சுலைமான்
2:102   وَاتَّبَعُوْا~مَا~تَتْلُوا~الشَّيٰطِيْنُ~عَلٰى~مُلْكِ~سُلَيْمٰنَ‌‌ۚ~وَمَا~کَفَرَ~سُلَيْمٰنُ~وَلٰـكِنَّ~الشَّيٰـطِيْنَ~كَفَرُوْا~يُعَلِّمُوْنَ~النَّاسَ~السِّحْرَ~وَمَآ~اُنْزِلَ~عَلَى~الْمَلَـکَيْنِ~بِبَابِلَ~هَارُوْتَ~وَمَارُوْتَ‌ؕ~وَمَا~يُعَلِّمٰنِ~مِنْ~اَحَدٍ~حَتّٰى~يَقُوْلَاۤ~اِنَّمَا~نَحْنُ~فِتْنَةٌ~فَلَا~تَكْفُرْؕ‌~فَيَتَعَلَّمُوْنَ~مِنْهُمَا~مَا~يُفَرِّقُوْنَ~بِهٖ~بَيْنَ~الْمَرْءِ~وَ~زَوْجِهٖ‌ؕ~وَمَا~هُمْ~بِضَآرِّيْنَ~بِهٖ~مِنْ~اَحَدٍ~اِلَّا~بِاِذْنِ~اللّٰهِ‌ؕ~وَيَتَعَلَّمُوْنَ~مَا~يَضُرُّهُمْ~وَلَا~يَنْفَعُهُمْ‌ؕ~وَلَقَدْ~عَلِمُوْا~لَمَنِ~اشْتَرٰٮهُ~مَا~لَهٗ~فِى~الْاٰخِرَةِ~مِنْ~خَلَاقٍ‌ؕ~وَلَبِئْسَ~مَا~شَرَوْا~بِهٖۤ~اَنْفُسَهُمْ‌ؕ~لَوْ~کَانُوْا~يَعْلَمُوْنَ‏
2:102. அவர்கள் ஸுலைமானின் ஆட்சிக்கு எதிராக ஷைத்தான்கள் ஓதியவற்றையே பின்பற்றினார்கள்; ஆனால் ஸுலைமான் ஒருபோதும் நிராகரித்தவர் அல்லர்; ஷைத்தான்கள் தாம் நிராகரிப்பவர்கள்; அவர்கள்தாம் மனிதர்களுக்குச் சூனியத்தைக் கற்றுக்கொடுத்தார்கள்; இன்னும், பாபில் (பாபிலோன் என்னும் ஊரில்) ஹாரூத், மாரூத் என்ற இரண்டு மலக்குகளுக்கு இறக்கப்பட்டதையும் (தவறான வழியில் பிரயோகிக்கக் கற்றுக்கொடுத்தார்கள்). ஆனால் அவர்கள் (மலக்குகள்) இருவரும் “நிச்சயமாக நாங்கள் சோதனையாக இருக்கிறோம் (இதைக் கற்று) நீங்கள் நிராகரிக்கும் காஃபிர்கள் ஆகிவிடாதீர்கள்” என்று சொல்லி எச்சரிக்காத வரையில், எவருக்கும் இ(ந்த சூனியத்)தைக் கற்றுக் கொடுக்கவில்லை; அப்படியிருந்தும் கணவன் - மனைவியிடையே பிரிவை உண்டாக்கும் செயலை அவர்களிடமிருந்து கற்றுக்கொண்டார்கள். எனினும் அல்லாஹ்வின் கட்டளையின்றி அவர்கள் எவருக்கும் எத்தகைய தீங்கும் இதன் மூலம் இழைக்க முடியாது; தங்களுக்குத் தீங்கிழைப்பதையும், எந்த வித நன்மையும் தராததையுமே - கற்றுக் கொண்டார்கள். (சூனியத்தை) விலை கொடுத்து வாங்கிக் கொண்டவர்களுக்கு, மறுமையில் யாதொரு பாக்கியமும் இல்லை என்பதை அவர்கள் நன்கறிந்துள்ளார்கள். அவர்கள் தங்கள் ஆத்மாக்களை விற்றுப்பெற்றுக்கொண்டது கெட்டதாகும். இதை அவர்கள் அறிந்து கொள்ள வேண்டாமா?
4:163   اِنَّاۤ~اَوْحَيْنَاۤ~اِلَيْكَ~كَمَاۤ~اَوْحَيْنَاۤ~اِلٰى~نُوْحٍ~وَّالنَّبِيّٖنَ~مِنْۢ~بَعْدِهٖ‌~ۚ~وَاَوْحَيْنَاۤ~اِلٰٓى~اِبْرٰهِيْمَ~وَاِسْمٰعِيْلَ~وَاِسْحٰقَ~وَيَعْقُوْبَ~وَالْاَسْبَاطِ~وَعِيْسٰى~وَاَيُّوْبَ~وَيُوْنُسَ~وَهٰرُوْنَ~وَسُلَيْمٰنَ‌~ۚ~وَاٰتَيْنَا~دَاوٗدَ~زَبُوْرًا‌~ۚ‏
4:163. (நபியே!) நூஹுக்கும், அவருக்குப் பின் வந்த (இதர) நபிமார்களுக்கும் நாம் வஹீ அறிவித்தது போலவே, உமக்கும் நிச்சயமாக வஹீ அறிவித்தோம். மேலும், இப்ராஹீமுக்கும், இஸ்மாயீலுக்கும், இஸ்ஹாக்குக்கும், யஃகூபுக்கும் (அவர்களுடைய) சந்ததியினருக்கும், ஈஸாவுக்கும், அய்யூபுக்கும், யூனுஸுக்கும், ஹாரூனுக்கும், ஸுலைமானுக்கும் நாம் வஹீ அறிவித்தோம்; இன்னும் தாவூதுக்கு ஜபூர் (என்னும் வேதத்தைக்) கொடுத்தோம்.
6:84   وَوَهَبْنَا~لَهٗۤ~اِسْحٰقَ~وَيَعْقُوْبَ‌ؕ~كُلًّا~هَدَيْنَا~‌ۚ~وَنُوْحًا~هَدَيْنَا~مِنْ~قَبْلُ‌~وَمِنْ~ذُرِّيَّتِهٖ~دَاوٗدَ~وَسُلَيْمٰنَ~وَاَيُّوْبَ~وَيُوْسُفَ~وَمُوْسٰى~وَ~هٰرُوْنَ‌ؕ~وَكَذٰلِكَ~نَجْزِى~الْمُحْسِنِيْنَۙ‏
6:84. நாம் அவருக்கு இஸ்ஹாக்கையும், யஃகூபையும் (சந்ததியாகக்) கொடுத்தருளினோம், இவர்கள் அனைவரையும் நாம் நேர்வழியில் செலுத்தினோம்; இதற்கு முன்னர் நாம் நூஹையும் அவருடைய சந்ததியிலிருந்து தாவூது, ஸுலைமான், அய்யூப், யூஸுஃப், மூஸா, ஹாரூன் ஆகியோரையும் நேர்வழியில் செலுத்தினோம்; இப்படியே நாம் நன்மை புரிவோருக்கு நற்கூலி வழங்குகிறோம்.
21:78   وَدَاوٗدَ~وَسُلَيْمٰنَ~اِذْ~يَحْكُمٰنِ~فِى~الْحَـرْثِ~اِذْ~نَفَشَتْ~فِيْهِ~غَنَمُ~الْقَوْمِ‌ۚ~وَكُنَّا~لِحُكْمِهِمْ~شٰهِدِيْنَ~ۙ‏
21:78. இன்னும் தாவூதும், ஸுலைமானும் (பற்றி நினைவு கூர்வீராக!) வேளாண்மை நிலத்தில் அவர்களுடைய சமூகத்தாரின் ஆடுகள் இரவில் இறங்கி மேய்ந்த போது, அதைப் பற்றி அவ்விருவரும் தீர்ப்புச் செய்த போது, அவர்களுடைய தீர்ப்பை நாம் கவனித்துக் கொண்டிருந்தோம்.
21:79   فَفَهَّمْنٰهَا~سُلَيْمٰنَ‌‌ۚ~وَكُلًّا~اٰتَيْنَا~حُكْمًا~وَّعِلْمًا‌~وَّسَخَّرْنَا~مَعَ~دَاوٗدَ~الْجِبَالَ~يُسَبِّحْنَ~وَالطَّيْرَ‌~ؕ~وَكُنَّا~فٰعِلِيْنَ‏
21:79. அப்போது, நாம் ஸுலைமானுக்கு அதை (தீர்ப்பின் நியாயத்தை) விளங்க வைத்தோம்; மேலும், அவ்விருவருக்கும் ஞானத்தையும் (நற்)கல்வியையும் கொடுத்தோம்; இன்னும் நாம் தாவூதுக்கு மலைகளையும் பறவைகளையும் வசப்படுத்திக் கொடுத்தோம்; அவை (தாவூதுடன்) தஸ்பீஹு செய்து கொண்டிருந்தன - இவற்றை யெல்லாம் நாமே செய்தோம்.
21:81   وَلِسُلَيْمٰنَ~الرِّيْحَ~عَاصِفَةً~تَجْرِىْ~بِاَمْرِهٖۤ~اِلَى~الْاَرْضِ~الَّتِىْ~بٰرَكْنَا~فِيْهَا‌ؕ~وَكُنَّا~بِكُلِّ~شَىْءٍ~عٰلِمِيْنَ‏
21:81. இன்னும் ஸுலைமானுக்குக் கடுமையாக வீசும் காற்றையும் (நாம் வசப்படுத்திக் கொடுத்தோம்) அது, அவருடைய ஏவலின் படி, நாம் எந்த பூமியை பாக்கியமுடையதாக்கினோமோ (அந்த பூமிக்கும் அவரை எடுத்துச்) சென்றது; இவ்வாறு, ஒவ்வொரு பொருளையும் பற்றி நாம் அறிந்தோராகவே இருக்கின்றோம்.
27:15   وَلَـقَدْ~اٰتَيْنَا~دَاوٗدَ~وَ~سُلَيْمٰنَ~عِلْمًا‌~ۚ~وَقَالَا~الْحَمْدُ~لِلّٰهِ~الَّذِىْ~فَضَّلَنَا~عَلٰى~كَثِيْرٍ~مِّنْ~عِبَادِهِ~الْمُؤْمِنِيْنَ‏
27:15. தாவூதுக்கும், ஸுலைமானுக்கும் நிச்சயமாக நாம் கல்வி ஞானத்தைக் கொடுத்தோம்; அதற்கு அவ்விருவரும்: “புகழ் அனைத்தும் அல்லாஹ்வுக்கே உரியது; அவன் தான், முஃமின்களான தன் நல்லடியார்களில் அநேகரைவிட நம்மை மேன்மையாக்கினான்” என்று கூறினார்கள்.
27:16   وَوَرِثَ~سُلَيْمٰنُ~دَاوٗدَ‌~وَقَالَ~يٰۤاَيُّهَا~النَّاسُ~عُلِّمْنَا~مَنْطِقَ~الطَّيْرِ~وَاُوْتِيْنَا~مِنْ~كُلِّ~شَىْءٍؕ‌~اِنَّ~هٰذَا~لَهُوَ~الْفَضْلُ~الْمُبِيْنُ‏
27:16. பின்னர், ஸுலைமான் தாவூதின் வாரிசானார்; அவர் கூறினார்: “மனிதர்களே! பறவைகளின் மொழி எங்களுக்குக் கற்றுக் கொடுக்கப்பட்டிருக்கிறது; மேலும், நாங்கள் எல்லா விதப் பொருள்களிலிருந்தும் (ஏராளமாக) அளிக்கப்பட்டுள்ளோம்; நிச்சயமாக இது தெளிவான அருள் கொடையாகும்.
27:17   وَحُشِرَ~لِسُلَيْمٰنَ~جُنُوْدُهٗ~مِنَ~الْجِنِّ~وَالْاِنْسِ~وَالطَّيْرِ~فَهُمْ~يُوْزَعُوْنَ‏
27:17. மேலும் ஸுலைமானுக்கு ஜின்கள் மனிதர்கள் பறவைகள் ஆகியவற்றிலிருந்து அவரது படைகள் திரட்டப்பட்டு, அவை (தனித் தனியாகப்) பிரிக்கப்பட்டுள்ளன.
27:18   حَتّٰٓى~اِذَاۤ~اَتَوْا~عَلٰى~وَادِ~النَّمْلِۙ~قَالَتْ~نَمْلَةٌ~يّٰۤاَيُّهَا~النَّمْلُ~ادْخُلُوْا~مَسٰكِنَكُمْ‌ۚ~لَا~يَحْطِمَنَّكُمْ~سُلَيْمٰنُ~وَجُنُوْدُهٗۙ~وَهُمْ~لَا~يَشْعُرُوْنَ‏
27:18. இறுதியாக, எறும்புகள் நிறைந்த இடத்திற்கு அவர்கள் வந்த போது ஓர் எறும்பு (மற்ற எறும்புகளை நோக்கி:) “எறும்புகளே! நீங்கள் உங்கள் புற்றுகளுக்குள் நுழைந்து கொள்ளுங்கள்; ஸுலைமானும் அவருடைய சேனைகளும், அவர்கள் அறியாதிருக்கும் நிலையில் உங்களை நசுக்கி விடாதிருக்கும் பொருட்டு (அவ்வாறு செய்யுங்கள்)“ என்று கூறிற்று.
27:30   اِنَّهٗ~مِنْ~سُلَيْمٰنَ~وَاِنَّهٗ~بِسْمِ~اللّٰهِ~الرَّحْمٰنِ~الرَّحِيْمِۙ‏
27:30. நிச்சயமாக இது ஸுலைமானிடமிருந்து வந்துள்ளது; இன்னும் நிச்சயமாக இது: “பிஸ்மில்லாஹிர் ரஹ்மானிர் ரஹீம்” என்று (துவங்கி) இருக்கிறது.
27:36   فَلَمَّا~جَآءَ~سُلَيْمٰنَ~قَالَ~اَتُمِدُّوْنَنِ~بِمَالٍ~فَمَاۤ~اٰتٰٮنَِۧ~اللّٰهُ~خَيْرٌ~مِّمَّاۤ~اٰتٰٮكُمْ‌ۚ~بَلْ~اَنْـتُمْ~بِهَدِيَّتِكُمْ~تَفْرَحُوْنَ‏
27:36. அவ்வாறே (தூதர்கள்) ஸுலைமானிடம் வந்தபோது; அவர் சொன்னார்: “நீங்கள் எனக்குப் பொருளைக் கொண்டு உதவி செய்(ய நினைக்)கிறீர்களா? அல்லாஹ் எனக்குக் கொடுத்திருப்பது, உங்களுக்கு அவன் கொடுத்திருப்பதை விட மேலானதாகும்; எனினும், உங்கள் அன்பளிப்பைக் கொண்டு நீங்கள் தான் மகிழ்ச்சி அடைகிறீர்கள்!
27:44   قِيْلَ~لَهَا~ادْخُلِى~الصَّرْحَ‌~ۚ~فَلَمَّا~رَاَتْهُ~حَسِبَـتْهُ~لُـجَّةً~وَّكَشَفَتْ~عَنْ~سَاقَيْهَا~‌ؕ~قَالَ~اِنَّهٗ~صَرْحٌ~مُّمَرَّدٌ~مِّنْ~قَوَارِيْرَ ۙ‌قَالَتْ~رَبِّ~اِنِّىْ~ظَلَمْتُ~نَـفْسِىْ~وَ~اَسْلَمْتُ~مَعَ~سُلَيْمٰنَ~لِلّٰهِ~رَبِّ~الْعٰلَمِيْنَ‏
27:44. அவளிடம்: “இந்த மாளிகையில் பிரவேசிப்பீராக!” என்று சொல்லப்பட்டது; அப்போது அவள் (அம் மாளிகையின் தரையைப் பார்த்து) அதைத் தண்ணீர்த் தடாகம் என்று எண்ணிவிட்டாள்; எனவே (தன் ஆடை நனைந்து போகாமலிருக்க அதைத்) தன் இரு கெண்டைக் கால்களுக்கும் மேல் உயர்த்தினாள்; (இதைக் கண்ணுற்ற ஸுலைமான்), “அது நிச்சயமாகப் பளிங்குகளால் பளபளப்பாகக் கட்டப்பட்ட மாளிகைதான்!” என்று கூறினார். (அதற்கு அவள்) “இறைவனே! நிச்சயமாக, எனக்கு நானே அநியாயம் செய்து கொண்டேன்; அகிலங்களுக்கெல்லாம் இறைவனான அல்லாஹ்வுக்கு, ஸுலைமானுடன் நானும் முற்றிலும் வழிபட்டு) முஸ்லிமாகிறேன்” எனக் கூறினாள்.  
34:12   وَلِسُلَيْمٰنَ~الرِّيْحَ~غُدُوُّهَا~شَهْرٌ~وَّرَوَاحُهَا~شَهْرٌۚ~وَ~اَسَلْنَا~لَهٗ~عَيْنَ~الْقِطْرِؕ~وَمِنَ~الْجِنِّ~مَنْ~يَّعْمَلُ~بَيْنَ~يَدَيْهِ~بِاِذْنِ~رَبِّهِؕ~وَمَنْ~يَّزِغْ~مِنْهُمْ~عَنْ~اَمْرِنَا~نُذِقْهُ~مِنْ~عَذَابِ~السَّعِيْرِ‏
34:12. (அவருக்குப் பின்னர்) ஸுலைமானுக்குக் காற்றை (வசப்படுத்திக் கொடுத்தோம்), அதனுடைய காலைப் பயணம் ஒரு மாத தூரமாகவும் மாலைப் பயணம் ஒரு மாத தூரமாகவும் இருந்தது; மேலும் நாம் அவருக்காக செம்பை ஊற்றுப் போல் உருகியோடச் செய்தோம்; தம் இறைவனுடைய அனுமதிப்படி அவருக்கு முன் உழைப்பவற்றில் ஜின்களிலிருந்தும் (வசப்படுத்திக் கொடுத்தோம்.) அவர்களில் எவர் (அவருக்கு ஊழியம்செய்வதில்) நம்முடைய கட்டளையைப் புறக்கணிக்கின்றாரோ, அவரைக் கொழுந்து விட்டெரியும் (நரக) வேதனையைச் சுவைக்கும் படி நாம் செய்வோம் (என்று எச்சரித்தோம்).
38:30   وَوَهَبْنَا~لِدَاوٗدَ~سُلَيْمٰنَ‌~ؕ~نِعْمَ~الْعَبْدُ‌~ؕ~اِنَّـهٗۤ~اَوَّابٌ~ؕ ‏
38:30. இன்னும் தாவூதுக்கு(ப் புதல்வராக) ஸுலைமானை வழங்கினோம்; சிறப்பான (நம்) நல்லடியார், நிச்சயமாக அவர் (எதிலும் நம்மையே) நோக்குபவர்.
38:34   وَلَقَدْ~فَتَنَّا~سُلَيْمٰنَ~وَاَلْقَيْنَا~عَلٰى~كُرْسِيِّهٖ~جَسَدًا~ثُمَّ~اَنَابَ‏
38:34. இன்னும் நாம் ஸுலைமானைத் திட்டமாகச் சோதித்தோம்; அவருடைய அரியணையில் ஒரு முண்டத்தை எறிந்தோம் - ஆகவே அவர் (நம்மளவில்) திரும்பினார்.