நபிமார்களும் மனிதர்களே!
2:282   يٰۤـاَيُّهَا~الَّذِيْنَ~اٰمَنُوْۤا~اِذَا~تَدَايَنْتُمْ~بِدَيْنٍ~اِلٰٓى~اَجَلٍ~مُّسَمًّى~فَاكْتُبُوْهُ ‌ؕ~وَلْيَكْتُب~بَّيْنَكُمْ~كَاتِبٌۢ~بِالْعَدْلِ‌~وَلَا~يَاْبَ~كَاتِبٌ~اَنْ~يَّكْتُبَ~كَمَا~عَلَّمَهُ~اللّٰهُ‌~فَلْيَكْتُبْ~‌ۚوَلْيُمْلِلِ~الَّذِىْ~عَلَيْهِ~الْحَـقُّ~وَلْيَتَّقِ~اللّٰهَ~رَبَّهٗ~وَلَا~يَبْخَسْ~مِنْهُ~شَيْئًا ‌ؕ~فَاِنْ~كَانَ~الَّذِىْ~عَلَيْهِ~الْحَـقُّ~سَفِيْهًا~اَوْ~ضَعِيْفًا~اَوْ~لَا~يَسْتَطِيْعُ~اَنْ~يُّمِلَّ~هُوَ~فَلْيُمْلِلْ~وَلِيُّهٗ~بِالْعَدْلِ‌ؕ~وَاسْتَشْهِدُوْا~شَهِيْدَيْنِ~مِنْ~رِّجَالِكُمْ‌ۚ~فَاِنْ~لَّمْ~يَكُوْنَا~رَجُلَيْنِ~فَرَجُلٌ~وَّامْرَاَتٰنِ~مِمَّنْ~تَرْضَوْنَ~مِنَ~الشُّهَدَآءِ~اَنْ~تَضِلَّ~اِحْدٰٮهُمَا~فَتُذَكِّرَ~اِحْدٰٮهُمَا~الْاُخْرٰى‌ؕ~وَ~لَا~يَاْبَ~الشُّهَدَآءُ~اِذَا~مَا~دُعُوْا ‌ؕ~وَلَا~تَسْــٴَــمُوْۤا~اَنْ~تَكْتُبُوْهُ~صَغِيْرًا~اَوْ~كَبِيْرًا~اِلٰٓى~اَجَلِهٖ‌ؕ~ذٰ~لِكُمْ~اَقْسَطُ~عِنْدَ~اللّٰهِ~وَاَقْوَمُ~لِلشَّهَادَةِ~وَاَدْنٰۤى~اَلَّا~تَرْتَابُوْٓا~اِلَّاۤ~اَنْ~تَكُوْنَ~تِجَارَةً~حَاضِرَةً~تُدِيْرُوْنَهَا~بَيْنَكُمْ~فَلَيْسَ~عَلَيْكُمْ~جُنَاحٌ~اَلَّا~تَكْتُبُوْهَا ‌ؕ~وَاَشْهِدُوْۤا~اِذَا~تَبَايَعْتُمْ~وَلَا~يُضَآرَّ~كَاتِبٌ~وَّلَا~شَهِيْدٌ  ؕ~وَاِنْ~تَفْعَلُوْا~فَاِنَّهٗ~فُسُوْقٌ~ۢ~بِكُمْ~ؕ~وَ~اتَّقُوا~اللّٰهَ‌~ؕ~وَيُعَلِّمُكُمُ~اللّٰهُ‌~ؕ~وَاللّٰهُ~بِكُلِّ~شَىْءٍ~عَلِيْمٌ‏
2:282. ஈமான் கொண்டோரே! ஒரு குறித்த தவனையின் மீது உங்களுக்குள் கடன் கொடுக்கல் வாங்கல் செய்து கொண்டால், அதை எழுதி வைத்துக் கொள்ளுங்கள்; எழுதுபவன் உங்களிடையே நீதியுடன் எழுதட்டும்; எழுதுபவன் எழுதுவதற்கு மறுக்கக்கூடாது; (நீதமாக எழுதுமாறு) அல்லாஹ் அவனுக்குக் கற்றுக் கொடுத்தபடி அவன் எழுதட்டும். இன்னும் யார் மீது கடன் (திருப்பிக் கொடுக்க வேண்டிய) பொறுப்பு இருக்கிறதோ அவனே (பத்திரத்தின்) வாசகத்தைச் சொல்லட்டும்; அவன் தன் ரப்பான (அல்லாஹ்வை) அஞ்சிக் கொள்ளட்டும்; மேலும், அ(வன் வாங்கிய)தில் எதையும் குறைத்து விடக் கூடாது; இன்னும், யார் மீது கடன் (திருப்பிக் கொடுக்க வேண்டிய) பொறுப்பு இருக்கிறதோ அவன் அறிவு குறைந்தவனாகவோ, அல்லது (பால்யம், முதுமை போன்ற காரணங்களால்) பலஹீனனாகவோ, அல்லது வாசகத்தைக் கூற இயலாதவனாகவோ இருப்பின் அவனுடைய வலீ(நிர்வாகி) நீதமாக வாசகங்களைச் சொல்லட்டும்; தவிர, (நீங்கள் சாட்சியாக ஏற்கக் கூடிய) உங்கள் ஆண்களில் இருவரை சாட்சியாக்கிக் கொள்ளுங்கள்; ஆண்கள் இருவர் கிடைக்காவிட்டால், சாட்சியங்களில் நீங்கள் பொருந்தக்கூடியவர்களிலிருந்து ஆடவர் ஒருவரையும், பெண்கள் இருவரையும் சாட்சிகளாக எடுத்துக் கொள்ளுங்கள்; (பெண்கள் இருவர்) ஏனென்றால் அவ்விருவரில் ஒருத்தி தவறினால், இருவரில் மற்றவள் நினைவூட்டும் பொருட்டேயாகும்; அன்றியும், (சாட்சியம் கூற) சாட்சிகள் அழைக்கப்பட்டால் அவர்கள் மறுக்கலாகாது; தவிர, (கொடுக்கல் வாங்கல்) சிறிதோ, பெரிதோ அதை, அதன் கால வரையறையுடன் எழுதுவதில் அலட்சியமாக இராதீர்கள்; இதுவே அல்லாஹ்வின் முன்னிலையில் மிகவும் நீதமானதாகவும், சாட்சியத்திற்கு உறுதி உண்டாக்குவதாகவும், இன்னும் இது உங்களுக்கு சந்தேகங்கள் ஏற்படாமல் இருக்க சிறந்த வழியாகவும் இருக்கும்; எனினும் உங்களிடையே சுற்றி வரும் ரொக்க வியாபாரமாக இருப்பின், அதை எழுதிக் கொள்ளாவிட்டலும் உங்கள் மீது குற்றமில்லை; ஆனால் (அவ்வாறு ) நீங்கள் வியாபாரம் செய்யும்போதும் சாட்சிகளை வைத்துக் கொள்ளுங்கள் - அன்றியும் எழுதுபவனையோ, சாட்சியையோ (உங்களுக்கு சாதகமாக இருப்பதற்காகவோ, வேறு காரணத்திற்காகவோ) துன்புறுத்தப்படக் கூடாது; நீங்கள் அப்படிச் செய்வீர்களாயின் அது உங்கள் மீது நிச்சயமாகப் பாவமாகும்; அல்லாஹ்வுக்கு அஞ்சிக் கொள்ளுங்கள்; ஏனெனில் அல்லாஹ் தான் உங்களுக்கு (நேரிய இவ்விதிமுறைகளைக்) கற்றுக் கொடுக்கின்றான். தவிர,அல்லாஹ்வே எல்லாப் பொருட்களையும் பற்றி நன்கறிபவன்.
3:44   ذٰ~لِكَ~مِنْ~اَنْۢـبَآءِ~الْغَيْبِ~نُوْحِيْهِ~اِلَيْكَ‌ؕ~وَمَا~كُنْتَ~لَدَيْهِمْ~اِذْ~يُلْقُوْنَ~اَقْلَامَهُمْ~اَيُّهُمْ~يَكْفُلُ~مَرْيَمَ~وَمَا~كُنْتَ~لَدَيْهِمْ~اِذْ~يَخْتَصِمُوْنَ‏
3:44. (நபியே!) இவை(யெல்லாம்) மறைவானவற்றில் நின்றுமுள்ள விஷயங்களாகும்; இவற்றை நாம் உமக்கு வஹீ மூலம் அறிவிக்கின்றோம்; மேலும், மர்யம் யார் பொருப்பில் இருக்க வேண்டுமென்பதைப் பற்றி (குறி பார்த்தறிய) தங்கள் எழுது கோல்களை அவர்கள் எறிந்த போது நீர் அவர்களுடன் இருக்கவில்லை; (இதைப்பற்றி) அவர்கள் விவாதித்த போதும் நீர் அவர்களுடன் இருக்கவில்லை.
3:64   قُلْ~يٰۤـاَهْلَ~الْكِتٰبِ~تَعَالَوْا~اِلٰى~كَلِمَةٍ~سَوَآءٍۢ~بَيْنَـنَا~وَبَيْنَكُمْ~اَلَّا~نَـعْبُدَ~اِلَّا~اللّٰهَ~وَلَا~نُشْرِكَ~بِهٖ~شَيْئًا~وَّلَا~يَتَّخِذَ~بَعْضُنَا~بَعْضًا~اَرْبَابًا~مِّنْ~دُوْنِ~اللّٰهِ‌ؕ~فَاِنْ~تَوَلَّوْا~فَقُوْلُوا~اشْهَدُوْا~بِاَنَّا~مُسْلِمُوْنَ‏
3:64. (நபியே! அவர்களிடம்) “வேதத்தையுடையோரே! நமக்கும் உங்களுக்குமிடையே (இசைவான) ஒரு பொது விஷயத்தின் பக்கம் வாருங்கள்; (அதாவது) நாம் அல்லாஹ்வைத் தவிர வேறெவரையும் வணங்க மாட்டோம்; அவனுக்கு எவரையும் இணைவைக்க மாட்டோம்; அல்லாஹ்வை விட்டு நம்மில் சிலர் சிலரைக் கடவுளர்களாக எடுத்துக் கொள்ள மாட்டோம்” எனக் கூறும்; (முஃமின்களே! இதன் பிறகும்) அவர்கள் புறக்கணித்து விட்டால்: “நிச்சயமாக நாங்கள் முஸ்லிம்கள் என்பதற்கு நீங்கள் சாட்சியாக இருங்கள்!” என்று நீங்கள் கூறிவிடுங்கள்.
3:79   مَا~كَانَ~لِبَشَرٍ~اَنْ~يُّؤْتِيَهُ~اللّٰهُ~الْكِتٰبَ~وَالْحُكْمَ~وَالنُّبُوَّةَ~ثُمَّ~يَقُوْلَ~لِلنَّاسِ~كُوْنُوْا~عِبَادًا~لِّىْ~مِنْ~دُوْنِ~اللّٰهِ~وَلٰـكِنْ~كُوْنُوْا~رَبَّانِيّٖنَ~بِمَا~كُنْتُمْ~تُعَلِّمُوْنَ~الْكِتٰبَ~وَبِمَا~كُنْتُمْ~تَدْرُسُوْنَۙ‏
3:79. ஒரு மனிதருக்கு அல்லாஹ் வேதத்தையும், ஞானத்தையும், நபிப் பட்டத்தையும் கொடுக்க, பின்னர் அவர் “அல்லாஹ்வை விட்டு எனக்கு அடியார்களாகி விடுங்கள்” என்று (பிற) மனிதர்களிடம் கூற இயலாது; ஆனால் அவர் (பிற மனிதரிடம்) “நீங்கள் வேதத்தைக் கற்றுக் கொடுத்துக் கொண்டும், அ(வ்வேதத்)தை நீங்கள் ஓதிக் கொண்டும் இருப்பதனால் ரப்பானீ (இறைவனை வணங்கி அவனையே சார்ந்திருப்போர்)களாகி விடுங்கள்” (என்று தான் சொல்லுவார்).
3:128   لَيْسَ~لَكَ~مِنَ~الْاَمْرِ~شَىْءٌ~اَوْ~يَتُوْبَ~عَلَيْهِمْ~اَوْ~يُعَذِّبَهُمْ~فَاِنَّهُمْ~ظٰلِمُوْنَ‏
3:128. (நபியே!) உமக்கு இவ்விஷயத்தில் ஒரு சம்பந்தமும் இல்லை. அவன் அவர்களை மன்னித்து விடலாம்; அல்லது அவர்களை வேதனைப்படுத்தலாம் - நிச்சயமாக அவர்கள் கொடியோராக இருப்பதின் காரணமாக.
3:179   مَا~كَانَ~اللّٰهُ~لِيَذَرَ~الْمُؤْمِنِيْنَ~عَلٰى~مَاۤ~اَنْـتُمْ~عَلَيْهِ~حَتّٰى~يَمِيْزَ~الْخَبِيْثَ~مِنَ~الطَّيِّبِ‌ؕ~وَمَا~كَانَ~اللّٰهُ~لِيُطْلِعَكُمْ~عَلَى~الْغَيْبِ~وَ~لٰكِنَّ~اللّٰهَ~يَجْتَبِىْ~مِنْ~رُّسُلِهٖ~مَنْ~يَّشَآءُ‌~فَاٰمِنُوْا~بِاللّٰهِ~وَرُسُلِهٖ‌ۚ~وَاِنْ~تُؤْمِنُوْا~وَتَتَّقُوْا~فَلَـكُمْ~اَجْرٌ~عَظِيْمٌ‏
3:179. (காஃபிர்களே!) தீயவர்களை நல்லவர்களைவிட்டும் பிரித்தறிவிக்கும் வரையில் முஃமின்களை நீங்கள் இருக்கும் நிலையில் அல்லாஹ் விட்டு வைக்க (நாட)வில்லை; இன்னும், அல்லாஹ் உங்களுக்கு மறைவானவற்றை அறிவித்து வைப்பவனாகவும் இல்லை; ஏனெனில் (இவ்வாறு அறிவிப்பதற்கு) அல்லாஹ் தான் நாடியவரைத் தன் தூதர்களிலிருந்து தேர்ந்தெடுக்கிறான். ஆகவே அல்லாஹ்வின் மீதும், அவன் தூதர்கள் மீதும் ஈமான் கொள்ளுங்கள்; நீங்கள் நம்பிக்கை கொண்டு பயபக்தியுடன் நடப்பீர்களாயின் உங்களுக்கு மகத்தான நற்கூலியுண்டு.
4:113   وَلَوْلَا~فَضْلُ~اللّٰهِ~عَلَيْكَ~وَرَحْمَتُهٗ~لَهَمَّتْ~طَّآٮِٕفَةٌ~مِّنْهُمْ~اَنْ~يُّضِلُّوْكَ~ؕ~وَمَا~يُضِلُّوْنَ~اِلَّاۤ~اَنْفُسَهُمْ‌~وَمَا~يَضُرُّوْنَكَ~مِنْ~شَىْءٍ~‌ؕ~وَاَنْزَلَ~اللّٰهُ~عَلَيْكَ~الْكِتٰبَ~وَالْحِكْمَةَ~وَعَلَّمَكَ~مَا~لَمْ~تَكُنْ~تَعْلَمُ‌ؕ~وَكَانَ~فَضْلُ~اللّٰهِ~عَلَيْكَ~عَظِيْمًا‏
4:113. (நபியே!) உம் மீது அல்லாஹ்வின் அருளும், அவனுடைய கிருபையும் இல்லாதிருந்தால், அவர்களில் ஒரு கூட்டத்தார் உம்மை வழி தவறி நடக்கும்படி செய்ய முயன்றிருப்பார்கள்; ஆனால் அவர்கள் தங்களையே அன்றி வழி தவறும்படி செய்ய முடியாது; இன்னும் அவர்களால் உமக்கு எந்த விதமான தீங்கும் செய்துவிட முடியாது; மேலும் அல்லாஹ் உம் மீது வேதத்தையும் ஞானத்தையும் இறக்கியுள்ளான்; நீர் அறியாதிருந்தவற்றையும் அவன் உமக்குக் கற்றுக் கொடுத்தான். உம் மீது அல்லாஹ்வின் அருட்கொடை மகத்தானதாகவே இருக்கின்றது.
5:75   مَا~الْمَسِيْحُ~ابْنُ~مَرْيَمَ~اِلَّا~رَسُوْلٌ‌ ۚ~قَدْ~خَلَتْ~مِنْ~قَبْلِهِ~الرُّسُلُؕ~وَاُمُّهٗ~صِدِّيْقَةٌ‌ ~ؕ~كَانَا~يَاْكُلٰنِ~الطَّعَامَ‌ؕ~اُنْظُرْ~كَيْفَ~نُبَيِّنُ~لَهُمُ~الْاٰيٰتِ~ثُمَّ~انْظُرْ~اَ~نّٰى~يُؤْفَكُوْنَ‏
5:75. மர்யமுடைய குமாரர் மஸீஹ் இறை தூதரேயன்றி வேறில்லை, இவருக்கு முன்னரும் தூதர்கள் பலர் வந்து சென்றுவிட்டனர். இவருடைய தாயார் மிக்க உண்மையானவர்; இவ்விருவரும் (மற்ற மனிதர்களைப் போல்) உணவு உண்பவர்களாகவே இருந்தனர்; அவர்களுக்கு நம்முடைய அத்தாட்சிகளை கொண்டு எவ்வாறு தெளிவாக்கினோம் என்பதை (நபியே!) நீங்கள் கவனிப்பீராக! அவர்கள் எவ்வாறு திசை திருப்பப்படுகிறார்கள் என்பதையும் கவனிப்பீராக!
5:109   يَوْمَ~يَجْمَعُ~اللّٰهُ~الرُّسُلَ~فَيَقُوْلُ~مَاذَاۤ~اُجِبْتُمْ‌~ؕ~قَالُوْا~لَا~عِلْمَ~لَـنَا~ؕ~اِنَّكَ~اَنْتَ~عَلَّامُ~الْغُيُوْبِ‏
5:109. (நபியே!) அல்லாஹ் தன் தூதர்களை ஒன்று கூட்டும் (ஒரு) நாளில் அவர்களிடம் “(நீங்கள் மனிதர்களுக்கு என் தூதைச் சேர்ப்பித்தபோது) என்ன பதில் அளிக்கப்பட்டீர்கள்?” என்று கேட்பான்; அதற்கு அவர்கள்: “அதுபற்றி எங்களுக்கு எந்த அறிதலும் இல்லை; நிச்சயமாக நீதான் மறைவானவற்றையெல்லாம் அறிந்தவன்” என்று கூறுவார்கள்.
5:116   وَاِذْ~قَالَ~اللّٰهُ~يٰعِيْسَى~ابْنَ~مَرْيَمَ~ءَاَنْتَ~قُلْتَ~لِلنَّاسِ~اتَّخِذُوْنِىْ~وَاُمِّىَ~اِلٰهَيْنِ~مِنْ~دُوْنِ~اللّٰهِ‌ؕ~قَالَ~سُبْحٰنَكَ~مَا~يَكُوْنُ~لِىْۤ~اَنْ~اَقُوْلَ~مَا~لَـيْسَ~لِىْ~بِحَقٍّ‌ؕؔ~اِنْ~كُنْتُ~قُلْتُهٗ~فَقَدْ~عَلِمْتَهٗ‌ؕ~تَعْلَمُ~مَا~فِىْ~نَفْسِىْ~وَلَاۤ~اَعْلَمُ~مَا~فِىْ~نَفْسِكَ‌ؕ~اِنَّكَ~اَنْتَ~عَلَّامُ~الْغُيُوْبِ‏
5:116. இன்னும், “மர்யமுடைய மகன் ஈஸாவே, “அல்லாஹ்வையன்றி என்னையும் என் தாயாரையும் இரு கடவுள்களாக ஆக்கிக்கொள்ளுங்கள்” என்று மனிதர்களிடம் நீர் கூறினீரா?” என்று அல்லாஹ் கேட்கும் போது அவர், “நீ மிகவும் தூய்மையானவன்; எனக்கு உரிமையில்லாத ஒன்றை நான் சொல்வதற்கில்லை; அவ்வாறு நான் கூறியிருந்தால், நீ அதை நிச்சயமாக அறிந்திருப்பாய்; என் மனதிலுள்ளதை நீ அறிகிறாய்; உன் உள்ளத்திலிருப்பதை நான் அறிய மாட்டேன்; நிச்சயமாக நீயே மறைவானவற்றையெல்லாம் நன்கு அறிபவன்” என்று அவர் கூறுவார்.
6:14   قُلْ~اَغَيْرَ~اللّٰهِ~اَتَّخِذُ~وَلِيًّا~فَاطِرِ~السَّمٰوٰتِ~وَالْاَرْضِ~وَهُوَ~يُطْعِمُ~وَلَا~يُطْعَمُ‌ؕ~قُلْ~اِنِّىْۤ~اُمِرْتُ~اَنْ~اَكُوْنَ~اَوَّلَ~مَنْ~اَسْلَمَ‌~وَلَا~تَكُوْنَنَّ~مِنَ~الْمُشْرِكِيْنَ‏
6:14. “வானங்களையும் பூமியையும் படைத்த அல்லாஹ்வையன்றி வேறு எவரையும் என் பாதுகாவலனாக எடுத்துக் கொள்வேனா? அவனே (யாவருக்கும்) உணவளிக்கிறான்; அவனுக்கு எவராலும் உணவளிக்கப் படுவதில்லை” என்று (நபியே!) நீர் கூறுவீராக: இன்னும் (அல்லாஹ்வுக்கு வழிபடுபவர்களில் முதன்மையானவனாக, இருக்கும்படி நான் கட்டளையிடப்பட்டுள்ளேன்) என்று கூறுவீராக. இன்னும் நீர் ஒருக்காலும் இணைவைப்போரில் ஒருவராகிவிட வேண்டாம்.
6:15   قُلْ~اِنِّىْۤ~اَخَافُ~اِنْ~عَصَيْتُ~رَبِّىْ~عَذَابَ~يَوْمٍ~عَظِيْمٍ‏
6:15. “நான் என் இறைவனுக்கு மாறு செய்தால், மகத்தான நாளில் (ஏற்படும்) வேதனையை நான் நிச்சயமாக பயப்படுகிறேன்” என்று கூறுவீராக.
6:50   قُلْ~لَّاۤ~اَقُوْلُ~لَـكُمْ~عِنْدِىْ~خَزَآٮِٕنُ~اللّٰهِ~وَلَاۤ~اَعْلَمُ~الْغَيْبَ~وَلَاۤ~اَقُوْلُ~لَـكُمْ~اِنِّىْ~مَلَكٌ‌~ۚ~اِنْ~اَتَّبِعُ~اِلَّا~مَا~يُوْحٰٓى~اِلَىَّ‌~ؕ~قُلْ~هَلْ~يَسْتَوِى~الْاَعْمٰى~وَالْبَصِيْرُ‌~ؕ~اَفَلَا~تَتَفَكَّرُوْنَ‏
6:50. (நபியே!) நீர் கூறும்: “என்னிடத்தில் அல்லாஹ்வின் பொக்கிஷங்கள் இருக்கின்றன என்று நான் உங்களிடம் கூறவில்லை. மறைவானவற்றை நான் அறியமாட்டேன்; நிச்சயமாக நான் ஒரு மலக்காக இருக்கின்றேன் என்றும் நான் உங்களிடம் சொல்லவில்லை; எனக்கு (வஹீயாக) அறிவிக்கப்பட்டதைத் தவிர (வேறு எதையும்) நான் பின்பற்றவில்லை.” இன்னும் நீர் கூறும்: “குருடனும் பார்வையுடையவனும் சமமாவாரா? நீங்கள் சிந்திக்க வேண்டாமா?”
6:56   قُلْ~اِنِّىْ~نُهِيْتُ~اَنْ~اَعْبُدَ~الَّذِيْنَ~تَدْعُوْنَ~مِنْ~دُوْنِ~اللّٰهِ‌ؕ~قُلْ~لَّاۤ~اَ~تَّبِعُ~اَهْوَآءَكُمْ‌ۙ~قَدْ~ضَلَلْتُ~اِذًا~وَّمَاۤ~اَنَا~مِنَ~الْمُهْتَدِيْنَ‏
6:56. “நீங்கள் அல்லாஹ்வையன்றி வேறு எவர்களை(க் கடவுளர்களாக) அழைக்கின்றீர்களோ அவர்களை வணங்கக் கூடாதென்று நான் நிச்சயமாக தடுக்கப்பட்டு உள்ளேன்” (என்று நபியே!) நீர் கூறுவீராக: “உங்களுடைய மன இச்சைகளை நான் பின்பற்ற மாட்டேன்; (நான் அப்படிச் செய்தால்) நான் நிச்சயமாக வழி தவறி விடுவேன்; மேலும் நான் நேர்வழி பெற்றவர்களிலும் இருக்கமாட்டேன்” என்றும் (நபியே!) நீர் கூறுவீராக.
6:58   قُلْ~لَّوْ~اَنَّ~عِنْدِىْ~مَا~تَسْتَعْجِلُوْنَ~بِهٖ~لَقُضِىَ~الْاَمْرُ~بَيْنِىْ~وَبَيْنَكُمْ‌ؕ~وَاللّٰهُ~اَعْلَمُ~بِالظّٰلِمِيْنَ‏
6:58. (நபியே!) நீர் கூறும்: “நீங்கள் எதற்கு அவசரப்படுகின்றீர்களோ அது என் அதிகாரத்தில் இருந்திருக்குமானால், உங்களுக்கும் எனக்குமிடையேயுள்ள விவகாரம் உடனே தீர்க்கப்பட்டேயிருக்கும்; மேலும், அல்லாஹ் அநியாயம் செய்வோரை நன்கு அறிந்தவனாக இருக்கின்றான்.”
6:59   وَعِنْدَهٗ~مَفَاتِحُ~الْغَيْبِ~لَا~يَعْلَمُهَاۤ~اِلَّا~هُوَ‌ؕ~وَيَعْلَمُ~مَا~فِى~الْبَرِّ~وَالْبَحْرِ‌ؕ~وَمَا~تَسْقُطُ~مِنْ~وَّرَقَةٍ~اِلَّا~يَعْلَمُهَا~وَلَا~حَبَّةٍ~فِىْ~ظُلُمٰتِ~الْاَرْضِ~وَلَا~رَطْبٍ~وَّلَا~يَابِسٍ~اِلَّا~فِىْ~كِتٰبٍ~مُّبِيْنٍ‏
6:59. அவனிடமே மறைவானவற்றின் திறவு கோல்கள் இருக்கின்றன. அவற்றை அவனன்றி எவரும் அறியார். மேலும் கரையிலும் கடலிலும் உள்ளவற்றையெல்லாம் அவன் அறிவான்; அவன் அறியாமல் ஓர் இலையும் உதிர்வதில்லை. பூமியின் (ஆழத்தில் அடர்ந்த) இருள்களில் கிடக்கும் சிறு வித்தும், பசுமையானதும், உலர்ந்ததும் (எந்தப் பொருளும்) தெளிவான (அவனுடைய) பதிவேட்டில் இல்லாமலில்லை.
6:66   وَكَذَّبَ~بِهٖ~قَوْمُكَ~وَهُوَ~الْحَـقُّ‌~ؕ~قُلْ~لَّسْتُ~عَلَيْكُمْ~بِوَكِيْلٍؕ‏
6:66. (நபியே! திருக்குர்ஆனாகிய) இது முற்றிலும் உண்மையாக இருந்தும், உம் சமூகத்தார் இதை நிராகரிக்கின்றனர்; எனவே, “நான் உங்கள் மீது பொறுப்பளான் அல்ல” என்று (நபியே!) நீர் கூறிவிடும்.
6:71   قُلْ~اَنَدْعُوْا~مِنْ~دُوْنِ~اللّٰهِ~مَا~لَا~يَنْفَعُنَا~وَلَا~يَضُرُّنَا~وَنُرَدُّ~عَلٰٓى~اَعْقَابِنَا~بَعْدَ~اِذْ~هَدٰٮنَا~اللّٰهُ~كَالَّذِى~اسْتَهْوَتْهُ~الشَّيٰطِيْنُ~فِى~الْاَرْضِ~حَيْرَانَ~لَـهٗۤ~اَصْحٰبٌ~يَّدْعُوْنَهٗۤ~اِلَى~الْهُدَى~ائْتِنَا~‌ؕ~قُلْ~اِنَّ~هُدَى~اللّٰهِ~هُوَ~الْهُدٰى‌ؕ~وَاُمِرْنَا~لِنُسْلِمَ~لِرَبِّ~الْعٰلَمِيْنَۙ‏
6:71. (நபியே!) நீர் கூறும்: “நமக்கு யாதொரு நன்மையும், தீமையும் செய்ய இயலாத அல்லாஹ் அல்லாதவற்றையா நாம் அழைப்போம்? அல்லாஹ் நமக்கு நேர் வழி காட்டிய பின்னரும் (நாம் வழிதவறி) நம் பின்புறமே திருப்பப்பட்டுவிடுவோமா? அவ்வாறாயின் ஒருவனுக்கு நண்பர்கள் இருந்து அவனை, அவர்கள் “எங்கள் இடம் வந்து விடு” என நேர்வழி காட்டி அழைத்துக் கொண்டிருக்கும் போது ஷைத்தான் அவனை வழிதவறச் செய்தால் பூமியிலே தட்டழிந்து திரிகிறானே அவனைப் போன்று ஆகிவிடுவோம்.” இன்னும் கூறும்: “நிச்சயமாக அல்லாஹ் காட்டும் நேர்வழியே நேர் வழியாகும்; அகிலங்களின் இறைவனுக்கே வழிபடுமாறு நாங்கள் ஏவப்பட்டுள்ளோம்.”
6:109   وَاَقْسَمُوْا~بِاللّٰهِ~جَهْدَ~اَيْمَانِهِمْ~لَٮِٕنْ~جَآءَتْهُمْ~اٰيَةٌ~لَّيُؤْمِنُنَّ~بِهَا‌~ؕ~قُلْ~اِنَّمَا~الْاٰيٰتُ~عِنْدَ~اللّٰهِ‌~وَمَا~يُشْعِرُكُمْۙ~اَنَّهَاۤ~اِذَا~جَآءَتْ~لَا~يُؤْمِنُوْنَ‏
6:109. (நிராகரித்துக் கொண்டிருக்கும்) அவர்கள், அல்லாஹ்வின் மீது உறுதியான சத்தியம் செய்து, தங்களுக்கு ஓர் அத்தாட்சி வந்துவிடுமானால் தாம் நிச்சயமாக அதைக் கொண்டு ஈமான் கொள்வதாக கூறுகிறார்கள். (நபியே!) அவர்களிடம்) நீர் கூறும்: அத்தாட்சிகள் யாவும் அல்லாஹ்விடமே இருக்கின்றன. அந்த அத்தாட்சிகள் வரும்பொழுது நிச்சயமாக அவர்கள் ஈமான் கொள்ளமாட்டார்கள் என்பதை உங்களுக்கு எது அறிவித்தது?
6:122   اَوَمَنْ~كَانَ~مَيْتًا~فَاَحْيَيْنٰهُ~وَجَعَلْنَا~لَهٗ~نُوْرًا~يَّمْشِىْ~بِهٖ~فِى~النَّاسِ~كَمَنْ~مَّثَلُهٗ~فِى~الظُّلُمٰتِ~لَـيْسَ~بِخَارِجٍ~مِّنْهَا‌~ؕ~كَذٰلِكَ~زُيِّنَ~لِلْكٰفِرِيْنَ~مَا~كَانُوْا~يَعْمَلُوْنَ‏
6:122. மரணம் அடைந்த ஒருவனை நாம் உயிர்ப்பித்து எழுப்பினோம் - இன்னும் அவனுக்கு ஓர் ஒளியையும் கொடுத்தோம். அதைக்கொண்டு அவன் மனிதர்களிடையே நடமாடுகிறான். மற்றொருவன் இருள்களில் சிக்கிக்கிடக்கிறான்; அதைவிட்டு அவன் வெளியேறவே முடியாது - இவ்விருவரும் சமமாவாரா? இவ்வாறு காஃபிர்களுக்கு அவர்கள் செய்யக்கூடிய (பாவச்)செயல்கள் அழகாக்கப்பட்டுள்ளன.
6:164   قُلْ~اَغَيْرَ~اللّٰهِ~اَبْغِىْ~رَبًّا~وَّهُوَ~رَبُّ~كُلِّ~شَىْءٍ‌~ؕ~وَلَا~تَكْسِبُ~كُلُّ~نَـفْسٍ~اِلَّا~عَلَيْهَا‌ۚ~وَلَا~تَزِرُ~وَازِرَةٌ~وِّزْرَ~اُخْرٰى‌~ۚ~ثُمَّ~اِلٰى~رَبِّكُمْ~مَّرْجِعُكُمْ~فَيُنَبِّئُكُمْ~بِمَا~كُنْـتُمْ~فِيْهِ~تَخْتَلِفُوْنَ‏
6:164. “அல்லாஹ்வை அன்றி மற்றெவரையாவது நான் இறைவனாக எடுத்துக் கொள்வேனா? எல்லாப் பொருள்களுக்கும் அவனே இறைவனாக இருக்கின்றான் - பாவம் செய்யும் ஒவ்வோர் ஆத்மாவும் தனக்கே, கேட்டைத் தேடிக்கொள்கிறது; ஓர் ஆத்மாவின் (பாவச்)சுமையை மற்றோர் ஆத்மா சுமக்காது. பின்னர், நீங்கள் (அனைவரும்) உங்கள் இறைவன் பக்கமே திரும்பிச் செல்ல வேண்டியதிருக்கிறது; அப்போது நீங்கள் பிணங்கி விவாதம் செய்து கொண்டிருந்தவை பற்றி அவன் உங்களுக்கு அறிவிப்பான்” என்று (நபியே!) நீர் கூறும்.
7:7   فَلَنَقُصَّنَّ~عَلَيْهِمْ~بِعِلْمٍ~وَّمَا~كُنَّا~غَآٮِٕبِيْنَ‏
7:7. ஆகவே, (பூரணமாக நாம்) அறிந்திருக்கிறபடி (அது சமயம்) அவர்களிடம் சொல்லிக் காண்பிப்போம்; (அவர்கள் செய்ததை விட்டும்) நிச்சயமாக நாம் மறைவாக இருக்கவில்லை.
7:187   يَسْــٴَــلُوْنَكَ~عَنِ~السَّاعَةِ~اَيَّانَ~مُرْسٰٮهَا~‌ؕ~قُلْ~اِنَّمَا~عِلْمُهَا~عِنْدَ~رَبِّىْ‌~ۚ~لَا~يُجَلِّيْهَا~لِوَقْتِهَاۤ~اِلَّا~هُوَۘ~‌ؕؔ~ثَقُلَتْ~فِى~السَّمٰوٰتِ~وَالْاَرْضِ‌ؕ~لَا~تَاْتِيْكُمْ~اِلَّا~بَغْتَةً~‌~ؕ~يَسْــٴَــلُوْنَكَ~كَاَنَّكَ~حَفِىٌّ~عَنْهَا~ؕ~قُلْ~اِنَّمَا~عِلْمُهَا~عِنْدَ~اللّٰهِ~وَلٰـكِنَّ~اَكْثَرَ~النَّاسِ~لَا~يَعْلَمُوْنَ‏
7:187. அவர்கள் உம்மிடம் இறுதித் தீர்ப்பு நாள் எப்பொழுது வரும் என்று வினவுகிறார்கள்; நீர் கூறும் : “அதன் அறிவு என் இறைவனிடத்தில் தான் இருக்கிறது; அது வரும் நேரத்தை அவனைத் தவிர வேறு எவரும் வெளிப்படுத்த இயலாது - அது வானங்களிலும், பூமியிலும் பெரும் பளுவான சம்பவமாக நிகழும்; திடுகூறாக அது உங்களிடம் வரும்; அதை முற்றிலும் அறிந்து கொண்டவராக உம்மைக் கருதியே அவர்கள் உம்மைக் கேட்கிறார்கள்: அதன் அறிவு நிச்சயமாக அல்லாஹ்விடமே இருக்கின்றது - எனினும் மனிதர்களில் பெரும்பாலோர் அதை அறிய மாட்டார்கள்” என்று கூறுவீராக.
7:188   قُلْ~لَّاۤ~اَمْلِكُ~لِنَفْسِىْ~نَـفْعًا~وَّلَا~ضَرًّا~اِلَّا~مَا~شَآءَ~اللّٰهُ‌~ؕ~وَلَوْ~كُنْتُ~اَعْلَمُ~الْغَيْبَ~لَاسْتَكْثَرْتُ~مِنَ~الْخَيْرِ~ۖ~‌ۛۚ~وَمَا~مَسَّنِىَ~السُّۤوْءُ‌~‌ۛۚ~اِنْ~اَنَا~اِلَّا~نَذِيْرٌ~وَّبَشِيْرٌ~لِّقَوْمٍ~يُّؤْمِنُوْنَ‏
7:188. (நபியே!) நீர் கூறும்: “அல்லாஹ் நாடினாலன்றி நான் எனக்கே யாதொரு நன்மையோ அல்லது தீமையோ செய்து கொள்ள சக்தியில்லாதவன்; மறைந்திருப்பவற்றை நான் அறிபவனாக இருந்தால் நன்மைகளை அதிகமாகத் தேடிக்கொண்டிருப்பேன்; (அந்நிலையில் எவ்விதமான) தீங்கும் என்னைத் தீண்டியிராது - நம்பிக்கை கொள்ளும் மக்களுக்கு நான் அச்சமூட்டி எச்சரிக்கை செய்பவனும், நன்மாராயம் கூறுபவனுமேயன்றி வேறில்லை.”  
10:15   وَاِذَا~تُتْلٰى~عَلَيْهِمْ~اٰيَاتُنَا~بَيِّنٰتٍ‌~ۙ~قَالَ~الَّذِيْنَ~لَا~يَرْجُوْنَ~لِقَآءَنَا~ائْتِ~بِقُرْاٰنٍ~غَيْرِ~هٰذَاۤ~اَوْ~بَدِّلْهُ‌~ؕ~قُلْ~مَا~يَكُوْنُ~لِىْۤ~اَنْ~اُبَدِّلَهٗ~مِنْ~تِلْقَآئِ~نَـفْسِىْ~ۚ~اِنْ~اَتَّبِعُ~اِلَّا~مَا~يُوْحٰۤى~اِلَىَّ‌~ۚ~اِنِّىْۤ~اَخَافُ~اِنْ~عَصَيْتُ~رَبِّىْ~عَذَابَ~يَوْمٍ~عَظِيْمٍ‏
10:15. அவர்கள் மீது தெளிவான நம் வசனங்கள் ஓதிக் காண்பிக்கப்பட்டால், நம்முடைய சந்திப்பை நம்பாதவர்கள், “இது அல்லாத வேறு ஒரு குர்ஆனை நீர் கொண்டு வாரும்; அல்லது இதை மாற்றிவிடும்” என்று கூறுகிறார்கள். அதற்கு “என் மனப் போக்கின்படி அதை நாம் மாற்றிவிட எனக்கு உரிமையில்லை, என் மீது வஹீயாக அறிவிக்கப்படுபவற்றைத் தவிர வேறெதையும் நான் பின்பற்றுவதில்லை, என் இறைவனுக்கு நான் மாறு செய்தால், மகத்தான நாளின் வேதனைக்கு (நான் ஆளாக வேண்டும் என்பதை) நான் நிச்சயமாக பயப்படுகிறேன்” என்று (நபியே!) நீர் கூறுவீராக.
10:16   قُلْ~لَّوْ~شَآءَ~اللّٰهُ~مَا~تَلَوْتُهٗ~عَلَيْكُمْ~وَلَاۤ~اَدْرٰٮكُمْ~بِهٖ~‌ۖ~~فَقَدْ~لَبِثْتُ~فِيْكُمْ~عُمُرًا~مِّنْ~قَبْلِهٖ~ؕ~اَفَلَا~تَعْقِلُوْنَ‏
10:16. “(இதை நான் உங்களுக்கு ஓதிக் காட்டக்கூடாது என்று) அல்லாஹ் நாடியிருந்தால், இதனை நான் உங்களிடம் ஓதிக் காண்பித்திருக்க மாட்டேன்; மேலும் அதைப் பற்றி உங்களுக்கு அவன் அறிவித்திருக்கமாட்டான்; நிச்சயமாக நான் இதற்கு முன்னர் உங்களிடையே நீண்ட காலம் வசித்திருக்கிறேன் - இதை நீங்கள் விளங்கிக் கொள்ள வேண்டாமா?” என்று (நபியே!) நீர் கூறுவீராக.
10:20   ‌وَيَقُوْلُوْنَ~لَوْلَاۤ~اُنْزِلَ~عَلَيْهِ~اٰيَةٌ~مِّنْ~رَّبِّهٖ‌~ۚ~فَقُلْ~اِنَّمَا~الْغَيْبُ~لِلّٰهِ~فَانْتَظِرُوْا‌~ۚ~اِنِّىْ~مَعَكُمْ~مِّنَ~الْمُنْتَظِرِيْنَ‏
10:20. “மேலும் அவர்கள், இவர் மீது இவருடைய இறைவனிடமிருந்து (நாம் கோரும் ஏதேனும்) ஓர் அத்தாட்சி இறக்கப்பட வேண்டாமா?” என்று கூறுகிறார்கள். அதற்கு “மறைவான விஷயங்கள் அல்லாஹ்வுக்கு மட்டுமே (தெரியும்). நீங்கள் எதிர்பார்த்திருங்கள். நிச்சயமாக நானும் உங்களுடன் எதிர் பார்த்திருக்கிறேன்” என்று (நபியே!) நீர் கூறுவீராக.
10:49   قُلْ~لَّاۤ~اَمْلِكُ~لِنَفْسِىْ~ضَرًّا~وَّلَا~نَفْعًا~اِلَّا~مَا~شَآءَ~اللّٰهُؕ~لِكُلِّ~اُمَّةٍ~اَجَلٌ‌ؕ~اِذَا~جَآءَ~اَجَلُهُمْ~فَلَا~يَسْتَـاخِرُوْنَ~سَاعَةً‌~وَّلَا~يَسْتَقْدِمُوْنَ‏
10:49. (நபியே!) நீர் கூறும்: “அல்லாஹ் நாடியதைத் தவிர எனக்கு எவ்விதத் தீமையோ, நன்மையே, எனக்கே செய்து கொள்ள, நான் எவ்வித அதிகாரமும் பெற்றிருக்கவில்லை; ஒவ்வொரு சமூகத்தினருக்கும் ஒரு (குறிப்பட்ட காலத்)தவணையுண்டு; அவர்களது தவணை வந்து விட்டால் ஒரு நாழிகை பிந்தவும் மாட்டார்கள் முந்தவும் மாட்டார்கள்.”
11:49   تِلْكَ~مِنْ~اَنْۢبَآءِ~الْغَيْبِ~نُوْحِيْهَاۤ~اِلَيْكَ‌ۚ~مَا~كُنْتَ~تَعْلَمُهَاۤ~اَنْتَ~وَلَا~قَوْمُكَ~مِنْ~قَبْلِ~هٰذَا‌~‌ۛؕ~فَاصْبِرْ‌~‌ۛؕ~اِنَّ~الْعَاقِبَةَ~لِلْمُتَّقِيْنَ‏
11:49. (நபியே! உமக்கு) இது மறைவான நிகழ்ச்சிகளில் உள்ளதாகும்; நாம் இதனை உமக்கு (வஹீ மூலம்) அறிவித்தோம், நீரோ அல்லது உம்முடைய கூட்டத்தினரோ இதற்கு முன் இதனை அறிந்திருக்கவில்லை; நீரும் பொறுமையைக் கைக் கொள்வீராக! நிச்சயமாக இறுதியில் (நல்ல) முடிவு பயபக்தி உடையவர்களுக்குத் தான் (கிட்டும்).
12:3   نَحْنُ~نَقُصُّ~عَلَيْكَ~اَحْسَنَ~الْقَصَصِ~بِمَاۤ~اَوْحَيْنَاۤ~اِلَيْكَ~هٰذَا~الْقُرْاٰنَ~‌ۖ~وَاِنْ~كُنْتَ~مِنْ~قَبْلِهٖ~لَمِنَ~الْغٰفِلِيْنَ‏
12:3. (நபியே!) நாம் வஹீ மூலம் உம் மீது இந்த குர்ஆனை அருள் செய்தது கொண்டு மிக அழகான வரலாற்றை உமக்கு நாம் கூறுகின்றோம் - இதற்குமுன் (இது குறித்து) ஏதும் அறியாதவர்களில் (ஒருவராய்) நீர் இருந்தீர்.
13:36   وَالَّذِيْنَ~اٰتَيْنٰهُمُ~الْكِتٰبَ~يَفْرَحُوْنَ~بِمَاۤ~اُنْزِلَ~اِلَيْكَ‌~وَمِنَ~الْاَحْزَابِ~مَنْ~يُّـنْكِرُ~بَعْضَهٗ‌ؕ~قُلْ~اِنَّمَاۤ~اُمِرْتُ~اَنْ~اَعْبُدَ~اللّٰهَ~وَلَاۤ~اُشْرِكَ~بِهٖؕ~اِلَيْهِ~اَدْعُوْا~وَاِلَيْهِ~مَاٰبِ‏
13:36. எவர்களுக்கு நாம் (முன்னர்) வேதத்தை அளித்தோமோ, அவர்கள் (நபியே!) உம் மீது இறக்கப்பட்ட (இவ்வேதத்)தைப் பற்றி மகிழ்வார்கள்; எனினும் இதன் சில பகுதிகளை மறுக்கிறவர்களும் (அவர்களுடைய) கூட்டதில் இருக்கிறார்கள். (அவர்களை நோக்கி:)நான் ஏவப்பட்டிருப்பதெல்லாம், அல்லாஹ் - (ஒருவனையே) வணங்க வேண்டும்; அவனுக்கு (எதனையும், எவரையும்) இணைவைக்கக் கூடாது என்பது தான்; நான் (உங்களை) அவன் பக்கமே அழைக்கின்றேன்; அவன் பாலே (என்) மீட்சியும் இருக்கிறது” என்று (நபியே!) நீர் கூறுவீராக.
17:93   اَوْ~يَكُوْنَ~لَـكَ~بَيْتٌ~مِّنْ~زُخْرُفٍ~اَوْ~تَرْقٰى~فِى~السَّمَآءِ~ؕ~وَلَنْ~نُّـؤْمِنَ~لِرُقِيِّكَ~حَتّٰى~تُنَزِّلَ~عَلَيْنَا~كِتٰبًا~نَّـقْرَؤُهٗ‌~ؕ~قُلْ~سُبْحَانَ~رَبِّىْ~هَلْ~كُنْتُ~اِلَّا~بَشَرًا~رَّسُوْلًا‏
17:93. “அல்லது ஒரு தங்கமாளிகை உமக்கு இருந்தாலன்றி (உம் மீது நம்பிக்கை கொள்ளோம்); அல்லது வானத்தின் மீது நீர் ஏறிச் செல்ல வேண்டும், (அங்கிருந்து) எங்களுக்காக நாங்கள் படிக்கக் கூடிய ஒரு (வேத) நூலை நீர் கொண்டு வந்து தரும் வரையில், நீர் (வானத்தில்) ஏறியதையும் நாங்கள் நம்ப மாட்டோம்” என்று கூறுகின்றனர். “என் இறைவன் மிகத் தூயவன், நான் (இறைவனுடைய) தூதனாகிய ஒரு மனிதனே தவிர வேறெதுவுமாக இருக்கின்றேனா?” என்று (நபியே! நீர் பதில்) கூறுவீராக.  
18:110   قُلْ~اِنَّمَاۤ~اَنَا~بَشَرٌ~مِّثْلُكُمْ~يُوْحٰٓى~اِلَىَّ~اَنَّمَاۤ~اِلٰهُكُمْ~اِلٰـهٌ~وَّاحِدٌ‌ ~ۚ~فَمَنْ~كَانَ~يَرْجُوْالِقَآءَ~رَبِّهٖ~فَلْيَـعْمَلْ~عَمَلًا~صَالِحًـاوَّلَايُشْرِكْ~بِعِبَادَةِ~رَبِّهٖۤ~اَحَدًا‏
18:110. (நபியே!) நீர் சொல்வீராக: “நிச்சயமாக நான் உங்களைப் போன்ற ஒரு மனிதனே! நிச்சயமாக உங்களுடைய நாயன் ஒரே நாயன்தான் என்று எனக்கு வஹீ அறிவிக்கப்பட்டிருக்கிறது; எவன் தன்னுடைய இறைவனைச் சந்திக்கலாமென ஆதரவு வைக்கின்றானோ அவன் (ஸாலிஹான) நல்ல செயல்களைச் செய்து, தன் இறைவனை வணங்குவதில் வேறெவரையும் இணையாக்காதும் இருப்பானாக.”
21:87   وَ~ذَا~النُّوْنِ~اِذْ~ذَّهَبَ~مُغَاضِبًا~فَظَنَّ~اَنْ~لَّنْ~نَّـقْدِرَ~عَلَيْهِ~فَنَادٰى~فِى~الظُّلُمٰتِ~اَنْ~لَّاۤ~اِلٰهَ~اِلَّاۤ~اَنْتَ~سُبْحٰنَكَ~‌ۖ~~اِنِّىْ~كُنْتُ~مِنَ~الظّٰلِمِيْنَ‌~ۖ~‌ۚ‏
21:87. இன்னும் (நினைவு கூர்வீராக:) துன்னூன் (யூனுஸ் தம் சமூகத்தவரை விட்டும்) கோபமாக வெளியேறிய போது, (பாவிகள் சமூகத்தை விட்டும் வெளியேறி விட்ட படியால்) அவரை நாம் நெருக்கடியில் ஆக்கமாட்டோம் என்று எண்ணிக் கொண்டார்; எனவே அவர் (மீன் வயிற்றின்) ஆழ்ந்த இருளிலிருந்து “உன்னைத் தவிர வணக்கத்திற்குரிய நாயன் யாருமில்லை; நீ மிகவும் தூய்மையானவன்; நிச்சயமாக நான் அநியாயக்காரர்களில் ஒருவனாகி விட்டேன்” என்று பிரார்த்தித்தார்.
21:109   فَاِنْ~تَوَلَّوْا~فَقُلْ~اٰذَنْـتُكُمْ~عَلٰى~سَوَآءٍ~‌ؕ~وَاِنْ~اَدْرِىْۤ~اَقَرِيْبٌ~اَمْ~بَعِيْدٌ~مَّا~تُوْعَدُوْنَ‏
21:109. ஆனால், அவர்கள் புறக்கணித்து விடுவார்களாயின் “நான் உங்கள் (எல்லோருக்கும்) சமமாக அறிவித்துவிட்டேன்; இன்னும், உங்களுக்கு வாக்களிக்கப் பட்ட (வேதனையான)து சமீபத்திலிருக்கிறதா அல்லது தூரத்தில் இருக்கிறதா என்பதை நான் அறியமாட்டேன்” என்று (நபியே!) நீர் சொல்லிவிடுவீராக.
21:111   وَاِنْ~اَدْرِىْ~لَعَلَّهٗ~فِتْنَةٌ~لَّـكُمْ~وَمَتَاعٌ~اِلٰى~حِيْنٍ‏
21:111. இந்த தாமதம் உங்களுக்கு சோதனையாகவும் குறிப்பட்ட காலம் வரை சுகம் அனுபவிப்பதற்காகவும் இருக்குமா என்பதை நான் அறியமாட்டேன்.
29:50   وَقَالُوْا~لَوْلَاۤ~اُنْزِلَ~عَلَيْهِ~اٰيٰتٌ~مِّنْ~رَّبِّهٖ‌ؕ~قُلْ~اِنَّمَا~الْاٰيٰتُ~عِنْدَ~اللّٰهِ~ؕ~وَاِنَّمَاۤ~اَنَا۟~نَذِيْرٌ~مُّبِيْنٌ‏
29:50. “அவருடைய இறைவனிடமிருந்து அவர் மீது அத்தாட்சிகள் ஏன் இறக்கப்படவில்லை?” என்றும் அவர்கள் கேட்கிறார்கள்; “அத்தாட்சிகளெல்லாம் அல்லாஹ்விடம் உள்ளன; ஏனெனில் நான் வெளிப்படையாக அச்ச மூட்டி எச்சரிக்கை செய்பவன் தான்” என்று (நபியே!) நீர் கூறுவீராக.
42:51   وَمَا~كَانَ~لِبَشَرٍ~اَنْ~يُّكَلِّمَهُ~اللّٰهُ~اِلَّا~وَحْيًا~اَوْ~مِنْ~وَّرَآىٴِ~حِجَابٍ~اَوْ~يُرْسِلَ~رَسُوْلًا~فَيُوْحِىَ~بِاِذْنِهٖ~مَا~يَشَآءُ‌ؕ~اِنَّهٗ~عَلِىٌّ~حَكِيْمٌ‏
42:51. அல்லாஹ் எந்த மனிதரிடத்திலும் வஹீயாகவோ; அல்லது திரைக்கப்பால் இருந்தோ; அல்லது தான் விரும்பியதைத் தன் அனுமதியின் மீது வஹீயை அறிவிக்கக் கூடிய ஒரு தூதரை அனுப்பியோ அன்றி (நேரிடையாகப்) பேசுவதில்லை; நிச்சயமாக அவன் உயர்ந்தவன்; ஞானமுடையவன்.
42:52   وَكَذٰلِكَ~اَوْحَيْنَاۤ~اِلَيْكَ~رُوْحًا~مِّنْ~اَمْرِنَا‌~ؕ~مَا~كُنْتَ~تَدْرِىْ~مَا~الْكِتٰبُ~وَلَا~الْاِيْمَانُ~وَلٰـكِنْ~جَعَلْنٰهُ~نُوْرًا~نَّهْدِىْ~بِهٖ~مَنْ~نَّشَآءُ~مِنْ~عِبَادِنَا‌~ؕ~وَاِنَّكَ~لَتَهْدِىْۤ~اِلٰى~صِرَاطٍ~مُّسْتَقِيْمٍۙ‏
42:52. (நபியே!) இவ்வாறே நாம் நம்முடைய கட்டளையில் ஆன்மாவானதை (குர்ஆனை) வஹீ மூலமாக உமக்கு அறிவித்திருக்கிறோம்; (அதற்கு முன்னர்) வேதம் என்பதோ ஈமான் என்பதோ என்னவென்று நீர் அறிபவராக இருக்கவில்லை - எனினும் நாம் அதை ஒளியாக ஆக்கி, நம் அடியார்களில நாம் விரும்பியோருக்கு இதைக் கொண்டு நேர்வழி காட்டுகிறோம் - நிச்சயமாக நீர் (மக்களை) நேரான பதையில் வழி காண்பிக்கின்றீர்.
46:9   قُلْ~مَا~كُنْتُ~بِدْعًا~مِّنَ~الرُّسُلِ~وَمَاۤ~اَدْرِىْ~مَا~يُفْعَلُ~بِىْ~وَلَا~بِكُمْؕ~اِنْ~اَتَّبِعُ~اِلَّا~مَا~يُوْحٰٓى~اِلَىَّ~وَمَاۤ~اَنَا~اِلَّا~نَذِيْرٌ~مُّبِيْنٌ‏
46:9. “(இறை) தூதர்களில் நாம் புதிதாக வந்தவனல்லன்; மேலும் என்னைப் பற்றியோ, உங்களைப் பற்றியோ, என்ன செய்யப்படும் என்பதை நான் அறியமாட்டேன், எனக்கு என்ன வஹீ அறிவிக்கப்படுகிறதோ அதைத் தவிர (வேறெதையும்) நான் பின்பற்றுவதில்லை; தெளிவாக அச்சமூட்டி எச்சரிப்பவனேயன்றி நான் வேறில்லை” என்று (நபியே!) நீர் கூறும்.
65:1   يٰۤاَيُّهَا~النَّبِىُّ~اِذَا~طَلَّقْتُمُ~النِّسَآءَ~فَطَلِّقُوْهُنَّ~لِعِدَّتِهِنَّ~وَاَحْصُوا~الْعِدَّةَ~‌~ۚ~وَاتَّقُوا~اللّٰهَ~رَبَّكُمْ‌~ۚ~لَا~تُخْرِجُوْهُنَّ~مِنْۢ~بُيُوْتِهِنَّ~وَلَا~يَخْرُجْنَ~اِلَّاۤ~اَنْ~يَّاْتِيْنَ~بِفَاحِشَةٍ~مُّبَيِّنَةٍ‌~ؕ~وَتِلْكَ~حُدُوْدُ~اللّٰهِ‌~ؕ~وَمَنْ~يَّتَعَدَّ~حُدُوْدَ~اللّٰهِ~فَقَدْ~ظَلَمَ~نَفْسَهٗ‌~ؕ~لَا~تَدْرِىْ~لَعَلَّ~اللّٰهَ~يُحْدِثُ~بَعْدَ~ذٰ~لِكَ~اَمْرًا‏
65:1. நபியே! நீங்கள் பெண்களைத் “தலாக்” சொல்வீர்களானால் அவர்களின் “இத்தா”வைக் கணக்கிட ஏற்ற வகையில் (மாதவிடாய் அல்லாத காலங்களில்) தலாக் கூறுங்கள். உங்கள் இறைவனாகிய அல்லாஹ்வை அஞ்சிக் கொள்ளுங்கள்; தவிர, (அப்பெண்கள்) பகிரங்கமான மானக்கேடான (காரியத்)தைச் செய்தாலன்றி அவர்களை அவர்களின் வீடுகளிலிருந்து நீங்கள் வெளியேற்றாதீர்கள்; அவர்களும் வெளியேறலாகாது; இவை அல்லாஹ் (விதிக்கும்) வரம்புகள் எவர் அல்லாஹ்வின் வரம்புகளை மீறுகிறாரோ, அவர் திடமாகத் தமக்குத் தாமே அநியாயம் செய்து கொள்கிறார்; (ஏனெனில், கூடி வாழ்வதற்காக) இதன் பின்னரும் அல்லாஹ் ஏதாவது ஒரு வழியை உண்டாக்கலாம் என்பதை அறியமாட்டீர்.
66:1   يٰۤاَيُّهَا~النَّبِىُّ~لِمَ~تُحَرِّمُ~مَاۤ~اَحَلَّ~اللّٰهُ~لَـكَ‌ۚ~تَبْتَغِىْ~مَرْضَاتَ~اَزْوَاجِكَ‌ؕ~وَاللّٰهُ~غَفُوْرٌ~رَّحِيْمٌ‏
66:1. நபியே! உம் மனைவியரின் திருப்தியை நாடி, அல்லாஹ் உமக்கு அனுமதித்துள்ளதை ஏன் விலக்கிக் கொண்டீர்? மேலும் அல்லாஹ் மிகவும் மன்னிப்பவன், மிக்க கிருபையுடையவன்.
67:28   قُلْ~اَرَءَيْتُمْ~اِنْ~اَهْلَـكَنِىَ~اللّٰهُ~وَمَنْ~مَّعِىَ~اَوْ~رَحِمَنَا~ۙ~فَمَنْ~يُّجِيْرُ~الْكٰفِرِيْنَ~مِنْ~عَذَابٍ~اَلِيْمٍ‏
67:28. கூறுவீராக: அல்லாஹ், என்னையும் என்னுடன் இருப்பவர்களையும் (நீங்கள் ஆசிப்பது போல்) அழித்து விட்டாலும், அல்லது (நாங்கள் நம்புவது போல்) அவன் எங்கள் மீது கிருபை புரிந்தாலும், நோவினை செய்யும் வேதனையை விட்டு, காஃபிர்களைக் காப்பவர் யார் என்பதை கவனித்தீர்களா?
68:48   فَاصْبِرْ~لِحُكْمِ~رَبِّكَ~وَلَا~تَكُنْ~كَصَاحِبِ~الْحُوْتِ‌ۘ~اِذْ~نَادٰى~وَهُوَ~مَكْظُوْمٌؕ‏
68:48. ஆகவே, உம்முடைய இறைவனின் கட்டளைக்காக (நபியே!) நீர் பொறுத்திருப்பீராக; மீனுடையவரைப் போன்று (அவசரப்பட்டவர்) ஆகிவிடவேண்டாம்; அவர் துன்பம் நிறைந்தவராகத் (தன் இறைவனை) அழைத்தபோது:
68:49   لَوْلَاۤ~اَنْ~تَدٰرَكَهٗ~نِعْمَةٌ~مِّنْ~رَّبِّهٖ~لَنُبِذَ~بِالْعَرَآءِ~وَهُوَ~مَذْمُوْمٌ‏
68:49. அவருடைய இறைவனிடமிருந்து அருள் கொடை அவரை அடையாதிருந்தால், அவர் பழிக்கப்பட்டவராக வெட்டவெளியில் எறியப்பட்டிருப்பார்.
69:45   لَاَخَذْنَا~مِنْهُ~بِالْيَمِيْنِۙ‏
69:45. அவருடைய வலக்கையை நாம் பற்றிப் பிடித்துக் கொண்டு-
72:21   قُلْ~اِنِّىْ~لَاۤ~اَمْلِكُ~لَـكُمْ~ضَرًّا~وَّلَا~رَشَدًا‏
72:21. கூறுவீராக: “நிச்சயமாக நான் உங்களுக்கு நன்மையோ, தீமையோ, செய்ய சக்தி பெற மாட்டேன்.”
72:22   قُلْ~اِنِّىْ~لَنْ~يُّجِيْرَنِىْ~مِنَ~اللّٰهِ~اَحَدٌ~ ۙ~وَّلَنْ~اَجِدَ~مِنْ~دُوْنِهٖ~مُلْتَحَدًا~ۙ‏
72:22. கூறுவீராக: “நிச்சயமாக அல்லாஹ்வை விட்டும் ஒருவரும் என்னைப் பாதுகாக்க மாட்டார்; இன்னும், அவனையன்றி ஒதுங்குந் தலத்தையும் நான் காணமுடியாது.
72:25   قُلْ~اِنْ~اَدْرِىْۤ~اَقَرِيْبٌ~مَّا~تُوْعَدُوْنَ~اَمْ~يَجْعَلُ~لَهٗ~رَبِّىْۤ~اَمَدًا‏
72:25. (நபியே!) நீர் கூறும்: “உங்களுக்கு வாக்களிக்கப்பட்டிருப்பது (அவ்வேதனை) சமீபமா, அல்லது என்னுடைய இறைவன் அதற்குத் தவணை ஏற்படுத்தியிருக்கிறானா என்பதை நான் அறியேன்.
80:1   عَبَسَ~وَتَوَلّٰٓىۙ‏
80:1. அவர் கடுகடுத்தார்; மேலும் (முகத்தைத்) திருப்பிக் கொண்டார்.
88:22   لَـسْتَ~عَلَيْهِمْ~بِمُصَۜيْطِرٍۙ‏
88:22. அவர்கள் மீது பொறுப்புச் சாட்டப்பட்டவர் அல்லர்.