குர்ஆன் கூறும் பிரார்த்தனைகள்
2:126   وَاِذْ~قَالَ~اِبْرٰهٖمُ~رَبِّ~اجْعَلْ~هٰذَا~بَلَدًا~اٰمِنًا~وَّارْزُقْ~اَهْلَهٗ~مِنَ~الثَّمَرٰتِ~مَنْ~اٰمَنَ~مِنْهُمْ~بِاللّٰهِ~وَالْيَوْمِ~الْاٰخِرِ‌ؕ~قَالَ~وَمَنْ~كَفَرَ~فَاُمَتِّعُهٗ~قَلِيْلًا~ثُمَّ~اَضْطَرُّهٗۤ~اِلٰى~عَذَابِ~النَّارِ‌ؕ~وَبِئْسَ~الْمَصِيْرُ‏‏
2:126. (இன்னும் நினைவு கூறுங்கள்:) இப்ராஹீம்: “இறைவா! இந்தப் பட்டணத்தைப் பாதுகாப்பான இடமாக ஆக்கி வைப்பாயாக! இதில் வசிப்போரில் யார் அல்லாஹ்வையும் இறுதி நாளையும் நம்புகிறார்களோ அவர்களுக்குப் பல வகைக் கனிவர்க்கங்களையும் கொண்டு உணவளிப்பாயாக” என்று கூறினார்; அதற்கு இறைவன் கூறினான்: “(ஆம்;) யார் நம்பிக்கை கொள்ளவில்லையோ அவனுக்கும் சிறிது காலம் சுகானுபவத்தை அளிப்பேன்; பின்னர் அவனை நரக நெருப்பின் வேதனையில் நிர்பந்திப்பேன் - அவன் சேரும் இடம் மிகவும் கெட்டதே.”
2:127   وَاِذْ~يَرْفَعُ~اِبْرٰهٖمُ~الْقَوَاعِدَ~مِنَ~الْبَيْتِ~وَاِسْمٰعِيْلُؕ~رَبَّنَا~تَقَبَّلْ~مِنَّا~‌ؕ~اِنَّكَ~اَنْتَ~السَّمِيْعُ~الْعَلِيْمُ‏
2:127. இப்ராஹீமும், இஸ்மாயீலும் இவ்வீட்டின் அடித்தளத்தை உயர்த்திய போது, “எங்கள் இறைவனே! எங்களிடமிருந்து (இப்பணியை) ஏற்றுக் கொள்வாயாக; நிச்சயமாக நீயே (யாவற்றையும்) கேட்பவனாகவும் அறிபவனாகவும் இருக்கின்றாய்” (என்று கூறினார்)
2:128   رَبَّنَا~وَاجْعَلْنَا~مُسْلِمَيْنِ~لَـكَ~وَ~مِنْ~ذُرِّيَّتِنَآ~اُمَّةً~مُّسْلِمَةً~لَّكَ~وَاَرِنَا~مَنَاسِكَنَا~وَتُبْ~عَلَيْنَا ۚ~اِنَّكَ~اَنْتَ~التَّوَّابُ~الرَّحِيْمُ‏
2:128. “எங்கள் இறைவனே! எங்கள் இருவரையும் உன்னை முற்றிலும் வழிபடும் முஸ்லிம்களாக்குவாயாக; எங்கள் சந்ததியினரிடமிருந்தும் உன்னை முற்றிலும் வழிபடும் ஒரு கூட்டத்தினரை (முஸ்லிம் சமுதாயத்தை) ஆக்கி வைப்பாயாக; நாங்கள் உன்னை வழிபடும் வழிகளையும் அறிவித்தருள்வாயாக; எங்களை(க் கருணையுடன் நோக்கி எங்கள் பிழைகளை) மன்னிப்பாயாக; நிச்சயமாக நீயே மிக்க மன்னிப்போனும், அளவிலா அன்புடையோனாகவும் இருக்கின்றாய்.”
2:129   رَبَّنَا~وَابْعَثْ~فِيْهِمْ~رَسُوْلًا~مِّنْهُمْ~يَتْلُوْا~عَلَيْهِمْ~اٰيٰتِكَ~وَيُعَلِّمُهُمُ~الْكِتٰبَ~وَالْحِكْمَةَ~وَ~يُزَكِّيْهِمْ‌ؕ~اِنَّكَ~اَنْتَ~الْعَزِيْزُ~الْحَكِيْمُ‏
2:129. “எங்கள் இறைவனே! அவர்களிடையே உன்னுடைய வசனங்களை ஓதிக் காண்பித்து; அவர்களுக்கு வேதத்தையும், ஞானத்தையும் கற்றுக் கொடுத்து; அவர்களைத் தூய்மைப்படுத்தக் கூடிய ஒரு தூதரை அவர்களிலிருந்தே எழுந்திடச் செய்வாயாக - நிச்சயமாக நீயே வல்லமை மிக்கோனுமாகவும், பெரும் ஞானமுடையோனாகவும் இருக்கின்றாய்.”
2:200    فَاِذَا~قَضَيْتُمْ~مَّنَاسِكَکُمْ~فَاذْکُرُوا~اللّٰهَ~كَذِكْرِكُمْ~اٰبَآءَکُمْ~اَوْ~اَشَدَّ~ذِکْرًا ؕ~فَمِنَ~النَّاسِ~مَنْ~يَّقُوْلُ~رَبَّنَآ~اٰتِنَا~فِى~الدُّنْيَا~وَمَا~لَهٗ~فِى~الْاٰخِرَةِ~مِنْ~خَلَاقٍ‏
2:200. ஆகவே, உங்களுடைய ஹஜ்ஜுகிரியைகளை முடித்ததும், நீங்கள்(இதற்கு முன்னர்) உங்கள் தந்தையரை நினைவு கூர்ந்து சிறப்பித்ததைப்போல்-இன்னும் அழுத்தமாக, அதிகமாக அல்லாஹ்வை நினைவு கூர்ந்து திக்ரு செய்யுங்கள்; மனிதர்களில் சிலர், “எங்கள் இறைவனே! இவ்வுலகிலேயே (எல்லாவற்றையும்) எங்களுக்குத் தந்துவிடு” என்று கூறுகிறார்கள்; இத்தகையோருக்கு மறுமையில் யாதொரு நற்பாக்கியமும் இல்லை.
2:201   وَمِنْهُمْ~مَّنْ~يَّقُوْلُ~رَبَّنَآ~اٰتِنَا~فِى~الدُّنْيَا~حَسَنَةً~وَّفِى~الْاٰخِرَةِ~حَسَنَةً~وَّ~قِنَا~عَذَابَ~النَّارِ‏
2:201. இன்னும் அவர்களில் சிலர், “ரப்பனா!(எங்கள் இறைவனே!) எங்களுக்கு இவ்வுலகில் நற்பாக்கியங்களைத் தந்தருள்வாயாக; மறுமையிலும் நற்பாக்கியங்களைத் தந்தருள்வாயாக; இன்னும் எங்களை(நரக) நெருப்பின் வேதனையிலிருந்தும் காத்தருள்வாயாக!” எனக் கேட்போரும் அவர்களில் உண்டு.
2:250   وَلَمَّا~بَرَزُوْا~لِجَـالُوْتَ~وَجُنُوْدِهٖ~قَالُوْا~رَبَّنَآ~اَفْرِغْ~عَلَيْنَا~صَبْرًا~وَّثَبِّتْ~اَقْدَامَنَا~وَانْصُرْنَا~عَلَى~الْقَوْمِ~الْکٰفِرِيْنَؕ‏
2:250. மேலும், ஜாலூத்தையும், அவன் படைகளையும் (களத்தில் சந்திக்க) அவர்கள் முன்னேறிச் சென்ற போது, “எங்கள் இறைவா! எங்களுக்குப் பொறுமையைத் தந்தருள்வாயாக! எங்கள் பாதங்களை உறுதியாக்குவாயாக! காஃபிரான இம்மக்கள் மீது (நாங்கள் வெற்றியடைய) உதவி செய்வாயாக!” எனக் கூறி(ப் பிரார்த்தனை செய்த)னர்.
2:285   اٰمَنَ~الرَّسُوْلُ~بِمَاۤ~اُنْزِلَ~اِلَيْهِ~مِنْ~رَّبِّهٖ~وَ~الْمُؤْمِنُوْنَ‌ؕ~كُلٌّ~اٰمَنَ~بِاللّٰهِ~وَمَلٰٓٮِٕكَتِهٖ~وَكُتُبِهٖ~وَرُسُلِهٖ~لَا~نُفَرِّقُ~بَيْنَ~اَحَدٍ~مِّنْ~رُّسُلِهٖ‌~وَقَالُوْا~سَمِعْنَا~وَاَطَعْنَا‌~غُفْرَانَكَ~رَبَّنَا~وَاِلَيْكَ~الْمَصِيْرُ‏
2:285. (இறை) தூதர், தம் இறைவனிடமிருந்து தமக்கு அருளப்பெற்றதை நம்புகிறார்; (அவ்வாறே) முஃமின்களும் (நம்புகின்றனர்; இவர்கள்) யாவரும் அல்லாஹ்வையும், அவனுடைய மலக்குகளையும், அவனுடைய வேதங்களையும், அவனுடைய தூதர்களையும் நம்புகிறார்கள்: “நாம் இறை தூதர்களில் எவர் ஒருவரையும் பிரித்து வேற்றுமை பாராட்டுவதில்லை; (என்றும்) இன்னும் நாங்கள் செவிமடுத்தோம்; (உன் கட்டளைகளுக்கு) நாங்கள் வழிப்பட்டோம்; எங்கள் இறைவனே! உன்னிடமே மன்னிப்புக் கோருகிறோம்; (நாங்கள்) மீளுவதும் உன்னிடமேதான்” என்று கூறுகிறார்கள்.
2:286   لَا~يُكَلِّفُ~اللّٰهُ~نَفْسًا~اِلَّا~وُسْعَهَا ‌ؕ~لَهَا~مَا~كَسَبَتْ~وَعَلَيْهَا~مَا~اكْتَسَبَتْ‌ؕ~رَبَّنَا~لَا~تُؤَاخِذْنَاۤ~اِنْ~نَّسِيْنَاۤ~اَوْ~اَخْطَاْنَا ‌ۚ~رَبَّنَا~وَلَا~تَحْمِلْ~عَلَيْنَاۤ~اِصْرًا~كَمَا~حَمَلْتَهٗ~عَلَى~الَّذِيْنَ~مِنْ~قَبْلِنَا ‌‌ۚرَبَّنَا~وَلَا~تُحَمِّلْنَا~مَا~لَا~طَاقَةَ~لَنَا~بِهٖ‌~ۚ~وَاعْفُ~عَنَّا~وَاغْفِرْ~لَنَا~وَارْحَمْنَا~اَنْتَ~مَوْلٰٮنَا~فَانْصُرْنَا~عَلَى~الْقَوْمِ~الْكٰفِرِيْنَ‏
2:286. அல்லாஹ் எந்த ஓர் ஆத்மாவுக்கும் அது தாங்கிக் கொள்ள முடியாத அளவு கஷ்டத்தை கொடுப்பதில்லை; அது சம்பாதித்ததின் நன்மை அதற்கே; அது சம்பாதித்த தீமையும் அதற்கே! (முஃமின்களே! பிரார்த்தனை செய்யுங்கள்:) “எங்கள் இறைவா! நாங்கள் மறந்து போயிருப்பினும், அல்லது நாங்கள் தவறு செய்திருப்பினும் எங்களைக் குற்றம் பிடிக்காதிருப்பாயாக! எங்கள் இறைவா! எங்களுக்கு முன் சென்றோர் மீது சுமத்திய சுமையை போன்று எங்கள் மீது சுமத்தாதிருப்பாயாக! எங்கள் இறைவா! எங்கள் சக்திக்கப்பாற்பட்ட (எங்களால் தாங்க முடியாத) சுமையை எங்கள் மீது சுமத்தாதிருப்பாயாக! எங்கள் பாவங்களை நீக்கிப் பொறுத்தருள்வாயாக! எங்களை மன்னித்தருள் செய்வாயாக! எங்கள் மீது கருணை புரிவாயாக! நீயே எங்கள் பாதுகாவலன்; காஃபிரான கூட்டத்தாரின் மீது (நாங்கள் வெற்றியடைய) எங்களுக்கு உதவி செய்தருள்வாயாக!”
3:8   رَبَّنَا~لَا~تُزِغْ~قُلُوْبَنَا~بَعْدَ~اِذْ~هَدَيْتَنَا~وَهَبْ~لَنَا~مِنْ~لَّدُنْكَ~رَحْمَةً ‌~ۚ~اِنَّكَ~اَنْتَ~الْوَهَّابُ‏
3:8. “எங்கள் இறைவனே! நீ எங்களுக்கு நேர் வழியைக் காட்டியபின் எங்கள் இதயங்களை (அதிலிருந்து) தவறுமாறு செய்து விடாதே! இன்னும் நீ உன் புறத்திலிருந்து எங்களுக்கு (ரஹ்மத் என்னும்) நல்லருளை அளிப்பாயாக! நிச்சயமாக நீயே பெருங் கொடையாளியாவாய்!” (என்று அவர்கள் பிரார்த்தனை செய்வார்கள்.)
3:16   اَلَّذِيْنَ~يَقُوْلُوْنَ~رَبَّنَاۤ~اِنَّنَاۤ~اٰمَنَّا~فَاغْفِرْ~لَنَا~ذُنُوْبَنَا~وَقِنَا~عَذَابَ~النَّارِ‌ۚ‏
3:16. இத்தகையோர் (தம் இறைவனிடம்): “எங்கள் இறைவனே! நிச்சயமாக நாங்கள் (உன் மீது) நம்பிக்கை கொண்டோம்; எங்களுக்காக எங்கள் பாவங்களை மன்னித்தருள் செய்வாயாக! (நரக) நெருப்பின் வேதனையிலிருந்து எங்களைக் காப்பாற்றுவாயாக!” என்று கூறுவார்கள்.
3:26   قُلِ~اللّٰهُمَّ~مٰلِكَ~الْمُلْكِ~تُؤْتِى~الْمُلْكَ~مَنْ~تَشَآءُ~وَتَنْزِعُ~الْمُلْكَ~مِمَّنْ~تَشَآءُ~وَتُعِزُّ~مَنْ~تَشَآءُ~وَتُذِلُّ~مَنْ~تَشَآءُ‌ ؕ~بِيَدِكَ~الْخَيْرُ‌ؕ~اِنَّكَ~عَلٰى~كُلِّ~شَىْءٍ~قَدِيْرٌ‏
3:26. (நபியே!) நீர் கூறுவீராக: “அல்லாஹ்வே! ஆட்சிகளுக்கெல்லாம் அதிபதியே! நீ யாரை விரும்புகிறாயோ அவருக்கு ஆட்சியைக் கொடுக்கின்றாய்; இன்னும் ஆட்சியை நீ விரும்புவோரிடமிருந்து அகற்றியும் விடுகிறாய்; நீ நாடியோரை கண்ணியப்படுத்துகிறாய்; நீ நாடியவரை இழிவு படுத்தவும் செய்கிறாய்; நன்மைகள் யாவும் உன் கைவசமேயுள்ளன அனைத்துப் பொருட்கள் மீதும் நிச்சயமாக நீ ஆற்றலுடையவனாக இருக்கின்றாய்.”
3:35   اِذْ~قَالَتِ~امْرَاَتُ~عِمْرٰنَ~رَبِّ~اِنِّىْ~نَذَرْتُ~لَـكَ~مَا~فِىْ~بَطْنِىْ~مُحَرَّرًا~فَتَقَبَّلْ~مِنِّىْ ۚ~اِنَّكَ~اَنْتَ~السَّمِيْعُ~الْعَلِيْمُ‌‏
3:35. இம்ரானின் மனைவி “என் இறைவனே! என் கர்ப்பத்திலுள்ளதை உனக்கு முற்றிலும் அர்ப்பணிக்க நான் நிச்சயமாக நேர்ந்து கொள்கிறேன்; எனவே (இதை) என்னிடமிருந்து நீ ஏற்றுக் கொள்வாயாக! நிச்சயமாக நீ யாவற்றையும் செவியுறுவோனாகவும், நன்கறிபவனாகவும் இருக்கின்றாய்” என்று கூறியதையும்-
3:36   فَلَمَّا~وَضَعَتْهَا~قَالَتْ~رَبِّ~اِنِّىْ~وَضَعْتُهَاۤ~اُنْثٰىؕ~وَاللّٰهُ~اَعْلَمُ~بِمَا~وَضَعَتْؕ~وَ~لَيْسَ~الذَّكَرُ~كَالْاُنْثٰى‌‌ۚ~وَاِنِّىْ~سَمَّيْتُهَا~مَرْيَمَ~وَاِنِّىْۤ~اُعِيْذُهَا~بِكَ~وَذُرِّيَّتَهَا~مِنَ~الشَّيْطٰنِ~الرَّجِيْمِ‏
3:36. (பின், தான் எதிர்பார்த்ததற்கு மாறாக) அவள் ஒரு பெண் குழந்தையைப் பெற்றதும்: “என் இறைவனே! நான் ஒரு பெண்ணையே பெற்றிருக்கிறேன்” எனக் கூறியதையும் நினைவு கூறுங்கள்; அவள் பெற்றெடுத்ததை அல்லாஹ் நன்கறிவான்; ஆண், பெண்ணைப் போலல்ல (மேலும் அந்தத்தாய் சொன்னாள்:) “அவளுக்கு மர்யம் என்று பெயரிட்டுள்ளேன்; இன்னும் அவளையும், அவள் சந்ததியையும் விரட்டப்பட்ட ஷைத்தானி(ன் தீங்குகளி)லிருந்து காப்பாற்றத் திடமாக உன்னிடம் காவல் தேடுகின்றேன்.
3:37   فَتَقَبَّلَهَا~رَبُّهَا~بِقَبُوْلٍ~حَسَنٍ~وَّاَنْۢبَتَهَا~نَبَاتًا~حَسَنًا~ۙ~وَّكَفَّلَهَا~زَكَرِيَّا ‌ؕ~كُلَّمَا~دَخَلَ~عَلَيْهَا~زَكَرِيَّا~الْمِحْرَابَۙ~وَجَدَ~عِنْدَهَا~رِزْقًا ‌ۚ‌~قَالَ~يٰمَرْيَمُ~اَنّٰى~لَـكِ~هٰذَا ؕ‌~قَالَتْ~هُوَ~مِنْ~عِنْدِ~اللّٰهِ‌ؕ~اِنَّ~اللّٰهَ~يَرْزُقُ~مَنْ~يَّشَآءُ~بِغَيْرِ~حِسَابٍ‏
3:37. அவளுடைய இறைவன் அவள் பிரார்த்தனையை அழகிய முறையில் ஏற்றுக் கொண்டான்; அக்குழந்தையை அழகாக வளர்த்திடச் செய்தான்; அதனை வளர்க்கும் பொறுப்பை ஜகரிய்யா ஏற்றுக்கொள்ளும்படி செய்தான். ஜகரிய்யா அவள் இருந்த மிஹ்ராபுக்குள் (தொழும் அறைக்குப்) போகும் போதெல்லாம், அவளிடம் உணவு இருப்பதைக் கண்டார், “மர்யமே! இ(வ்வுணவான)து உனக்கு எங்கிருந்து வந்தது?” என்று அவர் கேட்டார்; “இது அல்லாஹ்விடமிருந்து கிடைத்தது - நிச்சயமாக அல்லாஹ் தான் நாடியவர்களுக்குக் கணக்கின்றி உணவளிக்கின்றான்” என்று அவள்(பதில்) கூறினாள்.
3:38   هُنَالِكَ~دَعَا~زَكَرِيَّا~رَبَّهٗ‌ ‌ۚ~قَالَ~رَبِّ~هَبْ~لِىْ~مِنْ~لَّدُنْكَ~ذُرِّيَّةً~طَيِّبَةً‌ ‌~ۚ~اِنَّكَ~سَمِيْعُ~الدُّعَآءِ‏
3:38. அந்த இடத்திலேயே ஜகரிய்யா தம் இறைவனிடம் பிரார்த்தனை செய்தவராகக் கூறினார் “இறைவனே! உன்னிடமிருந்து எனக்காக ஒரு பரிசுத்தமான சந்ததியைக் கொடுத்தருள்வாயாக! நிச்சயமாக நீ பிரார்த்தனையைச் செவிமடுத்தருள்வோனாக இருக்கின்றாய்.”
3:53   رَبَّنَاۤ~اٰمَنَّا~بِمَاۤ~اَنْزَلْتَ~وَاتَّبَعْنَا~الرَّسُوْلَ~فَاكْتُبْنَا~مَعَ~الشّٰهِدِيْنَ‏
3:53. “எங்கள் இறைவனே! நீ அருளிய (வேதத்)தை நாங்கள் நம்புகிறோம், (உன்னுடைய) இத்தூதரை நாங்கள் பின்பற்றுகிறோம்; எனவே எங்களை (சத்தியத்திற்கு) சாட்சி சொல்வோருடன் சேர்த்து எழுதுவாயாக!” (என்று சிஷ்யர்களான ஹவாரிய்யூன் பிரார்த்தித்தனர்.)
3:147   وَمَا~كَانَ~قَوْلَهُمْ~اِلَّاۤ~اَنْ~قَالُوْا~رَبَّنَا~اغْفِرْ~لَنَا~ذُنُوْبَنَا~وَاِسْرَافَنَا~فِىْۤ~اَمْرِنَا~وَ~ثَبِّتْ~اَقْدَامَنَا~وَانْصُرْنَا~عَلَى~الْقَوْمِ~الْكٰفِرِيْنَ‏
3:147. மேலும், “எங்கள் இறைவனே! எங்கள் பாவங்களையும் எங்கள் காரியங்களில் நாங்கள் வரம்பு மீறிச் செய்தவற்றையும் மன்னித் தருள்வாயாக! எங்கள் பாதங்களை உறுதியாய் இருக்கச் செய்வாயாக! காஃபிர்களின் கூட்டத்தாருக்கு எதிராக எங்களுக்கு நீ உதவி புரிவாயாக” என்பதைத் தவிர (இம்மாதிரி சந்தர்ப்பங்களில்) அவர்கள் கூறியது வேறெதும் இல்லை.
3:191   الَّذِيْنَ~يَذْكُرُوْنَ~اللّٰهَ~قِيَامًا~وَّقُعُوْدًا~وَّعَلٰى~جُنُوْبِهِمْ~وَيَتَفَكَّرُوْنَ~فِىْ~خَلْقِ~السَّمٰوٰتِ~وَالْاَرْضِ‌ۚ~رَبَّنَا~مَا~خَلَقْتَ~هٰذَا~بَاطِلًا~ۚ~سُبْحٰنَكَ~فَقِنَا~عَذَابَ~النَّارِ‏
3:191. அத்தகையோர் நின்ற நிலையிலும், இருந்த இருப்பிலும் தங்கள் விலாப் புறங்களில் (சாய்ந்து) இருக்கும் போதும் அல்லாஹ்வை (நினைவு கூர்ந்து) துதிக்கிறார்கள்; வானங்கள், பூமி ஆகியவற்றின் படைப்பைப் பற்றியும் சிந்தித்து, “எங்கள் இறைவனே! இவற்றையெல்லாம் நீ வீணாகப் படைக்கவில்லை; நீ மகா தூய்மையானவன்; (நரக) நெருப்பின் வேதனையிலிருந்து எங்களைக் காத்தருள்வாயாக!” (என்றும்;)
3:192   رَبَّنَاۤ~اِنَّكَ~مَنْ~تُدْخِلِ~النَّارَ~فَقَدْ~اَخْزَيْتَهٗ ‌ؕ~وَمَا~لِلظّٰلِمِيْنَ~مِنْ~اَنْصَارٍ‏
3:192. “எங்கள் இறைவனே! நீ எவரை நரக நெருப்பில் புகுத்துகின்றாயோ அவரை நிச்சயமாக நீ இழிவாக்கிவிட்டாய்; மேலும் அக்கிரமக்காரர்களுக்கு உதவி செய்வோர் எவருமிலர்!” (என்றும்;)
3:193   رَبَّنَاۤ~اِنَّنَا~سَمِعْنَا~مُنَادِيًا~يُّنَادِىْ~لِلْاِيْمَانِ~اَنْ~اٰمِنُوْا~بِرَبِّكُمْ~فَاٰمَنَّا ~ۖ~رَبَّنَا~فَاغْفِرْ~لَنَا~ذُنُوْبَنَا~وَكَفِّرْ~عَنَّا~سَيِّاٰتِنَا~وَتَوَفَّنَا~مَعَ~الْاَبْرَارِ‌ۚ‏
3:193. “எங்கள் இறைவனே! உங்கள் இறைவன் மீது நம்பிக்கை கொள்ளுங்கள் என்று ஈமானின் பக்கம் அழைத்தவரின் அழைப்பைச் செவிமடுத்து நாங்கள் திடமாக ஈமான் கொண்டோம்; “எங்கள் இறைவனே! எங்களுக்கு, எங்கள் பாவங்களை மன்னிப்பாயாக! எங்கள் தீமைகளை எங்களை விட்டும் அகற்றி விடுவாயாக; இன்னும், எங்க(ளுடைய ஆன்மாக்க)ளைச் சான்றோர்களு(டைய ஆன்மாக்களு)டன் கைப்பற்றுவாயாக!” (என்றும்;)
3:194   رَبَّنَا~وَاٰتِنَا~مَا~وَعَدتَّنَا~عَلٰى~رُسُلِكَ~وَلَا~تُخْزِنَا~يَوْمَ~الْقِيٰمَةِ ‌ؕ~اِنَّكَ~لَا~تُخْلِفُ~الْمِيْعَادَ‏
3:194. “எங்கள் இறைவனே! இன்னும் உன் தூதர்கள் மூலமாக எங்களுக்கு நீ வாக்களித்ததை எங்களுக்குத் தந்தருள்வாயாக! கியாம நாளில் எங்களை இழிவுபடுத்தாது இருப்பாயாக! நிச்சயமாக நீ வாக்குறுதிகளில் மாறுபவன் அல்ல (என்றும் பிரார்த்தித்துக் கொண்டிருப்பார்கள்).
5:83   وَاِذَا~سَمِعُوْا~مَاۤ~اُنْزِلَ~اِلَى~الرَّسُوْلِ~تَرٰٓى~اَعْيُنَهُمْ~تَفِيْضُ~مِنَ~الدَّمْعِ~مِمَّا~عَرَفُوْا~مِنَ~الْحَـقِّ‌ۚ~يَقُوْلُوْنَ~رَبَّنَاۤ~اٰمَنَّا~فَاكْتُبْنَا~مَعَ~الشّٰهِدِيْنَ‏
5:83. இன்னும் (இத்தகையோர்) இத்தூதர் மீது இறக்கப்பட்டதை செவியேற்றால், உண்மையை அவர்கள் உணர்ந்துகொண்ட காரணத்தால் அவர்கள் கண்கள் கண்ணீர் வடிப்பதை நீர் காண்பீர் “எங்கள் இறைவனே! நாங்கள் (இவ் வேதத்தின் மீது) நம்பிக்கை கொண்டோம்; எனவே, (இவ்வேதம் சத்தியமானது என்று,) சாட்சி சொல்வோருடன் எங்களையும் நீ பதிவு செய்து கொள்வாயாக! என்றும் அவர்கள் கூறுவார்கள்.
5:84   وَمَا~لَـنَا~لَا~نُؤْمِنُ~بِاللّٰهِ~وَمَا~جَآءَنَا~مِنَ~الْحَـقِّۙ~وَنَطْمَعُ~اَنْ~يُّدْخِلَـنَا~رَبُّنَا~مَعَ~الْقَوْمِ~الصّٰلِحِيْنَ‏
5:84. மேலும், “அல்லாஹ்வின் மீதும், எங்களிடம் வந்துள்ள சத்திய (வேத)த்தின் மீதும், நாங்கள் நம்பிக்கை கொள்ளாதிருக்க எங்களுக்கு என்ன (தடை) இருக்கின்றது? எங்களுடைய இறைவன் எங்களை நல்லோர் கூட்டத்துடன் சேர்த்து வைக்கவே நாங்கள் ஆசை வைக்கிறோம்” (என்றும் அவர்கள் கூறுவர்).
7:23   قَالَا~رَبَّنَا~ظَلَمْنَاۤ~اَنْفُسَنَا~ٚ~وَاِنْ~لَّمْ~تَغْفِرْ~لَـنَا~وَتَرْحَمْنَا~لَـنَكُوْنَنَّ~مِنَ~الْخٰسِرِيْنَ‏
7:23. அதற்கு அவர்கள்: “எங்கள் இறைவனே! எங்களுக்கு நாங்களே தீங்கிழைத்துக் கொண்டோம் - நீ எங்களை மன்னித்துக் கிருபை செய்யாவிட்டால், நிச்சயமாக நாங்கள் நஷ்டமடைந்தவர்களாகி விடுவோம்” என்று கூறினார்கள்.
7:89   قَدِ~افْتَرَيْنَا~عَلَى~اللّٰهِ~كَذِبًا~اِنْ~عُدْنَا~فِىْ~مِلَّتِكُمْ~بَعْدَ~اِذْ~نَجّٰٮنَا~اللّٰهُ~مِنْهَا‌~ؕ~وَمَا~يَكُوْنُ~لَـنَاۤ~اَنْ~نَّعُوْدَ~فِيْهَاۤ~اِلَّاۤ~اَنْ~يَّشَآءَ~اللّٰهُ~رَبُّنَا‌~ؕ~وَسِعَ~رَبُّنَا~كُلَّ~شَىْءٍ~عِلْمًا‌ؕ~عَلَى~اللّٰهِ~تَوَكَّلْنَا‌~ؕ~رَبَّنَا~افْتَحْ~بَيْنَنَا~وَبَيْنَ~قَوْمِنَا~بِالْحَـقِّ~وَاَنْتَ~خَيْرُ~الْفٰتِحِيْنَ‏
7:89. “உங்கள் மார்க்கத்தை விட்டு, அல்லாஹ் எங்களைக் காப்பாற்றி விட்டபின், உங்கள் மார்க்கத்திற்கு நாங்கள் திரும்பினால், நிச்சயமாக நாங்கள் அல்லாஹ்வின் மீது பொய்க்கற்பனை செய்தவர்களாகி விடுவோம்; எங்கள் இறைவனாகிய அல்லாஹ் நாடினாலன்றி நாங்கள் அதற்கு திரும்பவே மாட்டோம்; எங்கள் இறைவன் (தன்) ஞானத்தால் எல்லாப் பொருட்களையும் சூழ்ந்திருக்கின்றான்- அல்லாஹ்வின் மீதே நாங்கள் பரிபூரண நம்பிக்கை வைத்துள்ளோம்“ (என்று கூறி), “எங்கள் இறைவா! எங்களுக்கும், எங்கள் கூட்டத்தாருக்குமிடையே நியாயமான தீர்ப்பு வழங்குவாயாக - தீர்ப்பளிப்பவர்களில் நீயே மிகவும் மேலானவன்” (என்றும் பிரார்த்தித்தார்).
7:126   وَمَا~تَـنْقِمُ~مِنَّاۤ~اِلَّاۤ~اَنْ~اٰمَنَّا~بِاٰيٰتِ~رَبِّنَا~لَمَّا~جَآءَتْنَا‌~ؕ~رَبَّنَاۤ~اَفْرِغْ~عَلَيْنَا~صَبْرًا~وَّتَوَفَّنَا~مُسْلِمِيْنَ‏
7:126. “எங்களுக்கு எங்கள் இறைவனிடமிருந்து வந்துள்ள அத்தாட்சிகளை நாங்கள் நம்பினோம் என்பதற்காகவே நீ எங்களைப் பழி வாங்குகிறாய்?” என்று கூறி “எங்கள் இறைவனே! எங்கள் மீது பொறுமையையும் (உறுதியையும்) பொழிவாயாக; முஸ்லிம்களாக (உனக்கு முற்றிலும் வழிப்பட்டவர்களாக எங்களை ஆக்கி), எங்க(ள் ஆத்மாக்க)ளைக் கைப்பற்றிக் கொள்வாயாக!” (எனப் பிரார்த்தித்தனர்.)
7:149   وَلَـمَّا~سُقِطَ~فِىْۤ~اَيْدِيْهِمْ~وَرَاَوْا~اَنَّهُمْ~قَدْ~ضَلُّوْا~ۙ~قَالُوْا~لَٮِٕنْ~لَّمْ~يَرْحَمْنَا~رَبُّنَا~وَيَغْفِرْ~لَـنَا~لَنَكُوْنَنَّ~مِنَ~الْخٰسِرِيْنَ‏
7:149. அவர்கள் செய்துவிட்ட தவறு பற்றி கைசேதப் பட்டு, நிச்சயமாக தாங்களே வழி தவறி விட்டதை அறிந்து கொண்ட போது, அவர்கள்: “எங்கள் இறைவன் எங்களுக்குக் கிருபை செய்து எங்களை மன்னிக்கா விட்டால், நிச்சயமாக நாங்கள் நஷ்டமடைந்தவர்களாகி விடுவோம்” என்று கூறினார்கள்.
7:151   قَالَ~رَبِّ~اغْفِرْ~لِىْ~وَلِاَخِىْ~وَ~اَدْخِلْنَا~فِىْ~رَحْمَتِكَ~‌ۖ~~وَاَنْتَ~اَرْحَمُ~الرّٰحِمِيْنَ‏
7:151. “என் இறைவனே! என்னையும் என் சகோதரரையும் மன்னிப்பாயாக! உன் ரஹ்மத்தில் (நற்கிருபையில்) - பிரவேசிக்கச் செய்வாயாக! ஏனெனில், நீயே கிருபையாளர்களிலெல்லாம், மிக்க கிருபையாளன்” என்று (பிரார்த்தித்துக்) கூறினார்.  
10:85   فَقَالُوْا~عَلَى~اللّٰهِ~تَوَكَّلْنَا‌~ۚ~رَبَّنَا~لَا~تَجْعَلْنَا~فِتْنَةً~لِّـلْقَوْمِ~الظّٰلِمِيْنَۙ‏
10:85. (அதற்கு) அவர்கள்: “நாங்கள் அல்லாஹ்வையே பூரணமாக நம்பி (அவனிடமே எங்கள் காரியங்களை ஒப்படைத்து)க் கொண்டோம் (என்று கூறி) எங்கள் இறைவனே! அநியாயம் செய்யும் மக்களின் சோதனைக்கு எங்களை ஆளாக்கிவிடாதே!” என்று பிரார்த்தித்தார்கள்.
10:86   وَنَجِّنَا~بِرَحْمَتِكَ~مِنَ~الْقَوْمِ~الْكٰفِرِيْنَ‏
10:86. “(எங்கள் இறைவனே!) இந்த காஃபிர்களான மக்களிடமிருந்து உன் அருளினால் எங்களை நீ காப்பாற்றுவாயாக!” (என்றும் பிரார்த்தித்தார்கள்.)
10:87   وَاَوْحَيْنَاۤ~اِلَىٰ~مُوْسٰى~وَاَخِيْهِ~اَنْ~تَبَوَّاٰ~لِقَوْمِكُمَا~بِمِصْرَ~بُيُوْتًا~وَّاجْعَلُوْا~بُيُوْتَكُمْ~قِبْلَةً~وَّاَقِيْمُوا~الصَّلٰوةَ‌~ؕ~وَبَشِّرِ~الْمُؤْمِنِيْنَ‏
10:87. ஆகவே, மூஸாவுக்கும், அவருடைய சகோதரருக்கும்: “நீங்கள் இருவரும் உங்கள் சமூகத்தாருக்காக பட்டிணத்தில் வீடுகளை அமைத்துக் கொடுங்கள்; உங்களுடைய அவ்வீடுகளையே பள்ளிகளாக (கிப்லாவாக) ஆக்கி அவற்றில் தவறாமல் தொழுகையை நிலைநிறுத்துங்கள் - மேலும், நம்பிக்கை கொண்டவர்களுக்கு நற்செய்திகளும் கூறுவீராக!” என்று வஹீ அறிவித்தோம்.
10:88   ‌وَقَالَ~مُوْسٰى~رَبَّنَاۤ~اِنَّكَ~اٰتَيْتَ~فِرْعَوْنَ~وَمَلَاَهٗ~زِيْنَةً~وَّاَمْوَالًا~فِى~الْحَيٰوةِ~الدُّنْيَا~ۙ~رَبَّنَا~لِيُضِلُّوْا~عَنْ~سَبِيْلِكَ‌ۚ~رَبَّنَا~اطْمِسْ~عَلٰٓى~اَمْوَالِهِمْ~وَاشْدُدْ~عَلٰى~قُلُوْبِهِمْ~فَلَا~يُؤْمِنُوْا~حَتّٰى~يَرَوُا~الْعَذَابَ~الْاَ~لِيْمَ‏
10:88. இன்னும்: “எங்கள் இறைவனே! நிச்சயமாக நீ ஃபிர்அவ்னுக்கும் அவனுடைய பிரமுகர்களுக்கும் அலங்காரத்தையும், இவ்வுலக வாழ்க்கையின் செல்வங்களையும் கொடுத்திருக்கிறாய்; எங்கள் இறைவனே! (அவற்றைக் கொண்டு) அவர்கள் உன் பாதையை விட்டு வழி கெடுக்கிறார்கள்; எங்கள் இறைவனே! அவர்களுடைய செல்வங்களை அழித்து, அவர்களுடைய நெஞ்சங்களையும் கடினமாக்கி விடுவாயாக! நோவினை தரும் வேதனையை அவர்கள் பார்க்காதவரையில், அவர்கள் ஈமான் கொள்ளமாட்டார்கள்” என்று மூஸா கூறினார்.
11:45   وَنَادٰى~نُوْحٌ~رَّبَّهٗ~فَقَالَ~رَبِّ~اِنَّ~ابْنِىْ~مِنْ~اَهْلِىْ~وَاِنَّ~وَعْدَكَ~الْحَـقُّ~وَاَنْتَ~اَحْكَمُ~الْحٰكِمِيْنَ‏
11:45. நூஹ் தன் இறைவனிடம் “என் இறைவனே! நிச்சயமாக என் மகன் என் குடும்பத்தைச் சேர்ந்தவனே; உன் வாக்குறுதி நிச்சயமாக உண்மையானது; நீதி வழங்குவோர்களிலெல்லாம் மேலான நீதிபதியாய் நீ இருக்கிறாய்” எனக் கூறினார்.
14:35   وَاِذْ~قَالَ~اِبْرٰهِيْمُ~رَبِّ~اجْعَلْ~هٰذَا~الْبَلَدَ~اٰمِنًا~وَّاجْنُبْنِىْ~وَبَنِىَّ~اَنْ~نَّـعْبُدَ~الْاَصْنَامَؕ‏
14:35. நினைவு கூறுங்கள்! “என் இறைவனே! இந்த ஊரை (மக்காவை சமாதானமுள்ளதாய்) அச்சந்தீர்ந்ததாய் ஆக்குவாயாக! என்னையும், என் மக்களையும் சிலைகளை நாங்கள் வணங்குவதிலிருந்து காப்பாற்றுவாயாக!” என்று இப்ராஹீம் கூறியதை (நபியே! நீர் அவர்களுக்கு நினைவு கூறும்).
14:36   رَبِّ~اِنَّهُنَّ~اَضْلَلْنَ~كَثِيْرًا~مِّنَ~النَّاسِ‌ۚ~فَمَنْ~تَبِعَنِىْ~فَاِنَّهٗ~مِنِّىْ‌ۚ~وَمَنْ~عَصَانِىْ~فَاِنَّكَ~غَفُوْرٌ~رَّحِيْمٌ‏
14:36. (“என்) இறைவனே! நிச்சயமாக இவை (சிலைகள்) மக்களில் அநேகரை வழி கெடுத்து விட்டன; எனவே, எவர் என்னைப் பின்பற்றுகிறாரோ அவர் என்னைச் சேர்ந்தவராவார். எவர் எனக்கு மாறு செய்கிறாரோ (அவர் என்னைச் சார்ந்தவர் இல்லை; என்றாலும்) நிச்சயமாக நீ மன்னிப்பவனாகவும், மிக்க கருணையுடையவனாகவும் இருக்கின்றாய்.”
14:37   رَبَّنَاۤ~اِنِّىْۤ~اَسْكَنْتُ~مِنْ~ذُرِّيَّتِىْ~بِوَادٍ~غَيْرِ~ذِىْ~زَرْعٍ~عِنْدَ~بَيْتِكَ~الْمُحَرَّمِۙ~رَبَّنَا~لِيُقِيْمُوْا~الصَّلٰوةَ~فَاجْعَلْ~اَ~فْـٮِٕدَةً~مِّنَ~النَّاسِ~تَهْوِىْۤ~اِلَيْهِمْ~وَارْزُقْهُمْ~مِّنَ~الثَّمَرٰتِ~لَعَلَّهُمْ~يَشْكُرُوْنَ‏
14:37. “எங்கள் இறைவனே! நிச்சயமாக நான் என் சந்ததியாரிலிருந்தும், சங்கையான உன் வீட்டின் (கஃபாவின்) அருகே, விவசாயமில்லாத (இப்)பள்ளத்தாக்கில், எங்கள் இறைவனே! - தொழுகையை அவர்கள் நிலை நிறுத்தாட்டுவதற்காகக் குடியேற்றியிருகின்றேன்; எனவே மக்களில் ஒரு தொகையினரின் இதயங்களை அவர்கள்பால் சாய்ந்திடச் செய்வாயாக! இன்னும் அவர்கள் நன்றி செலுத்தும் பொருட்டு கனிவர்க்கங்களிலிருந்து அவர்களுக்கு நீ ஆகாரமும் அளிப்பாயாக!”
14:38   رَبَّنَاۤ~اِنَّكَ~تَعْلَمُ~مَا~نُخْفِىْ~وَمَا~نُعْلِنُ‌~ؕ~وَمَا~يَخْفٰى~عَلَى~اللّٰهِ~مِنْ~شَىْءٍ~فِى~الْاَرْضِ~وَلَا~فِى~السَّمَآءِ‏
14:38. “எங்கள் இறைவனே! நாங்கள் மறைத்து வைத்திருப்பதையும், நாங்கள் பகிரங்கப்படுத்துவதையும்; நிச்சயமாக நீ அறிகிறாய்! இன்னும் பூமியிலோ, வானத்திலோ உள்ள எந்த பொருளும் மறைந்ததாக இல்லை.
14:39   اَلْحَمْدُ~لِلّٰهِ~الَّذِىْ~وَهَبَ~لِىْ~عَلَى~الْـكِبَرِ~اِسْمٰعِيْلَ~وَاِسْحٰقَ‌ؕ~اِنَّ~رَبِّىْ~لَسَمِيْعُ~الدُّعَآءِ‏
14:39. எல்லாப் புகழும் அல்லாஹ்வுக்கே உரியது; அவனே (என்னுடைய) முதுமையில் இஸ்மாயீலையும், இஸ்ஹாக்கையும் (புதல்வர்களாக) எனக்கு அளித்தான்; நிச்சயமாக என் இறைவன் பிரார்த்தனையைக் கேட்பவன்.
14:40   رَبِّ~اجْعَلْنِىْ~مُقِيْمَ~الصَّلٰوةِ~وَمِنْ~ذُرِّيَّتِىْ‌‌~ۖ~~رَبَّنَا~وَتَقَبَّلْ~دُعَآءِ‏
14:40. (“என்) இறைவனே! தொழுகையை நிலைநிறுத்துவோராக என்னையும், என்னுடைய சந்ததியிலுள்ளோரையும் ஆக்குவாயாக! எங்கள் இறைவனே! என்னுடைய பிரார்த்தனையையும் ஏற்றுக் கொள்வாயாக!”
14:41   رَبَّنَا~اغْفِرْ~لِىْ~وَلـِوَالِدَىَّ~وَلِلْمُؤْمِنِيْنَ~يَوْمَ~يَقُوْمُ~الْحِسَابُ‏
14:41. “எங்கள் இறைவா! என்னையும், என் பெற்றோர்களையும், முஃமின்களையும் கேள்வி கணக்குக் கேட்கும் (மறுமை) நாளில் மன்னிப்பாயாக” (என்று பிரார்த்தித்தார்).  
14:42   وَلَا~تَحْسَبَنَّ~اللّٰهَ~غَافِلًا~عَمَّا~يَعْمَلُ~الظّٰلِمُوْنَ‌ ؕ~اِنَّمَا~يُؤَخِّرُهُمْ~لِيَوْمٍ~تَشْخَصُ~فِيْهِ~الْاَبْصَارُ~ۙ‏
14:42. மேலும் அக்கிரமக்காரர்கள் செய்து கொண்டிருப்பதைப் பற்றி அல்லாஹ் பராமுகமாக இருக்கிறான் என்று (நபியே!) நீர் நிச்சயமாக எண்ண வேண்டாம்; அவர்களுக்கு (தண்டனையை) தாமதப் படுத்துவதெல்லாம், கண்கள் விரைத்துப் பார்த்துக் கொண்டேயிருக்கும் (அந்த மறுமை) நாளுக்காகத்தான்.
14:43   مُهْطِعِيْنَ~مُقْنِعِىْ~رُءُوْسِهِمْ~لَا~يَرْتَدُّ~اِلَيْهِمْ~طَرْفُهُمْ‌~ۚ~وَاَفْـِٕدَتُهُمْ~هَوَآءٌ~ؕ‏
14:43. (அந்நாளில்) தங்களுடைய சிரங்களை (எப்பக்கமும் பாராமல்) நிமிர்த்தியவர்களாகவும், விரைந்தோடுபவர்களாகவும் அவர்கள் இருப்பார்கள்; (நிலை குத்திய) அவர்களின் பார்வை அவர்கள் பக்கம் திரும்பாது. இன்னும், அவர்களுடைய இருதயங்கள் (திடுக்கங் கொண்டு) சூனியமாக இருக்கும்.
14:44   وَاَنْذِرِ~النَّاسَ~يَوْمَ~يَاْتِيْهِمُ~الْعَذَابُ~فَيَـقُوْلُ~الَّذِيْنَ~ظَلَمُوْا~رَبَّنَاۤ~اَخِّرْنَاۤ~اِلٰٓى~اَجَلٍ~قَرِيْبٍۙ~نُّجِبْ~دَعْوَتَكَ~وَنَـتَّبِعِ~الرُّسُلَ‌ؕ~اَوَلَمْ~تَكُوْنُوْۤااَقْسَمْتُمْ~مِّنْ~قَبْلُ~مَالَـكُمْ~مِّنْ~زَوَالٍۙ‏
14:44. எனவே, அத்தகைய வேதனை அவர்களிடம் வரும் நாளை (நபியே!) நீர் மனிதர்களுக்கு அச்சமூட்டி எச்சரிக்கை செய்வீராக! அப்போது அநியாயம் செய்தவர்கள்; “எங்கள் இறைவனே! எங்களுக்குச் சற்றே அவகாசம் கொடுப்பாயாக! உன்னுடைய அழைப்பை நாங்கள் ஏற்றுக்கொள்கிறோம்; (உன்னுடைய) தூதர்களையும் பின் பற்றுகிறோம்” என்று சொல்வார்கள். (அதற்கு இறைவன்,) “உங்களுக்கு முடிவேயில்லை என்று இதற்கு முன்னர் நீங்கள் சத்தியம் செய்து கொண்டிருக்க வில்லையா?” (என்றும்)
17:24   وَاخْفِضْ~لَهُمَا~جَنَاحَ~الذُّلِّ~مِنَ~الرَّحْمَةِ~وَقُلْ~رَّبِّ~ارْحَمْهُمَا~كَمَا~رَبَّيٰنِىْ~صَغِيْرًا~ؕ‏
17:24. இன்னும், இரக்கம் கொண்டு பணிவு என்னும் இறக்கையை அவ்விருவருக்காகவும் நீர் தாழ்த்துவீராக; மேலும், “என் இறைவனே! நான் சிறு பிள்ளையாக இருந்த போது, என்னை(ப்பரிவோடு) அவ்விருவரும் வளர்த்தது போல், நீயும் அவர்களிருவருக்கும் கிருபை செய்வாயாக!” என்று கூறிப் பிரார்த்திப்பீராக!
17:40   اَفَاَصْفٰٮكُمْ~رَبُّكُمْ~بِالْبَـنِيْنَ~وَ~اتَّخَذَ~مِنَ~الْمَلٰۤٮِٕكَةِ~اِنَاثًا‌~ؕ~اِنَّكُمْ~لَتَقُوْلُوْنَ~قَوْلًا~عَظِيْمًا‏
17:40. (முஷ்ரிக்குகளே!) உங்கள் இறைவன் உங்களுக்கு ஆண் மக்களை அளித்து விட்டு (தனக்கு மட்டும்) மலக்குகளிலிருந்து பெண் மக்களை எடுத்துக்கொண்டானா? நிச்சயமாக நீங்கள் மிகப்பெரும் (பொய்க்) கூற்றையே கூறுகிறீர்கள்.  
18:10   اِذْ~اَوَى~الْفِتْيَةُ~اِلَى~الْـكَهْفِ~فَقَالُوْا~رَبَّنَاۤ~اٰتِنَا~مِنْ~لَّدُنْكَ~رَحْمَةً~وَّهَيِّئْ~لَـنَا~مِنْ~اَمْرِنَا~رَشَدًا‏
18:10. அந்த இளைஞர்கள் குகையினுள் தஞ்சம் புகுந்த போது அவர்கள் “எங்கள் இறைவா! நீ உன்னிடமிருந்து எங்களுக்கு ரஹ்மத்தை அருள்வாயாக! இன்னும் நீ எங்களுக்கு எங்கள் காரியத்தை(ப் பலனுள்ள தாக)ச் சீர்திருத்தித் தருவாயாக!” என்று கூறினார்கள்.
19:4   قَالَ~رَبِّ~اِنِّىْ~وَهَنَ~الْعَظْمُ~مِنِّىْ~وَاشْتَعَلَ~الرَّاْسُ~شَيْبًا~وَّلَمْ~اَكُنْۢ~بِدُعَآٮِٕكَ~رَبِّ~شَقِيًّا‏
19:4. (அவர்) கூறினார்: “என் இறைவனே! நிச்சயமாக என் எலும்புகள் பலஹீனமடைந்து விட்டன; என் தலையும் நரையால் (வெண்மையாய்) இலங்குகிறது. என் இறைவனே! (இதுவரையில்) நான் உன்னிடம் செய்த பிரார்த்தனையில் பாக்கியம் இல்லாதவனாகப் போய்விடவில்லை.
19:5   وَاِنِّىْ~خِفْتُ~الْمَوَالِىَ~مِنْ~وَّرَآءِىْ~وَكَانَتِ~امْرَاَتِىْ~عَاقِرًا~فَهَبْ~لِىْ~مِنْ~لَّدُنْكَ~وَلِيًّا~ۙ‏
19:5. “இன்னும், எனக்குப் பின்னர் (என்) உறவினர்களைப்பற்றி நிச்சயமாக நான் அஞ்சுகிறேன்; மேலும், என் மனைவியோ மலடாக இருக்கிறாள்; ஆகவே, நீ உன் புறத்திலிருந்து எனக்கு வாரிசை அளிப்பாயாக!
19:6   يَّرِثُنِىْ~وَيَرِثُ~مِنْ~اٰلِ~يَعْقُوْبَ~ۖ~‌~وَاجْعَلْهُ~رَبِّ~رَضِيًّا‏
19:6. “அவர் எனக்கு வாரிசாகவும் இருப்பார், யஃகூபுடைய சந்ததியினருக்கு வாரிசாகவும் இருப்பார்; என் இறைவனே! அவரை (உன்னால்) பொருந்திக்கொள்ளப் பட்டவராகவும் நீ ஆக்கி வைப்பாயாக!”
20:25   قَالَ~رَبِّ~اشْرَحْ~لِىْ~صَدْرِىْ~ۙ‏
20:25. (அதற்கு மூஸா) கூறினார்: “இறைவனே! எனக்காக என் நெஞ்சத்தை நீ (உறுதிப்படுத்தி) விரிவாக்கி தருவாயாக!
20:114   فَتَعٰلَى~اللّٰهُ~الْمَلِكُ~الْحَـقُّ‌~ۚ~وَلَا~تَعْجَلْ~بِالْقُرْاٰنِ~مِنْ~قَبْلِ~اَنْ~يُّقْضٰٓى~اِلَيْكَ~وَحْيُهٗ‌~وَقُلْ~رَّبِّ~زِدْنِىْ~عِلْمًا‏
20:114. ஆகவே, உண்மை அரசனாகிய அல்லாஹ்வே மிக உயர்ந்தவன்; இன்னும் (நபியே!) உமக்கு (குர்ஆனின்) வஹீ அறிவிக்கப்பட்டு அது முடிவதற்கு முன்னதாகவே குர்ஆனை ஓத நீர் அவசரப்படாதீர்; “இறைவா! கல்வி ஞானத்தை எனக்கு அதிகப்படுத்துவாயாக!” என்றும் நீர் பிரார்த்தனை செய்வீராக!
21:89   وَزَكَرِيَّاۤ~اِذْ~نَادٰى~رَبَّهٗ~رَبِّ~لَا~تَذَرْنِىْ~فَرْدًا~وَّاَنْتَ~خَيْرُ~الْوٰرِثِيْنَ‌~ۖ‌ۚ‏
21:89. இன்னும் ஜகரிய்யா தம் இறைவனிடம் “என் இறைவா! நீ என்னை (சந்ததியில்லாமல்) ஒற்றையாக விட்டு விடாதே! நீயோ அனந்தரங்கொள்வோரில் மிகவும் மேலானவன்” என்று பிரார்த்தித்த போது:
21:112   قٰلَ~رَبِّ~احْكُمْ~بِالْحَـقِّ‌ؕ~وَرَبُّنَا~الرَّحْمٰنُ~الْمُسْتَعَانُ~عَلٰى~مَا~تَصِفُوْنَ‏
21:112. என் இறைவா! சத்தியத் தீர்ப்பு வழங்குவாயாக! என்று கூறினார். எங்கள் இறைவனோ அளவற்ற அருளாளன். நீங்கள் வர்ணிப்பதற்கு எதிராக உதவி தேடப்படுபவன்.
23:29   وَقُلْ~رَّبِّ~اَنْزِلْنِىْ~مُنْزَلًا~مُّبٰـرَكًا~وَّاَنْتَ~خَيْرُ~الْمُنْزِلِيْنَ‏
23:29. மேலும் “இறைவனே! நீ மிகவும் பாக்கியம் உள்ள - இறங்கும் தலத்தில் என்னை இறக்கி வைப்பாயாக! நீயே (பத்திரமாக) இறக்கி வைப்பவர்களில் மிக்க மேலானவன்” என்று பிரார்த்திப்பீராக! (எனவும் அறிவித்தோம்).
23:94   رَبِّ~فَلَا~تَجْعَلْنِىْ~فِى~الْقَوْمِ~الظّٰلِمِيْنَ‏
23:94. “என் இறைவனே! அப்போது என்னை அந்த அநியாயக்காரர்களின் சமூகத்துடன் என்னைச் சேர்த்து வைக்காதிருப்பாயாக” என்று.
23:97   وَقُلْ~رَّبِّ~اَعُوْذُ~بِكَ~مِنْ~هَمَزٰتِ~الشَّيٰطِيْنِۙ‏
23:97. இன்னும்: நீர் கூறுவீராக! “என் இறைவனே! ஷைத்தானின் தூண்டுதல்களிலிருந்து நான் உன்னைக் கொண்டு காவல் தேடுகிறேன்” (என்றும்)
23:98   وَاَعُوْذُ~بِكَ~رَبِّ~اَنْ~يَّحْضُرُوْنِ‏
23:98. “இன்னும் அவை என்னிடம் நெருங்காமலிருக்கவும் என் இறைவனே! உன்னிடம் காவல் தேடுகிறேன்” (என்று கூறுவீராக)!
23:109   اِنَّهٗ~كَانَ~فَرِيْقٌ~مِّنْ~عِبَادِىْ~يَقُوْلُوْنَ~رَبَّنَاۤ~اٰمَنَّا~فَاغْفِرْ~لَـنَا~وَارْحَمْنَا~وَاَنْتَ~خَيْرُ~الرّٰحِمِيْنَ‌‌ۖ‌ۚ‏
23:109. நிச்சயமாக என்னுடைய அடியார்களில் ஒரு பிரிவினர் “எங்கள் இறைவா! நாங்கள் உன் மீது ஈமான் கொள்கிறோம்; நீ எங்கள் குற்றங்களை மன்னித்து, எங்கள் மீது கிருபை செய்வாயாக! கிருபையாளர்களிலெல்லாம் நீ மிகவும் மேலானவன்” என்று பிரார்த்திப்பவர்களாக இருந்தனர்.
23:118   وَقُلْ~رَّبِّ~اغْفِرْ~وَارْحَمْ~وَاَنْتَ~خَيْرُ~الرّٰحِمِيْنَ‏
23:118. இன்னும், “என் இறைவனே! நீ என்னை மன்னித்துக் கிருபை செய்வாயாக! நீ தான் கிருபையாளர்களிலெல்லாம் மிக்க மேலானவன்” என்று (நபியே!) நீர் பிரார்த்திப்பீராக!
25:65   وَالَّذِيْنَ~يَقُوْلُوْنَ~رَبَّنَا~اصْرِفْ~عَنَّا~عَذَابَ~جَهَـنَّمَ~‌ۖ~~اِنَّ~عَذَابَهَا~كَانَ~غَرَامًا~‌ۖ~‏
25:65. “எங்கள் இறைவனே! எங்களைவிட்டும் நரகத்தின் வேதனையைத் திருப்புவாயாக; நிச்சயமாக அதன் வேதனை நிரந்தரமானதாகும்” என்று கூறுவார்கள்.
25:74   وَالَّذِيْنَ~يَقُوْلُوْنَ~رَبَّنَا~هَبْ~لَـنَا~مِنْ~اَزْوَاجِنَا~وَذُرِّيّٰتِنَا~قُرَّةَ~اَعْيُنٍ~وَّاجْعَلْنَا~لِلْمُتَّقِيْنَ~اِمَامًا‏
25:74. மேலும் அவர்கள்: “எங்கள் இறைவா! எங்கள் மனைவியரிடமும், எங்கள் சந்ததியரிடமும் இருந்து எங்களுக்குக் கண்களின் குளிர்ச்சியை அளிப்பாயாக! இன்னும் பயபக்தியுடையவர்களுக்கு எங்களை இமாமாக (வழிகாட்டியாக) ஆக்கியருள்வாயாக! என்று பிரார்த்தனை செய்வார்கள்.
26:83   رَبِّ~هَبْ~لِىْ~حُكْمًا~وَّاَلْحِقْنِىْ~بِالصّٰلِحِيْنَۙ‏
26:83. “இறைவனே! நீ எனக்கு ஞானத்தை அளிப்பாயாக. மேலும், ஸாலிஹானவர்களுடன் (நல்லவர்களுடன்) என்னைச் சேர்த்து வைப்பாயாக!”
26:169   رَبِّ~نَجِّنِىْ~وَاَهْلِىْ~مِمَّا~يَعْمَلُوْنَ‏
26:169. “என் இறைவனே! என்னையும், என் குடும்பத்தாரையும் இவர்கள் செய்து கொண்டிருக்கிற (தீய)வற்றிலிருந்து காப்பாயாக!” (எனப் பிரார்த்தித்தார்.)
27:19   فَتَبَسَّمَ~ضَاحِكًا~مِّنْ~قَوْلِهَا~وَقَالَ~رَبِّ~اَوْزِعْنِىْۤ~اَنْ~اَشْكُرَ~نِعْمَتَكَ~الَّتِىْۤ~اَنْعَمْتَ~عَلَىَّ~وَعَلٰى~وَالِدَىَّ~وَاَنْ~اَعْمَلَ~صَالِحًـا~تَرْضٰٮهُ~وَاَدْخِلْنِىْ~بِرَحْمَتِكَ~فِىْ~عِبَادِكَ~الصّٰلِحِيْنَ‏
27:19. அப்போது அதன் சொல்லைக் கேட்டு, அவர் புன்னகை கொண்டு சிரித்தார். இன்னும், “என் இறைவா! நீ என் மீதும், என் பெற்றோர் மீதும் புரிந்துள்ள உன் அருட்கொடைகளுக்காக, நான் நன்றி செலுத்தவும், நீ பொருந்திக் கொள்ளும் விதத்தில் நான் நன்மைகள் செய்யவும், எனக்கு அருள் செய்வாயாக! இன்னும் உம் கிருபையைக் கொண்டு என்னை உன்னுடைய நல்லடியார்களில் சேர்த்தருள்வாயாக!” என்று பிரார்த்தித்தார்.
27:44   قِيْلَ~لَهَا~ادْخُلِى~الصَّرْحَ‌~ۚ~فَلَمَّا~رَاَتْهُ~حَسِبَـتْهُ~لُـجَّةً~وَّكَشَفَتْ~عَنْ~سَاقَيْهَا~‌ؕ~قَالَ~اِنَّهٗ~صَرْحٌ~مُّمَرَّدٌ~مِّنْ~قَوَارِيْرَ ۙ‌قَالَتْ~رَبِّ~اِنِّىْ~ظَلَمْتُ~نَـفْسِىْ~وَ~اَسْلَمْتُ~مَعَ~سُلَيْمٰنَ~لِلّٰهِ~رَبِّ~الْعٰلَمِيْنَ‏
27:44. அவளிடம்: “இந்த மாளிகையில் பிரவேசிப்பீராக!” என்று சொல்லப்பட்டது; அப்போது அவள் (அம் மாளிகையின் தரையைப் பார்த்து) அதைத் தண்ணீர்த் தடாகம் என்று எண்ணிவிட்டாள்; எனவே (தன் ஆடை நனைந்து போகாமலிருக்க அதைத்) தன் இரு கெண்டைக் கால்களுக்கும் மேல் உயர்த்தினாள்; (இதைக் கண்ணுற்ற ஸுலைமான்), “அது நிச்சயமாகப் பளிங்குகளால் பளபளப்பாகக் கட்டப்பட்ட மாளிகைதான்!” என்று கூறினார். (அதற்கு அவள்) “இறைவனே! நிச்சயமாக, எனக்கு நானே அநியாயம் செய்து கொண்டேன்; அகிலங்களுக்கெல்லாம் இறைவனான அல்லாஹ்வுக்கு, ஸுலைமானுடன் நானும் முற்றிலும் வழிபட்டு) முஸ்லிமாகிறேன்” எனக் கூறினாள்.  
28:16   قَالَ~رَبِّ~اِنِّىْ~ظَلَمْتُ~نَفْسِىْ~فَاغْفِرْ~لِىْ~فَغَفَرَ~لَهٗ‌ؕ~اِنَّهٗ~هُوَ~الْغَفُوْرُ~الرَّحِيْمُ‏
28:16. “என் இறைவா! நிச்சயமாக நான் என் ஆத்மாவுக்கே அநியாயம் செய்து விட்டேன்; ஆகவே, நீ என்னை மன்னிப்பாயாக!” என்று பிரார்த்தித்தார்; அப்போது அவன் அவரை மன்னித்தான் - நிச்சயமாக அவன், மிகவும் மன்னிப்பவனாகவும், கிருபை மிக்கவனாகவும் இருக்கின்றான்.
28:17   قَالَ~رَبِّ~بِمَاۤ~اَنْعَمْتَ~عَلَىَّ~فَلَنْ~اَكُوْنَ~ظَهِيْرًا~لِّلْمُجْرِمِيْنَ‏
28:17. “என் இறைவா! என் மீது நீ அருள்புரிந்ததன் காரணமாக, நான் இனி ஒரு போதும் குற்றவாளிகளுக்கு உதவி செய்பவனாக இருக்க மாட்டேன்” என்று கூறினார்.
28:21   فَخَرَجَ~مِنْهَا~خَآٮِٕفًا~يَّتَرَقَّبُ‌~قَالَ~رَبِّ~نَجِّنِىْ~مِنَ~الْقَوْمِ~الظّٰلِمِيْنَ‏
28:21. ஆகவே, அவர் பயத்துடனும், கவனமாகவும் அ(ந் நகரத்)தை விட்டுக் கிளம்பி விட்டார்; “என் இறைவா! இந்த அக்கிரமக்கார சமூகத்தாரை விட்டும் நீ என்னைக் காப்பாற்றுவாயாக!” என்று பிரார்த்தித்தார்.
28:22   وَلَـمَّا~تَوَجَّهَ~تِلْقَآءَ~مَدْيَنَ~قَالَ~عَسٰى~رَبِّىْۤ~اَنْ~يَّهْدِيَنِىْ~سَوَآءَ~السَّبِيْلِ‏
28:22. பின்னர், அவர் மத்யன் (நாட்டின்) பக்கம் சென்ற போது, “என் இறைவன் என்னை நேரான பாதையில் செலுத்தக் கூடும்” என்று கூறினார்.
28:23   وَلَـمَّا~وَرَدَ~مَآءَ~مَدْيَنَ~وَجَدَ~عَلَيْهِ~اُمَّةً~مِّنَ~النَّاسِ~يَسْقُوْنَ~~وَوَجَدَ~مِنْ~دُوْنِهِمُ~امْرَاَتَيْنِ~تَذُوْدٰنِ‌~ۚ~قَالَ~مَا~خَطْبُكُمَا‌~ؕ~قَالَـتَا~لَا~نَسْقِىْ~حَتّٰى~يُصْدِرَ~الرِّعَآءُ‌~ٚ~وَاَبُوْنَا~شَيْخٌ~كَبِيْرٌ‏
28:23. இன்னும், அவர் மத்யன் நாட்டுத் தண்ணீர்(த் துறையின்) அருகே வந்தபோது, அவ்விடத்தில் ஒரு கூட்டத்தினர் (தம் கால் நடைகளுக்குத்) தண்ணீர் புகட்டிக் கொண்டிருந்ததைக் கண்டார்; அவர்களைத் தவிர, பெண்கள் இருவர் (தங்கள் ஆடுகளுக்குத் தண்ணீர் புகட்டாது) ஒதுங்கி நின்றதைக் கண்டார்; “உங்களிருவரின் விஷயம் என்ன?” என்று (அப்பெண்களிடம்) அவர் கேட்டார்; அதற்கு: “இம்மேய்ப்பவர்கள் (தண்ணீர் புகட்டிக் விட்டு) விலகும் வரை நாங்கள் எங்கள் (ஆடுகளுக்குத்) தண்ணீர் புகட்ட முடியாது - மேலும் எங்கள் தந்தை மிகவும் வயது முதிர்ந்தவர்” என்று அவ்விருவரும் கூறினார்கள்.
28:24   فَسَقٰى~لَهُمَا~ثُمَّ~تَوَلّٰٓى~اِلَى~الظِّلِّ~فَقَالَ~رَبِّ~اِنِّىْ~لِمَاۤ~اَنْزَلْتَ~اِلَىَّ~مِنْ~خَيْرٍ~فَقِيْرٌ‏
28:24. ஆகையால், அவ்விருவருக்குமாக அவர் (ஆட்டு மந்தைக்குத்) தண்ணீர் புகட்டினார்; பிறகு அவர் (ஒரு மர) நிழலில் ஒதுங்கி: “என் இறைவா! நீ எனக்கு இறக்கியருளும் நல்லவற்றின்பால் நிச்சயமாக நான் தேவையுள்ளவனாக இருக்கின்றேன்” என்று கூறினார்.
28:33   قَالَ~رَبِّ~اِنِّىْ~قَتَلْتُ~مِنْهُمْ~نَفْسًا~فَاَخَافُ~اَنْ~يَّقْتُلُوْنِ‏
28:33. (அதற்கு அவர்): “என் இறைவா! நிச்சயமாக, நான் அவர்களில் ஒருவனைக் கொன்று விட்டேன்; ஆகையால் அவர்கள் என்னைக் கொலை செய்து விடுவார்கள் என்று பயப்படுகிறேன்” என்று கூறினார்.
29:30   قَالَ~رَبِّ~انْصُرْنِىْ~عَلَى~الْقَوْمِ~الْمُفْسِدِيْنَ‏
29:30. அப்போது அவர்: “என் இறைவனே! குழப்பம் செய்யும் இந்த சமூகத்தாருக்கு எதிராக எனக்கு நீ உதவி புரிவாயாக!” என்று (பிரார்த்தித்துக்) கூறினார்.  
32:12   وَلَوْ~تَرٰٓى~اِذِ~الْمُجْرِمُوْنَ~نَاكِسُوْا~رُءُوْسِهِمْ~عِنْدَ~رَبِّهِمْ~رَبَّنَاۤ~اَبْصَرْنَا~وَسَمِعْنَا~فَارْجِعْنَا~نَعْمَلْ~صَالِحًـا~اِنَّا~مُوْقِنُوْنَ‏
32:12. மேலும், இக்குற்றவாளிகள் தம் இறைவன் முன் தலைகுனிந்தவர்களாய், “எங்கள் இறைவா! நாங்கள் (இப்பொழுது) பார்த்துக் கொண்டோம், கேட்டும் கொண்டோம் - ஆகவே, நீ (உலகுக்கு) எங்களைத் திருப்பி அனுப்பிவை; நாங்கள் நற்கருமங்களையே செய்வோம். நிச்சயமாய் நாங்கள் (நம்பிக்கையில்) உறுதியுள்ளவர்களாக ஆகிவிட்டோம்” என்று சொல்லும்போது (நபியே!) நீர் பார்ப்பீராயின் (அவர்களுடைய நிலையை நீர் அறிந்து கொள்வீர்).
37:100   رَبِّ~هَبْ~لِىْ~مِنَ~الصّٰلِحِيْنَ‏
37:100. “என்னுடைய இறைவா! நீ எனக்கு ஸாலிஹான ஒரு நன்மகனைத் தந்தருள்வாயாக” (என்று பிரார்த்தித்தார்).
38:29   كِتٰبٌ~اَنْزَلْنٰهُ~اِلَيْكَ~مُبٰرَكٌ~لِّيَدَّبَّرُوْۤا~اٰيٰتِهٖ~وَلِيَتَذَكَّرَ~اُولُوا~الْاَلْبَابِ‏
38:29. (நபியே!) பாக்கியம் பெற்ற இவ்வேதத்தை உம்மீது அருளியுள்ளோம் - அவர்கள் இதன் வசனங்களைக் கவனித்து ஆய்வதற்காகவும், அறிவுடையோர் நல்லுணர்வு பெறுவதற்காகவும்.
38:35   قَالَ~رَبِّ~اغْفِرْ~لِىْ~وَهَبْ~لِىْ~مُلْكًا~لَّا~يَنْۢبَغِىْ~لِاَحَدٍ~مِّنْۢ~بَعْدِىْ‌ۚ~اِنَّكَ~اَنْتَ~الْوَهَّابُ‏
38:35. “என் இறைவனே! என்னை மன்னித்தருள்வாயாக! அன்றியும், பின்னர் எவருமே அடைய முடியாத ஓர் அரசாங்கத்தை எனக்கு நீ நன்கொடையளிப்பாயாக! நிச்சயமாக நீயே மிகப்பெருங் கொடையாளியாவாய்” எனக் கூறினார்.
40:8   رَبَّنَا~وَاَدْخِلْهُمْ~جَنّٰتِ~عَدْنِ~اۨلَّتِىْ~وَعَدْتَّهُمْ~وَمَنْ~صَلَحَ~مِنْ~اٰبَآٮِٕهِمْ~وَاَزْوَاجِهِمْ~وَذُرِّيّٰتِهِمْ~ؕ~اِنَّكَ~اَنْتَ~الْعَزِيْزُ~الْحَكِيْمُ~ۙ‏
40:8. “எங்கள் இறைவனே! நீ அவர்களுக்கு வாக்களித்திருக்கும், நிலையான சுவர்க்கத்தில், அவர்களையும், அவர்கள் மூதாதையர்களிலும், அவர்கள் மனைவியர்களிலும், அவர்கள் சந்ததியார்களிலும் நன்மை செய்தோரையும் பிரவேசிக்கச் செய்வாயாக. நிச்சயமாக நீ தான் (யாவரையும்) மிகைத்தவன்; ஞானம் மிக்கவன்.
46:15   وَوَصَّيْنَا~الْاِنْسَانَ~بِوَالِدَيْهِ~اِحْسَانًا‌~ؕ~حَمَلَـتْهُ~اُمُّهٗ~كُرْهًا~وَّوَضَعَتْهُ~كُرْهًا‌~ؕ~وَحَمْلُهٗ~وَفِصٰلُهٗ~ثَلٰـثُوْنَ~شَهْرًا‌~ؕ~حَتّٰٓى~اِذَا~بَلَغَ~اَشُدَّهٗ~وَبَلَغَ~اَرْبَعِيْنَ~سَنَةً ~ۙ~قَالَ~رَبِّ~اَوْزِعْنِىْۤ~اَنْ~اَشْكُرَ~نِعْمَتَكَ~الَّتِىْۤ~اَنْعَمْتَ~عَلَىَّ~وَعَلٰى~وَالِدَىَّ~وَاَنْ~اَعْمَلَ~صَالِحًا~تَرْضٰٮهُ~وَاَصْلِحْ~لِىْ~فِىْ~ذُرِّيَّتِىْ~ؕۚ~اِنِّىْ~تُبْتُ~اِلَيْكَ~وَاِنِّىْ~مِنَ~الْمُسْلِمِيْنَ‏
46:15. மனிதன் தன் பெற்றோருக்கு நன்மை செய்யும்படி உபதேசம் செய்தோம்; அவனுடைய தாய், வெகு சிரமத்துடனேயே அவனைச் சுமந்து வெகு சிரமத்துடனேயே அவனைப் பெற்றெடுக்கிறாள்; (கர்ப்பத்தில்) அவனைச் சுமப்பதும்; அவனுக்குப் பால் குடி மறக்கச் செய்வதும் (மொத்தம்) முப்பதுமாதங்களாகும். அவன் வாலிபமாகி, நாற்பது வயதை அடைந்ததும்: “இறைவனே! நீ என் மீதும், என் பெற்றோர் மீதும் புரிந்த நிஃமத்துக்காக, (அருள் கொடைகளுக்காக) நன்றி செலுத்தவும், உன்னுடைய திருப்தியை அடையக் கூடிய ஸாலிஹான நல்ல அமல்களைச் செய்யவும் எனக்கு அருள் பாலிப்பாயாக! (இதில் எனக்கு உதவுவதற்காக) என்னுடைய சந்ததியையும் ஸாலிஹானவர்களாக (நல்லது செய்பவர்களாக) சீர்படுத்தியருள்வாயாக! நிச்சயமாக நான் உன்பக்கமே திரும்புகிறேன்; அன்றியும், நான் முஸ்லிம்களில் நின்றுமுள்ளவனாக (உனக்கு முற்றிலும் வழிப்பட்டவனாக) இருக்கின்றேன்” என்று கூறுவான்.
59:10   وَالَّذِيْنَ~جَآءُوْ~مِنْۢ~بَعْدِهِمْ~يَقُوْلُوْنَ~رَبَّنَا~اغْفِرْ~لَـنَا~وَلِاِخْوَانِنَا~الَّذِيْنَ~سَبَقُوْنَا~بِالْاِيْمَانِ~وَلَا~تَجْعَلْ~فِىْ~قُلُوْبِنَا~غِلًّا~لِّلَّذِيْنَ~اٰمَنُوْا~رَبَّنَاۤ~اِنَّكَ~رَءُوْفٌ~رَّحِيْمٌ‏
59:10. அவர்களுக்குப்பின் குடியேறியவர்களுக்கும் (இதில் பங்குண்டு). அவர்கள் “எங்கள் இறைவனே! எங்களுக்கும், ஈமான் கொள்வதில் எங்களுக்கு முந்தியவர்களான எங்கள் சகோதரர்களுக்கும் மன்னிப்பு அருள்வாயாக; அன்றியும் ஈமான் கொண்டவர்களைப் பற்றி எங்களுடைய இதயங்களில் பகையை ஆக்காதிருப்பாயாக! எங்கள் இறைவனே! நிச்சயமாக நீ மிக்க இரக்கமுடையவன்; கிருபை மிக்கவன்” என்றும் (பிரார்த்தித்துக்) கூறுவர்.
60:5   رَبَّنَا~لَا~تَجْعَلْنَا~فِتْنَةً~لِّلَّذِيْنَ~كَفَرُوْا~وَاغْفِرْ~لَـنَا~رَبَّنَا‌~ۚ~اِنَّكَ~اَنْتَ~الْعَزِيْزُ~الْحَكِيْمُ‏
60:5. “எங்கள் இறைவா! காஃபிர்களுக்கு, எங்களைச் சோதனை(ப் பொருள்) ஆக ஆக்கிவிடாதே! எங்கள் இறைவா! எங்களுக்கு மன்னிப்பும் அருள்வாயாக! நிச்சயமாக நீ (யாவரையும்) மிகைத்தவன் ஞானம் மிக்கவன்” (என்றும் வேண்டினார்).
66:8   يٰۤاَيُّهَا~الَّذِيْنَ~اٰمَنُوْا~تُوْبُوْۤا~اِلَى~اللّٰهِ~تَوْبَةً~نَّصُوْحًا~ؕ~عَسٰى~رَبُّكُمْ~اَنْ~يُّكَفِّرَ~عَنْكُمْ~سَيِّاٰتِكُمْ~وَيُدْخِلَـكُمْ~جَنّٰتٍ~تَجْرِىْ~مِنْ~تَحْتِهَا~الْاَنْهٰرُ ۙ~يَوْمَ~لَا~يُخْزِى~اللّٰهُ~النَّبِىَّ~وَالَّذِيْنَ~اٰمَنُوْا~مَعَهٗ‌~ۚ~نُوْرُهُمْ~يَسْعٰى~بَيْنَ~اَيْدِيْهِمْ~وَبِاَيْمَانِهِمْ~يَقُوْلُوْنَ~رَبَّنَاۤ~اَ~تْمِمْ~لَـنَا~نُوْرَنَا~وَاغْفِرْ~لَـنَا‌~ۚ~اِنَّكَ~عَلٰى~كُلِّ~شَىْءٍ~قَدِيْرٌ‏
66:8. ஈமான் கொண்டவர்களே! கலப்பற்ற (மனதோடு) அல்லாஹ்விடம் தவ்பா செய்து, பாவமன்னிப்புப் பெறுங்கள்; உங்கள் இறைவன் உங்கள் பாவங்களை உங்களை விட்டுப் போக்கி உங்களைச் சுவனச் சோலைகளில் பிரவேசிக்கச் செய்வான்; அவற்றின் கீழே ஆறுகள் (சதா) ஓடிக் கொண்டே இருக்கும்; (தன்) நபியையும் அவருடன் ஈமான் கொண்டார்களே அவர்களையும் அந்நாளில் அல்லாஹ் இழிவுபடுத்தமாட்டான்; (அன்று ஈடேற்றம் பெற்ற) அவர்களுடைய பிரகாசம் (ஒளி) அவர்களுக்கு முன்னும் அவர்களுடைய வலப்புறத்திலும் விரைந்து கொண்டிருக்கும்; அவர்கள் “எங்கள் இறைவா! எங்களுக்கு, எங்களுடைய பிரகாசத்தை நீ முழுமையாக்கி வைப்பாயாக! எங்களுக்கு மன்னிப்பும் அருள்வாயாக! நிச்சயமாக நீ எல்லாப் பொருட்கள் மீதும் பேராற்றலுடையவன்” என்று கூறி(ப் பிரார்த்தனை செய்து) கொண்டு இருப்பார்கள்.
66:11   وَضَرَبَ~اللّٰهُ~مَثَلًا~لِّـلَّذِيْنَ~اٰمَنُوْا~امْرَاَتَ~فِرْعَوْنَ‌ۘ~اِذْ~قَالَتْ~رَبِّ~ابْنِ~لِىْ~عِنْدَكَ~بَيْتًا~فِى~الْجَـنَّةِ~وَنَجِّنِىْ~مِنْ~فِرْعَوْنَ~وَعَمَلِهٖ~وَنَجِّنِىْ~مِنَ~الْقَوْمِ~الظّٰلِمِيْنَۙ‏
66:11. மேலும், ஈமான் கொண்டவர்களுக்கு ஃபிர்அவ்னின் மனைவியை அல்லாஹ் உதாரணமாக கூறுகிறான். அவர் “இறைவா! எனக்காக உன்னிடத்தில், சுவர்க்கத்தில் ஒரு வீட்டைக் கட்டித் தருவாயாக! இன்னும் ஃபிர்அவ்னை விட்டும், அவன் செயல்களை விட்டும் என்னை காப்பாற்றுவாயாக! இன்னும் அநியாயக்கார சமூகத்தாரிடமிருந்தும் என்னைக் காப்பாற்றுவாயாக” என்று (பிரார்த்தித்துக்) கூறினார்.
71:28   رَبِّ~اغْفِرْلِىْ~وَلِـوَالِدَىَّ~وَلِمَنْ~دَخَلَ~بَيْتِىَ~مُؤْمِنًا~وَّلِلْمُؤْمِنِيْنَ~وَالْمُؤْمِنٰتِؕ~وَلَا~تَزِدِ~الظّٰلِمِيْنَ~اِلَّا~تَبَارًا‏
71:28. “என் இறைவா! எனக்கும், என் பெற்றோருக்கும், என் வீட்டில் நம்பிக்கையாளர்களாகப் பிரவேசித்தவர்களுக்கும், முஃமினான ஆண்களுக்கும், முஃமினான பெண்களுக்கும், நீ மன்னிப்பளிப்பாயாக! மேலும், அநியாயக்காரர்களுக்கு அழிவையேயல்லாது (வேறு எதையும்) நீ அதிகரிக்காதே” (என்றும் கூறினார்).