا~مُوْسٰى~وَمَنْ~مَّعَهٗۤ~اَجْمَعِيْنَ‌ۚ‏
26:65. மேலும், நாம் மூஸாவையும், அவருடன் இருந்த அனைவரையும் காப்பற்றினோம்.
27:7   اِذْ~قَالَ~مُوْسٰى~لِاَهْلِهٖۤ~اِنِّىْۤ~اٰنَسْتُ~نَارًاؕ~سَاٰتِيْكُمْ~مِّنْهَا~بِخَبَرٍ~اَوْ~اٰتِيْكُمْ~بِشِهَابٍ~قَبَسٍ~لَّعَلَّكُمْ~تَصْطَلُوْنَ‏
27:7. மூஸா தம் குடும்பத்தாரை நோக்கி: “நிச்சயமாக நான் நெருப்பைக் காண்கிறேன்; உங்களுக்கு நான் அதிலிருந்து (நாம் செல்ல வேண்டிய வழி பற்றிய) செய்தியைக் கொண்டு வருகிறேன், அல்லது நீங்கள் குளிர்காயும் பொருட்டு (உங்களுக்கு அதிலிருந்து) நெருப்புக் கங்கைக் கொண்டு வருகிறேன்” என்று கூறியதை (நபியே!) நினைவு கூர்வீராக!
27:8   فَلَمَّا~جَآءَهَا~نُوْدِىَ~اَنْۢ~بُوْرِكَ~مَنْ~فِى~النَّارِ~وَ~مَنْ~حَوْلَهَا~ؕ~وَسُبْحٰنَ~اللّٰهِ~رَبِّ~الْعٰلَمِيْنَ‏
27:8. அவர் அதனிடம் வந்த போது: “நெருப்பில் இருப்பவர் மீதும், அதனைச் சூழ்ந்திருப்பவர் மீதும் பெரும் பாக்கியம் அளிக்கப் பெற்றுள்ளது; மேலும் அகிலங்களுக்கெல்லாம் இறைவனாகிய அல்லாஹ் மிகவும் பரிசுத்தமானவன்” என்று அழைக்கப்பட்டார்.
27:9   يٰمُوْسٰۤى~اِنَّـهٗۤ~اَنَا~اللّٰهُ~الْعَزِيْزُ~الْحَكِيْمُۙ‏
27:9. “மூஸாவே! நிச்சயமாக நானே அல்லாஹ்! (யாவரையும்) மிகைத்தவன்; ஞானம் மிக்கோன்.
27:10   وَاَ~لْقِ~عَصَاكَ‌~ؕ~فَلَمَّا~رَاٰهَا~تَهْتَزُّ~كَاَنَّهَا~جَآنٌّ~وَّلّٰى~مُدْبِرًا~وَّلَمْ~يُعَقِّبْ‌~ؕ~يٰمُوْسٰى~لَا~تَخَفْ~اِنِّىْ~لَا~يَخَافُ~لَدَىَّ~الْمُرْسَلُوْنَ~‌ۖ‏
27:10. “உம் கைத்தடியைக் கீழே எறியும்;” (அவ்வாறே அவர் அதை எறியவும்) அது பாம்புபோல் நெளிந்ததை அவர் கண்ட பொழுது, திரும்பிப் பார்க்காது (அதனை விட்டு) ஓடலானார்; “மூஸாவே! பயப்படாதீர்! நிச்சயமாக (என்) தூதர்கள் என்னிடத்தில் பயப்பட மாட்டார்கள்.”
28:3   نَـتْلُوْا~عَلَيْكَ~مِنْ~نَّبَاِ~مُوْسٰى~وَفِرْعَوْنَ~بِالْحَـقِّ~لِقَوْمٍ~يُّؤْمِنُوْنَ‏
28:3. நம்பிக்கை கொள்ளும் மக்களுக்காக நாம் மூஸாவுடையவும் ஃபிர்அவ்னுடையவும் வரலாற்றிலிருந்து உண்மையைக் கொண்டு, உமக்கு ஓதிக் காண்பிக்கின்றோம்.
28:4   اِنَّ~فِرْعَوْنَ~عَلَا~فِى~الْاَرْضِ~وَجَعَلَ~اَهْلَهَا~شِيَـعًا~يَّسْتَضْعِفُ~طَآٮِٕفَةً~مِّنْهُمْ~يُذَبِّحُ~اَبْنَآءَهُمْ~وَيَسْتَحْىٖ~نِسَآءَهُمْ‌~ؕ~اِنَّهٗ~كَانَ~مِنَ~الْمُفْسِدِيْنَ‏
28:4. நிச்சயமாக ஃபிர்அவ்ன் இப்பூமியில் பெருமையடித்துக் கொண்டு, அந்த பூமியிலுள்ளவர்களைப் (பல) பிரிவினர்களாக்கி, அவர்களிலிருந்து ஒரு கூட்டத்தாரை பலஹீனப்படுத்தினான்; அவர்களுடைய ஆண் குழந்தைகளை அறுத்(துக் கொலை செய்)து பெண் குழந்தைகளை உயிருடன் விட்டும் வைத்தான்; நிச்சயமாக அவன் குழப்பம் செய்வோரில் ஒருவனாக இருந்தான்.
28:5   وَنُرِيْدُ~اَنْ~نَّمُنَّ~عَلَى~الَّذِيْنَ~اسْتُضْعِفُوْا~فِى~الْاَرْضِ~وَنَجْعَلَهُمْ~اَٮِٕمَّةً~وَّنَجْعَلَهُمُ~الْوٰرِثِيْنَۙ‏
28:5. ஆயினும் (மிஸ்ரு) பூமியில் பலஹீனப் படுத்தப்பட்டோருக்கு நாம் உபகாரம் செய்யவும், அவர்களைத் தலைவர்களாக்கிவிடவும் அவர்களை (நாட்டுக்கு) வாரிசுகளாக்கவும் நாடினோம்.
28:6   وَنُمَكِّنَ~لَهُمْ~فِى~الْاَرْضِ~وَنُرِىَ~فِرْعَوْنَ~وَهَامٰنَ~وَجُنُوْدَهُمَا~مِنْهُمْ~مَّا~كَانُوْا~يَحْذَرُوْنَ‏
28:6. இன்னும், அப்பூமியில் அவர்களை நிலைப்படுத்தி ஃபிர்அவ்னும், ஹாமானும், அவ்விருவரின் படைகளும் இவர்களைப்பற்றி எ(வ் விஷயத்)தில் பயந்து கொண்டிருந்தார்களோ அதைக் காண்பிக்கவும் (நாடினோம்).
28:7   وَاَوْحَيْنَاۤ~اِلٰٓى~اُمِّ~مُوْسٰٓى~اَنْ~اَرْضِعِيْهِ‌ۚ~فَاِذَا~خِفْتِ~عَلَيْهِ~فَاَ~لْقِيْهِ~فِى~الْيَمِّ~وَلَا~تَخَافِىْ~وَلَا~تَحْزَنِىْۚ~اِنَّا~رَآدُّوْهُ~اِلَيْكِ~وَجٰعِلُوْهُ~مِنَ~الْمُرْسَلِيْنَ‏
28:7. நாம் மூஸாவின் தாயாருக்கு: “அவருக்கு (உன் குழந்தைக்குப்) பாலூட்டுவாயாக; அவர் மீது (ஏதும் ஆபத்து வரும் என்று) நீ பயப்படுவாயானால், அவரை ஆற்றில் எறிந்து விடு - அப்பால் (அவருக்காக) நீ பயப்படவும் வேண்டாம், துக்கப்படவும் வேண்டாம்; நிச்சயமாக நாம் அவரை உன்னிடம் மீள வைப்போம்; இன்னும், அவரை (நம்) தூதர்களில் ஒருவராக்கி வைப்போம்” என்று வஹீ அறிவித்தோம்.
28:10   وَاَصْبَحَ~فُؤَادُ~اُمِّ~مُوْسٰى~فٰرِغًا‌~ؕ~اِنْ~كَادَتْ~لَـتُبْدِىْ~بِهٖ~لَوْلَاۤ~اَنْ~رَّبَطْنَا~عَلٰى~قَلْبِهَا~لِتَكُوْنَ~مِنَ~الْمُؤْمِنِيْنَ‏
28:10. மூஸாவின் தாயுடைய இருதயம் (துக்கத்தால்) வெறுமையாகி விட்டது; முஃமின்களில் நின்றுமுள்ளவளாய் இருப்பதற்காக நாம் அவள் உள்ளத்தை உறுதிப்படுத்தாது இருந்திருந்தால், அவள் (மூஸா ஆற்றில் விடப்பட்டதை) வெளிப்படுத்த முடுகியிருப்பாள்.
28:15   وَدَخَلَ~الْمَدِيْنَةَ~عَلٰى~حِيْنِ~غَفْلَةٍ~مِّنْ~اَهْلِهَا~فَوَجَدَ~فِيْهَا~رَجُلَيْنِ~يَقْتَتِلٰنِ~~هٰذَا~مِنْ~شِيْعَتِهٖ~وَهٰذَا~مِنْ~عَدُوِّهٖ‌ۚ~فَاسْتَغَاثَهُ~الَّذِىْ~مِنْ~شِيْعَتِهٖ~عَلَى~الَّذِىْ~مِنْ~عَدُوِّهٖۙ~فَوَكَزَهٗ~مُوْسٰى~فَقَضٰى~عَلَيْهِ‌~~قَالَ~هٰذَا~مِنْ~عَمَلِ~الشَّيْطٰنِ‌~ؕ~اِنَّهٗ~عَدُوٌّ~مُّضِلٌّ~مُّبِيْنٌ‏
28:15. (ஒரு நாள் மூஸா) மக்கள் அயர்ந்து (தூக்கத்தில் பராமுகமாக) இருந்த போது, நகரத்தில் நுழைந்தார்; அங்கு இரண்டு மனிதர்கள் சண்டையிட்டுக் கொண்டியிருந்ததைக் கண்டார்; ஒருவன் அவர் கூட்டத்தைச் சேர்ந்தவன்; மற்றொருவன் அவர் பகைவன் கூட்டத்தைச் சேர்ந்தவன்; பகைவனுக்கெதிராக உதவி செய்யுமாறு அவர் கூட்டத்தான் கோரினான் - மூஸா அ(ப் பகை)வனை ஒரு குத்துக் குத்தினார்; அவனை முடித்தார்; (இதைக் கண்ட மூஸா): “இது ஷைத்தானுடைய வேலை; நிச்சயமாக அவன் வழி கெடுக்கக்கூடிய பகிரங்கமான விரோதியாவான்” என்று கூறினார்.
28:18   فَاَصْبَحَ~فِى~الْمَدِيْنَةِ~خَآٮِٕفًا~يَّتَرَقَّبُ~فَاِذَا~الَّذِى~اسْتَـنْصَرَهٗ~بِالْاَمْسِ~يَسْتَصْرِخُهٗ‌~ؕ~قَالَ~لَهٗ~مُوْسٰٓى~اِنَّكَ~لَـغَوِىٌّ~مُّبِيْنٌ‏
28:18. மேலும், (தமக்கு என்ன நடக்குமோ என்று மறுநாள்) காலையில் பயத்துடன் கவனித்துக் கொண்டு நகரத்தில் இருந்தபோது, முன் தினம் அவரிடம் உதவி கோரியவன் (மீண்டும்) அவரை (உதவிக்காக) கூச்சலிட்டு அழைத்தான் அதற்கு, மூஸா: “நிச்சயமாக நீ பகிரங்கமான கலகக்காரனாக இருக்கின்றாய்” என்று அவனிடம் கூறினார்.
28:19   فَلَمَّاۤ~اَنْ~اَرَادَ~اَنْ~يَّبْطِشَ~بِالَّذِىْ~هُوَ~عَدُوٌّ~لَّهُمَا~ۙ~قَالَ~يٰمُوْسٰٓى~اَ~تُرِيْدُ~اَنْ~تَقْتُلَنِىْ~كَمَا~قَتَلْتَ~نَفْسًۢا~بِالْاَمْسِ~‌ۖ~~اِنْ~تُرِيْدُ~اِلَّاۤ~اَنْ~تَكُوْنَ~جَبَّارًا~فِى~الْاَرْضِ~وَمَا~تُرِيْدُ~اَنْ~تَكُوْنَ~مِنَ~الْمُصْلِحِيْنَ‏
28:19. பின்னர், மூஸா தம்மிருவருக்கும் பகைவனாக இருந்தவனைப் பிடிக்க, நாடியபோது, அவர் இனத்தான் (தன்னையே அவர் பிடிக்க) வருகிறார் என்று எண்ணி) “மூஸாவே! நேற்று ஒரு மனிதனை நீர் கொலை செய்தது போல், என்னையும் கொலை செய்ய நாடுகிறீரா? இப்பூமியில் அக்கிரமம் செய்பவராகவே இருக்க நீர் நாடுகிறீர். மேலும், இணக்கம் ஏற்படுத்துவோரில் (ஒருவராக) இருக்க நீர் நாடவில்லை” என்று கூறினான்.
28:20   وَجَآءَ~رَجُلٌ~مِّنْ~اَقْصَا~الْمَدِيْنَةِ~يَسْعٰى~قَالَ~يٰمُوْسٰٓى~اِنَّ~الْمَلَاَ~يَاْتَمِرُوْنَ~بِكَ~لِيَـقْتُلُوْكَ~فَاخْرُجْ~اِنِّىْ~لَـكَ~مِنَ~النّٰصِحِيْنَ‏
28:20. பின்னர், நகரத்தின் ஒரு கோடியிலிருந்து (நன்) மனிதர் ஒருவர் ஓடி வந்து, “மூஸாவே! நிச்சயமாக (இந்நகர்ப்) பிரமுகர்கள் ஒன்று கூடி உம்மைக் கொன்று விட வேண்டுமென ஆலோசனை செய்கிறார்கள்; ஆகவே நீர் (இங்கிருந்து) வெளியேறி விடுவீராக! நிச்சயமாக நாம் உம் நன்மையை நாடுபவர்களில் ஒருவனாவேன்” என்று கூறினார்.
28:29   فَلَمَّا~قَضٰى~مُوْسَى~الْاَجَلَ~وَسَارَ~بِاَهْلِهٖۤ~اٰنَسَ~مِنْ~جَانِبِ~الطُّوْرِ~نَارًا‌ۚ~قَالَ~لِاَهْلِهِ~امْكُثُوْۤا~اِنِّىْۤ~اٰنَسْتُ~نَارًا‌~لَّعَلِّىْۤ~اٰتِيْكُمْ~مِّنْهَا~بِخَبَرٍ~اَوْ~جَذْوَةٍ~مِّنَ~النَّارِ~لَعَلَّكُمْ~تَصْطَلُوْنَ‏
28:29. ஆகவே மூஸா (தம்) தவணையை முடித்துக்கொண்டு, தம் குடும்பத்துடன் பயணம் செய்து கொண்டிருந்த போது; “தூர்” (மலையின்) பக்கத்தில் ஒரு நெருப்பைக் கண்டார்; அவர் தம் குடும்பத்தாரிடம் “நீங்கள் (இங்கு சிறிது) தங்குங்கள்; நிச்சயமாக, நான் ஒரு நெருப்பைக் காண்கின்றேன். நான் உங்களுக்கு அதிலிருந்து ஒரு செய்தியையோ, அல்லது நீங்கள் குளிர் காயும் பொருட்டு, ஒரு நெருப்புக் கங்கையோ கொண்டு வருகிறேன்” என்று கூறினார்.
28:30   فَلَمَّاۤ~اَتٰٮهَا~نُوْدِىَ~مِنْ~شَاطِیٴِ~الْوَادِ~الْاَيْمَنِ~فِى~الْبُقْعَةِ~الْمُبٰرَكَةِ~مِنَ~الشَّجَرَةِ~اَنْ~يّٰمُوْسٰٓى~اِنِّىْۤ~اَنَا~اللّٰهُ~رَبُّ~الْعٰلَمِيْنَ~ۙ‏
28:30. அவர் நெருப்பின் அருகே வந்த போது, (அங்குள்ள) பாக்கியம் பெற்ற அப் பள்ளத்தாக்கிலுள்ள ஓடையின் வலப்பக்கத்தில் (ஒரு) மரத்திலிருந்து: “மூஸாவே! நிச்சயமாக நானே அகிலத்தாருக்கெல்லாம் இறைவனாகிய அல்லாஹ்!” என்று கூப்பிடப்பட்டார்.
28:31   وَاَنْ~اَ~لْقِ~عَصَاكَ‌~ؕ~فَلَمَّا~رَاٰهَا~تَهْتَزُّ~كَاَنَّهَا~جَآنٌّ~وَّلّٰى~مُدْبِرًا~وَّلَمْ~يُعَقِّبْ‌~ؕ~يٰمُوْسٰٓى~اَ~قْبِلْ~وَلَا~تَخَفْ‌~اِنَّكَ~مِنَ~الْاٰمِنِيْنَ‏
28:31. “உம் கைத்தடியைக் கீழே எறியும்” என்றும் (கட்டளையிடப்பட்டார். அவ்வாறு எறிந்ததும்) அது பாம்பைப் போன்று நெளிவதைக் கண்டு, அவர் திரும்பிப் பார்க்காமல் பின் வாங்கி ஓடினார்; (அப்பொழுது): “மூஸாவே! முன்னோக்கி வாரும்! இன்னும், அஞ்சாதீர்; நீர் அடைக்கலம் பெற்றவர்களில் உள்ளவர்.”
28:32   اُسْلُكْ~يَدَكَ~فِىْ~جَيْبِكَ~تَخْرُجْ~بَيْضَآءَ~مِنْ~غَيْرِ~سُوْٓءٍ~وَّاضْمُمْ~اِلَيْكَ~جَنَاحَكَ~مِنَ~الرَّهْبِ‌~فَذٰنِكَ~بُرْهَانٰنِ~مِنْ~رَّبِّكَ~اِلٰى~فِرْعَوْنَ~وَمَلَا۟ٮِٕهٖؕ~اِنَّهُمْ~كَانُوْا~قَوْمًا~فٰسِقِيْنَ‏‏‏
28:32. உம் கையை உம் சட்டைக்குள் புகுத்தும்; அது ஒளி மிக்கதாய், மாசற்ற வெண்மையாக வெளிவரும்; இன்னும், நீர் அச்சப்படுங்காலை உம்முடைய கைகளை உம் விலாவில் சேர்த்துக் கொள்ளுங்கள் - இவ்விரண்டும் ஃபிர்அவ்னுக்கும், அவனுடைய பிரதானிகளுக்கும் உரிய, உம் இறைவனால் அளிக்கப்பட்ட இரு அத்தாட்சிகளாகும்; நிச்சயமாக அவர்கள் பாவம் செய்யும் சமூகத்தாராகவே இருக்கின்றார்கள்” (என்றும் அவருக்கு கூறப்பட்டது).
28:33   قَالَ~رَبِّ~اِنِّىْ~قَتَلْتُ~مِنْهُمْ~نَفْسًا~فَاَخَافُ~اَنْ~يَّقْتُلُوْنِ‏
28:33. (அதற்கு அவர்): “என் இறைவா! நிச்சயமாக, நான் அவர்களில் ஒருவனைக் கொன்று விட்டேன்; ஆகையால் அவர்கள் என்னைக் கொலை செய்து விடுவார்கள் என்று பயப்படுகிறேன்” என்று கூறினார்.
28:34   وَاَخِىْ~هٰرُوْنُ~هُوَ~اَفْصَحُ~مِنِّىْ~لِسَانًا~فَاَرْسِلْهُ~مَعِىَ~رِدْاً~يُّصَدِّقُنِىْٓ‌~اِنِّىْۤ~اَخَافُ~اَنْ~يُّكَذِّبُوْنِ‏
28:34. இன்னும்: “என் சகோதரர் ஹாரூன் - அவர் என்னை விடப் பேச்சில் மிக்க தெளிவானவர்; ஆகவே என்னுடன் உதவியாய் நீ அவரை அனுப்பி வைப்பாயாக! என்னை அவர் மெய்ப்பிப்பார். நிச்சயமாக, அவர்கள் என்னைப் பொய்ப்பிப்பார்கள் என்று நான் பயப்படுகிறேன்” (என்றுங் கூறினார்).
28:35   قَالَ~سَنَشُدُّ~عَضُدَكَ~بِاَخِيْكَ~وَنَجْعَلُ~لَـكُمَا~سُلْطٰنًا~فَلَا~يَصِلُوْنَ~اِلَيْكُمَا‌‌~ۛ~‌ۚ~بِاٰيٰتِنَاۤ~‌~ۛ‌~ۚ~اَنْـتُمَا~وَمَنِ~اتَّبَعَكُمَا~الْغٰلِبُوْنَ‏
28:35. (அல்லாஹ்) கூறினான்: “நாம் உம் கையை உம் சகோதரரைக் கொண்டு வலுப்படுத்துவோம்; நாம் உங்கள் இருவருக்குமே வெற்றியளிப்போம்; ஆகவே, அவர்கள் உங்களிருவரையும் நெருங்கவும் முடியாது; நம்முடைய அத்தாட்சிகளைக் கொண்டு, நீங்களிருவரும், உங்களைப் பின்பற்றுவோரும் மிகைத்து விடுவீர்கள்.”
28:36   فَلَمَّا~جَآءَهُمْ~مُّوْسٰى~بِاٰيٰتِنَا~بَيِّنٰتٍ~قَالُوْا~مَا~هٰذَاۤ~اِلَّا~سِحْرٌ~مُّفْتَـرًى~وَمَا~سَمِعْنَا~بِهٰذَا~فِىْۤ~اٰبَآٮِٕنَا~الْاَوَّلِيْنَ‏
28:36. ஆகவே, மூஸா அவர்களிடம் நம்முடைய தெளிவான அத்தாட்சிகளுடன் வந்தபோது, அவர்கள்: “இது இட்டுக் கட்டப்பட்ட சூனியமே அன்றி வேறில்லை; இன்னும் நம்முடைய முன்னோர்களான நம் மூதாதையர்களிடத்திலும் இதைக் கேள்விப்பட்டதில்லை” என்று கூறினார்கள்.
28:37   وَقَالَ~مُوْسٰى~رَبِّىْۤ~اَعْلَمُ~بِمَنْ~جَآءَ~بِالْهُدٰى~مِنْ~عِنْدِهٖ~وَمَنْ~تَكُوْنُ~لَهٗ~عَاقِبَةُ~الدَّارِ‌ؕ~اِنَّهٗ~لَا~يُفْلِحُ~الظّٰلِمُوْنَ‏
28:37. (அப்போது மூஸா) கூறினார்: “அவனிடமிருந்து நேர்வழியுடன் வருபவர் யாரென்றும்; இறுதி(யாக சுவன) வீடு யாருக்காக உள்ளது என்பதையும் என் இறைவன் நன்கறிவான். நிச்சயமாக அக்கிரமம் செய்வோர் வெற்றி பெற மாட்டார்கள்.”
28:38   وَقَالَ~فِرْعَوْنُ~يٰۤـاَيُّهَا~الْمَلَاُ~مَا~عَلِمْتُ~لَـكُمْ~مِّنْ~اِلٰهٍ~غَيْرِىْ‌~ۚ~فَاَوْقِدْ~لِىْ~يٰهَامٰنُ~عَلَى~الطِّيْنِ~فَاجْعَلْ~لِّىْ~صَرْحًا~لَّعَلِّىْۤ~اَطَّلِعُ~اِلٰٓى~اِلٰهِ~مُوْسٰى~ۙ~وَاِنِّىْ~لَاَظُنُّهٗ~مِنَ~الْـكٰذِبِيْنَ‏
28:38. இன்னும் ஃபிர்அவ்ன் சொன்னான்: “பிரமுகர்களே! என்னைத்தவிர உங்களுக்கு வேறெரு நாயன் இருக்கின்றான் என்பதாக நான் அறியவில்லை. ஆதலின், ஹாமானே! களிமண் மீது எனக்காகத் தீயைமூட்டி (செங்கற்கள் செய்து) பிறகு எனக்காக ஓர் (உயரமான) மாளிகையைக் கட்டுவாயாக! (அதன் மேல் ஏறி) நான் மூஸாவின் இறைவனைப் பார்க்க வேண்டும் - மேலும் நிச்சயமாக நான் இவரை பொய்யர்களில் நின்றுமுள்ளவர்” என்றே கருதுகின்றேன்.
28:43   وَلَقَدْ~اٰتَيْنَا~مُوْسَى~الْكِتٰبَ~مِنْۢ~بَعْدِ~مَاۤ~اَهْلَكْنَا~الْقُرُوْنَ~الْاُوْلٰى~بَصَآٮِٕرَ~لِلنَّاسِ~وَهُدًى~وَّرَحْمَةً~لَّعَلَّهُمْ~يَتَذَكَّرُوْنَ‏
28:43. இன்னும், முந்தைய தலைமுறையார்களை நாம் அழித்தபின் திடனாக மூஸாவுக்கு(த் தவ்ராத்) வேதத்தைக் கொடுத்தோம் - மனிதர் (சிந்தித்து) உபதேசம் பெறும் பொருட்டு அவர்களுக்கு ஞானப்பிரகாசங்களாகவும், நேர்வழி காட்டியாகவும் அருட் கொடையாகவும் (அது இருந்தது).
28:44   وَمَا~كُنْتَ~بِجَانِبِ~الْغَرْبِىِّ~اِذْ~قَضَيْنَاۤ~اِلٰى~مُوْسَى~الْاَمْرَ~وَمَا~كُنْتَ~مِنَ~الشّٰهِدِيْنَۙ‏
28:44. மேலும், நாம் மூஸாவுக்குக் கட்டளைகளைக் கடமையாக்கிய சமயம் நீர் (தூர் மலைக்கு) மேற்குத் திசையில் இருக்கவில்லை; (அந்நிகழ்வைப்) பார்ப்பவர்களில் ஒருவராகவும் நீர் இருக்கவில்லை.
28:48   فَلَمَّا~جَآءَهُمُ~الْحَـقُّ~مِنْ~عِنْدِنَا~قَالُوْا~لَوْلَاۤ~اُوْتِىَ~مِثْلَ~مَاۤ~اُوْتِىَ~مُوْسٰى‌~ؕ~اَوَلَمْ~يَكْفُرُوْا~بِمَاۤ~اُوْتِىَ~مُوْسٰى~مِنْ~قَبْلُ~‌ۚ~قَالُوْا~سِحْرٰنِ~تَظَاهَرَا~وَقَالُوْۤا~اِنَّا~بِكُلٍّ~كٰفِرُوْنَ‏
28:48. எனினும் (இப்பொழுது) நம்மிடமிருந்து சத்திய(மார்க்க)ம் அவர்களிடம் வந்த போது, “மூஸாவுக்குக் கொடுக்கப்பட்டது போன்று இவருக்கு ஏன் கொடுக்கப்படவில்லை” என்று கேட்கிறார்கள்; இதற்கு முன்னர், மூஸாவுக்குக் கொடுக்கப்பட்டதையும் அவர்(களின் மூதாதையர்)கள் நிராகரிக்க வில்லையா? இன்னும் அவர்கள் கூறுகிறார்கள்: (திருக் குர்ஆனும், தவ்ராத்தும்) “ஒன்றையொன்று உறுதிப்படுத்தும் இரண்டு சூனிய(மந்திர)ங்களே!” என்று; இன்னும் அவர்கள் கூறுகிறார்கள்: “நிச்சயமாக நாங்கள் (இவை) அனைத்தையும் நிராகரிக்கிறோம்” என்று.
28:76   اِنَّ~قَارُوْنَ~كَانَ~مِنْ~قَوْمِ~مُوْسٰى~فَبَغٰى~عَلَيْهِمْ‌~وَاٰتَيْنٰهُ~مِنَ~الْكُنُوْزِ~مَاۤ~اِنَّ~مَفَاتِحَهٗ~لَـتَـنُوْٓاُ~بِالْعُصْبَةِ~اُولِى~الْقُوَّةِ~اِذْ~قَالَ~لَهٗ~قَوْمُهٗ~لَا~تَفْرَحْ‌~اِنَّ~اللّٰهَ~لَا~يُحِبُّ~الْفَرِحِيْنَ‏
28:76. நிச்சயமாக, காரூன் மூஸாவின் சமூகத்தைச் சேர்ந்தவனாக இருந்தான்; எனினும் அவர்கள் மீது அவன் அட்டூழியம் செய்தான்; அவனுக்கு நாம் ஏராளமான பொக்கிஷங்களைக் கொடுத்திருந்தோம் - நிச்சயமாக அவற்றின் சாவிகள் பலமுள்ள ஒரு கூட்டத்தாருக்கும் பளுவாக இருந்தன; அப்பொழுது அவனுடைய கூட்டத்தார் அவனிடம்: “நீ (இதனால் பெருமைகொண்டு) ஆணவம் கொள்ளாதே! அல்லாஹ், நிச்சயமாக (அவ்வாறு) ஆணவம் கொள்பவர்களை நேசிக்கமாட்டான்” என்று கூறினார்கள்.
29:39   وَقَارُوْنَ~وَفِرْعَوْنَ~وَهَامٰنَ‌~وَلَقَدْ~جَآءَهُمْ~مُّوْسٰى~بِالْبَيِّنٰتِ~فَاسْتَكْبَرُوْا~فِى~الْاَرْضِ~وَمَا~كَانُوْا~سٰبِقِيْنَ~‌~ۖ~‌~ۚ‏
29:39. இன்னும் ஃகாரூனையும், ஃபிர்அவ்னையும், ஹாமானையும் (அழித்தோம்); திடனாக, அவர்களிடம் மூஸா தெளிவான அத்தாட்சிகளுடன் வந்தார்; எனினும், (அவற்றை நிராகரித்து) அவர்கள் பூமியில் பெருமையடித்து நின்றார்கள். ஆனால் அவர்கள் (அழிவிலிருந்து) தப்பித்தார்களில்லை.
32:23   وَلَقَدْ~اٰتَيْنَا~مُوْسَى~الْكِتٰبَ~فَلَا~تَكُنْ~فِىْ~مِرْيَةٍ~مِّنْ~لِّقَآٮِٕهٖ‌~وَجَعَلْنٰهُ~هُدًى~لِّبَنِىْۤ~اِسْرَآءِيْلَۚ‏
32:23. நிச்சயமாக நாம் மூஸாவுக்கு (அவ்) வேதத்தைக் கொடுத்தோம். எனவே, அவர் அதைப் பெற்றதைப்பற்றி சந்தேகப்படாதீர்; நாம் இதனை இஸ்ராயீலின் சந்ததிக்கு வழிகாட்டியாகவும் ஆக்கினோம்.
33:7   وَاِذْ~اَخَذْنَا~مِنَ~النَّبِيّٖنَ~مِيْثَاقَهُمْ~وَمِنْكَ~وَمِنْ~نُّوْحٍ~وَّاِبْرٰهِيْمَ~وَمُوْسٰى~وَعِيْسَى~ابْنِ~مَرْيَمَ~وَاَخَذْنَا~مِنْهُمْ~مِّيْثاقًا~غَلِيْظًا~ۙ‏
33:7. (நபியே! நம் கட்டளைகளை எடுத்துக் கூறுமாறு) நபிமார்(கள் அனைவர்)களிடமும், (சிறப்பாக) உம்மிடமும்; நூஹு, இப்ராஹீம், மூஸா, மர்யமுடைய குமாரர் ஈஸா ஆகியோரிடமும் வாக்குறுதி வாங்கிய போது, மிக்க உறுதியான வாக்குறுதியையே அவர்களிடம் நாம் வாங்கினோம்.
33:69   يٰۤـاَيُّهَا~الَّذِيْنَ~اٰمَنُوْا~لَا~تَكُوْنُوْا~كَالَّذِيْنَ~اٰذَوْا~مُوْسٰى~فَبَـرَّاَهُ~اللّٰهُ~مِمَّا~قَالُوْا~ؕ~وَكَانَ~عِنْدَ~اللّٰهِ~وَجِيْهًا~ؕ‏
33:69. ஈமான் கொண்டவர்களே! மூஸாவை(ப் பற்றி அவதூறு கூறி) நோவினை செய்தவர்களைப் போன்று நீங்கள் ஆகிவிடாதீர்கள்; ஆனால் அவர்கள் கூறியதை விட்டு அல்லாஹ் அவரைப் பரிசுத்தமானவராக்கி விட்டான்; மேலும் அவர் அல்லாஹ்விடத்தில் கண்ணிய மிக்கவராகவே இருந்தார்.
37:114   وَلَقَدْ~مَنَنَّا~عَلٰى~مُوْسٰى~وَهٰرُوْنَ‌ۚ‏
37:114. மேலும், மூஸா, ஹாரூன் ஆகியவர்கள் மீதும் நாம் நிச்சயமாக அருள் புரிந்தோம்.
37:115   وَنَجَّيْنٰهُمَا~وَقَوْمَهُمَا~مِنَ~الْكَرْبِ~الْعَظِيْمِ‌ۚ‏
37:115. அவ்விருவரையும், அவ்விருவருடைய சமூகத்தாரையும் மிகப்பெரும் துன்பத்திலிருந்து இரட்சித்தோம்.
37:116   وَنَصَرْنٰهُمْ~فَكَانُوْا~هُمُ~الْغٰلِبِيْنَ‌ۚ‏
37:116. மேலும், நாம் அவர்களுக்கு உதவி செய்தோம்; எனவே அவர்கள் தாம் வெற்றி பெற்றோரானார்கள்.
37:117   وَاٰتَيْنٰهُمَا~الْكِتٰبَ~الْمُسْتَبِيْنَ‌ۚ‏
37:117. அவ்விருவருக்கும் நாம் துலக்கமான வேதத்தைக் கொடுத்தோம்.
37:118   وَهَدَيْنٰهُمَا~الصِّرَاطَ~الْمُسْتَقِيْمَ‌ۚ‏
37:118. இன்னும், நாம் அவ்விருவருக்கும் நேர்வழியைக் காண்பித்தோம்.
37:119   وَتَرَكْنَا~عَلَيْهِمَا~فِى~الْاٰخِرِيْنَۙ‏
37:119. இன்னும் அவ்விருவருக்குமாகப் பிற்காலத்தவருக்கு (ஒரு ஞாபகார்த்தத்தை) விட்டு வைத்தோம்;
37:120   سَلٰمٌ~عَلٰى~مُوْسٰى~وَهٰرُوْنَ‏
37:120. “ஸலாமுன் அலா மூஸா வஹாரூன்” மூஸாவுக்கும், ஹாரூனுக்கும் ஸலாம் உண்டாவதாக.
40:23   وَلَقَدْ~اَرْسَلْنَا~مُوْسٰى~بِاٰيٰتِنَا~وَسُلْطٰنٍ~مُّبِيْنٍۙ‏
40:23. மெய்யாகவே நாம் மூஸாவுக்கு நம்முடைய அத்தாட்சிகளையும், தெளிவான சான்றையும் கொடுத்தனுப்பினோம்-
40:24   اِلٰى~فِرْعَوْنَ~وَ~هَامٰنَ~وَقَارُوْنَ~فَقَالُوْا~سٰحِرٌ~كَذَّابٌ‏
40:24. ஃபிர்அவ்ன், ஹாமான், காரூன் ஆகியவர்களிடம்; ஆனால் அவர்களோ: “(இவர்) பொய்யுரைப்பவர், சூனியக்காரர்” என்று கூறினர்.
40:25   فَلَمَّا~جَآءَهُمْ~بِالْحَقِّ~مِنْ~عِنْدِنَا~قَالُوْا~اقْتُلُوْۤا~اَبْنَآءَ~الَّذِيْنَ~اٰمَنُوْا~مَعَهٗ~وَاسْتَحْيُوْا~نِسَآءَهُمْؕ~وَمَا~كَيْدُ~الْكٰفِرِيْنَ~اِلَّا~فِىْ~ضَلٰلٍ‏
40:25. ஆகவே, அவர் நம்மிடமிருந்து சத்தியத்தை அவர்களிடம் கொண்டு வந்த போது, அவர்கள்: “இவருடன் ஈமான் கொண்டிருப்போரின் ஆண் குழந்தைகளை கொன்று, அவர்களின் பெண் குழந்தைகளை உயிருடன் விட்டு விடுங்கள்” என்று கூறினார்கள்; மேலும் காஃபிர்களின் சதி வழிகேட்டிலன்றி வேறில்லை.
40:26   وَقَالَ~فِرْعَوْنُ~ذَرُوْنِىْۤ~اَقْتُلْ~مُوْسٰى~وَلْيَدْعُ~رَبَّهٗ‌ۚ~اِنِّىْۤ~اَخَافُ~اَنْ~يُّبَدِّلَ~دِيْنَكُمْ~اَوْ~اَنْ~يُّظْهِرَ~فِى~الْاَرْضِ~الْفَسَادَ‏
40:26. மேலும் ஃபிர்அவ்ன் கூறினான்: “மூஸாவை கொலை செய்ய என்னை விட்டு விடுங்கள்! இன்னும் இவர் தம்முடைய இறைவனை அழை(த்துப் பிரார்த்தி)க்கட்டும்; நிச்சயமாக இவர் உங்கள் மார்க்கத்தை மாற்றிவிடுவார்; அல்லது இப்பூமியில் குழப்பத்தை வெளியாக்குவார் என்று நான் அஞ்சுகிறேன்” என்று.
40:27   وَقَالَ~مُوْسٰٓى~اِنِّىْ~عُذْتُ~بِرَبِّىْ~وَرَبِّكُمْ~مِّنْ~كُلِّ~مُتَكَبِّرٍ~لَّا~يُؤْمِنُ~بِيَوْمِ~الْحِسَابِ‏
40:27. மூஸா கூறினார்: “கேள்வி கணக்குக் கேட்கப்படும் நாள் மீது நம்பிக்கை கொள்ளாத, பெருமையடிக்கும் எல்லோரையும் விட்டு, என்னுடைய இறைவனாகவும், உங்களுடைய இறைவனாகவும் இருப்பவனிடம் நிச்சயமாக நான் பாதுகாவல் தேடுகிறேன்.”  
40:37   اَسْبَابَ~السَّمٰوٰتِ~فَاَطَّلِعَ~اِلٰٓى~اِلٰهِ~مُوْسٰى~وَاِنِّىْ~لَاَظُنُّهٗ~كَاذِبًا~ؕ~وَكَذٰلِكَ~زُيِّنَ~لِفِرْعَوْنَ~سُوْٓءُ~عَمَلِهٖ~وَصُدَّ~عَنِ~السَّبِيْلِ~ؕ~وَمَا~كَيْدُ~فِرْعَوْنَ~اِلَّا~فِىْ~تَبَابٍ‏
40:37. “(ஆம்) வானங்களின் பாதைகளை அடைந்து மூஸாவுடைய ஆண்டவனை நான் காண வேண்டும்; எனினும் அவர் பொய் சொல்லுகிறார் என்றே நிச்சயமாக நான் எண்ணுகிறேன்;” என ஃபிர்அவ்ன் கூறினான். இவ்வாறே ஃபிர்அவ்னுக்கு அவனுடைய தீய செயல்கள் அழகாக்கப்பட்டன; இன்னும் (நேர்) வழியிலிருந்து அவன் தடுக்கப்பட்டான்; ஃபிர்அவ்னுடைய சதி அழிவில்லாமல் (வேறு எவ்விதமாகவும்) முடிய வில்லை.
40:53   وَلَقَدْ~اٰتَيْنَا~مُوْسَى~الْهُدٰى~وَاَوْرَثْنَا~بَنِىْۤ~اِسْرَآءِيْلَ~الْكِتٰبَۙ‏
40:53. நிச்சயமாக மூஸாவுக்கு நேர்வழி (காட்டும் வேதத்தை) நாம் அளித்தோம் - அன்றியும் இஸ்ராயீலின் சந்ததியினரை வேதத்திற்கு வாரிசாக்கினோம்.
41:45   وَلَقَدْ~اٰتَيْنَا~مُوْسَى~الْكِتٰبَ~فَاخْتُلِفَ~فِيْهِ‌ؕ~وَلَوْلَا~كَلِمَةٌ~سَبَقَتْ~مِنْ~رَّبِّكَ~لَـقُضِىَ~بَيْنَهُمْ‌ؕ~وَاِنَّهُمْ~لَفِىْ~شَكٍّ~مِّنْهُ~مُرِيْبٍ‏
41:45. நிச்சயமாக நாம் மூஸாவுக்கு வேதத்தைக் கொடுத்தோம்; ஆனால், அதில் மாறுபாடுகள் செய்யப்பட்டு விட்டன; அன்றியும் உமது இறைவனிடமிருந்து ஏற்கனவே வாக்கு ஏற்படாது போயிருந்தால், அவர்களுக்கிடையே தீர்ப்பு அளிக்கப்பட்டே இருக்கும் - நிச்சயமாக அவர்களும் ஆழ்ந்த சந்தேகத்திலேயே இருக்கின்றனர்.
42:13   شَرَعَ~لَـكُمْ~مِّنَ~الدِّيْنِ~مَا~وَصّٰى~بِهٖ~نُوْحًا~وَّالَّذِىْۤ~اَوْحَيْنَاۤ~اِلَيْكَ~وَمَا~وَصَّيْنَا~بِهٖۤ~اِبْرٰهِيْمَ~وَمُوْسٰى~وَعِيْسٰٓى~اَنْ~اَقِيْمُوا~الدِّيْنَ~وَ~لَا~تَتَفَرَّقُوْا~فِيْهِ‌ؕ~كَبُـرَ~عَلَى~الْمُشْرِكِيْنَ~مَا~تَدْعُوْهُمْ~اِلَيْهِ‌~ؕ~اَللّٰهُ~يَجْتَبِىْۤ~اِلَيْهِ~مَنْ~يَّشَآءُ~وَيَهْدِىْۤ~اِلَيْهِ~مَنْ~يُّنِيْبُ‏
42:13. நூஹுக்கு எதனை அவன் உபதேசித்தானோ, அதனையே உங்களுக்கும் அவன் மார்க்கமாக்கியிருக்கின்றான்; ஆகவே (நபியே) நாம் உமக்கு வஹீ மூலம் அறிவிப்பதும், இப்ராஹீமுக்கும், மூஸாவுக்கும் , ஈஸாவுக்கும் நாம் உபதேசித்ததும் என்னவென்றால்: “நீங்கள் (அனைவரும்) சன்மார்க்கத்தை நிலை நிறுத்துங்கள், நீங்கள் அதில் பிரிந்து விடாதீர்கள்” என்பதே - இணைவைப்போரை நீங்கள் எதன் பக்கம் அழைக்கின்றீர்களோ, அது அவர்களுக்குப் பெரும் சுமையாகத் தெரிகிறது - தான் நாடியவர்களை அல்லாஹ் தன் பால் தேர்ந்தெடுத்துக் கொள்கிறான் - (அவனை) முன்னோக்குபவரை அவன் தன்பால் நேர்வழி காட்டுகிறான்.
43:46   وَلَقَدْ~اَرْسَلْنَا~مُوْسٰى~بِاٰيٰتِنَاۤ~اِلٰى~فِرْعَوْنَ~وَمَلَا۫ٮِٕه~~فَقَالَ~اِنِّىْ~رَسُوْلُ~رَبِّ~الْعٰلَمِيْنَ‏
43:46. மூஸாவை நம்முடைய அத்தாட்சிகளுடன் ஃபிர்அவ்னிடமும், அவனுடைய சமுதாய தலைவர்களிடமும் திட்டமாக நாம் அனுப்பி வைத்தோம். அவர் (அவர்களை நோக்கி:) “நிச்சயமாக நாம் அகிலங்களின் இறைவனால் அனுப்பப்பட்ட தூதன் ஆவேன்” என்று கூறினார்.
46:12   وَمِنْ~قَبْلِهٖ~كِتٰبُ~مُوْسٰٓى~اِمَامًا~وَّرَحْمَةً ~‌~ؕ~وَهٰذَا~كِتٰبٌ~مُّصَدِّقٌ~لِّسَانًا~عَرَبِيًّا~لِّيُنْذِرَ~الَّذِيْنَ~ظَلَمُوْا~‌ۖ~~وَبُشْرٰى~لِلْمُحْسِنِيْنَ‌ۚ‏
46:12. இதற்கு முன்னர் மூஸாவின் வேதம் ஒரு இமாமாகவும் (நேர்வழி காட்டியாகவும்) ரஹ்மத்தாகவும் இருந்தது; (குர்ஆனாகிய) இவ்வேதம் (முந்தைய வேதங்களை) மெய்யாக்குகிற அரபி மொழியிலுள்ளதாகும்; இது அநியாயம் செய்வோரை அச்சமூட்டி எச்சரிப்பதற்காகவும், நன்மை செய்பவர்களுக்கு நன்மாராயமாகவும் இருக்கிறது.
46:30   قَالُوْا~يٰقَوْمَنَاۤ~اِنَّا~سَمِعْنَا~كِتٰبًا~اُنْزِلَ~مِنْۢ~بَعْدِ~مُوْسٰى~مُصَدِّقًا~لِّمَا~بَيْنَ~يَدَيْهِ~يَهْدِىْۤ~اِلَى~الْحَقِّ~وَاِلٰى~طَرِيْقٍ~مُّسْتَقِيْمٍ‏
46:30. (ஜின்கள்) கூறினார்கள்: “எங்களுடைய சமூகத்தார்களே! நிச்சயமாக நாங்கள் ஒரு வேதத்தைச் செவிமடுத்தோம், அது மூஸாவுக்குப் பின்னர் இறக்கப்பட்டிருக்கின்றது, அது தனக்கு முன்னுள்ள வேதங்களை உண்மை படுத்துகிறது. அது உண்மையின் பக்கமும், நேரான மார்க்கத்தின் பாலும் (யாவருக்கும்) “வழி” காட்டுகின்றது.
51:38   وَفِىْ~مُوْسٰۤی~اِذْ~اَرْسَلْنٰهُ~اِلٰى~فِرْعَوْنَ~بِسُلْطٰنٍ~مُّبِيْنٍ‏
51:38. மேலும், மூஸாவி(ன் வரலாற்றி)லும் ஓர் அத்தாட்சி இருக்கிறது; நாம் அவரைத் தெளிவான ஆதாரத்துடன் ஃபிர்அவ்னிடத்தில் அனுப்பிய போது:
53:36   اَمْ~لَمْ~يُنَبَّاْ~بِمَا~فِىْ~صُحُفِ~مُوْسٰىۙ‏
53:36. அல்லது, மூஸாவின் ஸுஹுஃபில் - வேதத்தில் இருப்பது அவனுக்கு அறிவிக்கப்படவில்லையா?
61:5   وَاِذْ~قَالَ~مُوْسٰى~لِقَوْمِهٖ~يٰقَوْمِ~لِمَ~تُؤْذُوْنَنِىْ~وَقَدْ~تَّعْلَمُوْنَ~اَنِّىْ~رَسُوْلُ~اللّٰهِ~اِلَيْكُمْؕ~فَلَمَّا~زَاغُوْۤا~اَزَاغَ~اللّٰهُ~قُلُوْبَهُمْ‌ؕ~وَاللّٰهُ~لَا~يَهْدِى~الْقَوْمَ~الْفٰسِقِيْنَ‏
61:5. மேலும், மூஸா தம் சமூகத்தாரிடம்: “என் சமூகத்தாரே! நிச்சயமாக நான், உங்களிடம் அனுப்பப்பட்ட அல்லாஹ்வின் தூதன் என்பதை நீங்கள் திடமாக அறிந்து கொண்டே, ஏன் என்னை துன்புறுத்துகிறீர்கள்?” என்று கூறிய வேளையை (நபியே! நீர் நினைவு கூர்வீராக); ஆகவே அவர்கள் (நேர்வழியிலிருந்து) சருகிய பொழுது, அல்லாஹ் அவர்களுடைய இருதயங்களை (நேர்வழியிலிருந்து) சருகச் செய்தான். அன்றியும் - ஃபாஸிக்குகளான - பாவம் செய்வோரான சமூகத்தாரை அல்லாஹ் நேர்வழியில் செலுத்தமாட்டான்.
79:15   هَلْ~اَتٰٮكَ~حَدِيْثُ~مُوْسٰى‌ۘ‏
79:15. (நபியே!) மூஸாவின் செய்தி உங்களுக்கு வந்ததா?
87:19   صُحُفِ~اِبْرٰهِيْمَ~وَمُوْسٰى‏
87:19. இப்ராஹீம், மூஸாவினுடைய ஆகமங்களிலும் (இவ்வாறே அறிவிப்பு) இருக்கிறது.