இறைவனை இம்மையில் காண முடியுமா?
2:55   وَاِذْ~قُلْتُمْ~يٰمُوْسٰى~لَنْ~نُّؤْمِنَ~لَـكَ~حَتّٰى~نَرَى~اللّٰهَ~جَهْرَةً~فَاَخَذَتْكُمُ~الصّٰعِقَةُ~وَاَنْتُمْ~تَنْظُرُوْنَ‏
2:55. இன்னும் (இதையும் நினைவு கூறுங்கள்) நீங்கள், “மூஸாவே! நாங்கள் அல்லாஹ்வை கண்கூடாக காணும் வரை உம்மீது நம்பிக்கை கொள்ள மாட்டோம்” என்று கூறினீர்கள்; அப்பொழுது, நீங்கள் பார்த்துக்கொண்டிருக்கும்போதே உங்களை ஓர் இடி முழக்கம் பற்றிக்கொண்டது.
2:56   ثُمَّ~بَعَثْنٰكُمْ~مِّنْۢ~بَعْدِ~مَوْتِكُمْ~لَعَلَّکُمْ~تَشْكُرُوْنَ‏
2:56. நீங்கள் நன்றியுடையோராய் இருக்கும் பொருட்டு, நீங்கள் இறந்தபின் உங்களை உயிர்ப்பித்து எழுப்பினோம்.
4:153   يَسْأَلُكَ~اَهْلُ~الْـكِتٰبِ~اَنْ~تُنَزِّلَ~عَلَيْهِمْ~كِتٰبًا~مِّنَ~السَّمَآءِ‌~فَقَدْ~سَاَ~لُوْا~مُوْسٰٓى~اَكْبَرَ~مِنْ~ذٰ~لِكَ~فَقَالُوْۤا~اَرِنَا~اللّٰهَ~جَهْرَةً~فَاَخَذَتْهُمُ~الصّٰعِقَةُ~بِظُلْمِهِمْ‌‌~ۚ~ثُمَّ~اتَّخَذُوا~الْعِجْلَ~مِنْۢ~بَعْدِ~مَا~جَآءَتْهُمُ~الْبَيِّنٰتُ~فَعَفَوْنَا~عَنْ~ذٰ~لِكَ‌‌‌‌~ۚ~وَاٰتَيْنَا~مُوْسٰى~سُلْطٰنًا~مُّبِيْنًا‏
4:153. (நபியே!) வேதமுடையவர்கள் தங்கள் மீது ஒரு வேதத்தை வானத்திலிருந்து நீர் இறக்கி வைக்க வேண்டுமென்று உம்மிடம் கேட்கின்றனர்; அவர்கள் மூஸாவிடம் இதைவிடப் பெரியது ஒன்றைக் கேட்டு: “எங்களுக்கு அல்லாஹ்வைப் பகிரங்கமாகக் காட்டுங்கள்” எனக் கூறினர்; ஆகவே அவர்களுடைய அக்கிரமத்திற்காக அவர்களை இடி தாக்கியது; அப்பால் அவர்களுக்குத் தெளிவான ஆதாரங்கள் வந்த பின்னும் அவர்கள் காளைக் கன்றை வணங்கினார்கள்; அதையும் நாம் மன்னித்தோம்; இன்னும், நாம் மூஸாவுக்குத் தெளிவான ஆதாரத்தையும் கொடுத்தோம்.
6:103   لَا~تُدْرِكُهُ~الْاَبْصَارُ~وَهُوَ~يُدْرِكُ~الْاَبْصَارَ‌ۚ~وَهُوَ~اللَّطِيْفُ~الْخَبِيْرُ‏
6:103. பார்வைகள் அவனை அடைய முடியா; ஆனால் அவனே எல்லோருடைய (எல்லாப்) பார்வைகளையும் (சூழ்ந்து) அடைகிறான். அவன் நுட்பமானவன்; தெளிவான ஞானமுடையவன்.
7:143   وَلَمَّا~جَآءَ~مُوْسٰى~لِمِيْقَاتِنَا~وَكَلَّمَهٗ~رَبُّهٗ~ۙ~قَالَ~رَبِّ~اَرِنِىْۤ~اَنْظُرْ~اِلَيْكَ‌~ؕ~قَالَ~لَنْ~تَرٰٮنِىْ~وَلٰـكِنِ~انْظُرْ~اِلَى~الْجَـبَلِ~فَاِنِ~اسْتَقَرَّ~مَكَانَهٗ~فَسَوْفَ~تَرٰٮنِىْ‌~ۚ~فَلَمَّا~تَجَلّٰى~رَبُّهٗ~لِلْجَبَلِ~جَعَلَهٗ~دَكًّا~وَّخَرَّ~مُوْسٰى~صَعِقًا‌~ۚ~فَلَمَّاۤ~اَفَاقَ~قَالَ~سُبْحٰنَكَ~تُبْتُ~اِلَيْكَ~وَاَنَا~اَوَّلُ~الْمُؤْمِنِيْنَ‏
7:143. நாம் குறித்த காலத்தில் (குறிப்பிட்ட இடத்தில்) மூஸா வந்த போது, அவருடைய இறைவன் அவருடன் பேசினான்; அப்போது மூஸா: “என் இறைவனே! நான் உன்னைப் பார்க்க வேண்டும்; எனக்கு உன்னைக் காண்பிப்பாயாக! என்று வேண்டினார். அதற்கு அவன், “மூஸாவே! நீர் என்னை ஒருக்காலும் பார்க்க முடியாது, எனினும் நீர் இந்த மலையைப் பார்த்துக் கொண்டிரும். அது தன் இடத்தில் நிலைத்திருந்தால், அப்போது நீர் என்னைப் பார்ப்பீர்!” என்று கூறினான். ஆகவே அவருடைய இறைவன் அம்மலை மீது தன்னுடைய பேரொளியைத் தோற்றுவித்த போது, அவன் அம்மலையை நொறுக்கித் தூளாக்கி விட்டான்; அப்போது மூஸா மூர்ச்சையாகிக் கீழே விழுந்து விட்டார். அவர் தெளிவடைந்ததும், “(இறைவா!) நீ மிகவும் பரிசுத்தமானவன்; நான் உன்னிடம் மன்னிப்பு கோருகிறேன். ஈமான் கொண்டவர்களில் நான் முதன்மையானவனாக இருக்கிறேன்” என்று கூறினார்.
75:22   وُجُوْهٌ~يَّوْمَٮِٕذٍ~نَّاضِرَةٌ ۙ‏
75:22. அந்நாளில் சில முகங்கள் (மகிழ்ச்சியால்) செழுமையாக இருக்கும்.